วันนี้เป็นวันหยุดได้นำเครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่งที่ชำรุดตรงปุ่มพาวเวอร์ไปซ่อมที่ร้านคอมฯในห้างแห่งหนึ่ง ขากลับจะเดินมาที่รถจอดเห็นร้านขายแว่นตา จึงเดินดูแว่นตา ราคาพอประมาณ หลักสี่เท่านั้น จึงสนใจ บอกกับตัวเองว่า...เอากระเป๋าหนักๆๆไปเก็บที่รถก่อน แล้วเดินมาที่ร้านอีกครั้ง
*****
ครูอ้อยชอบแว่นตาที่กำลังลดราคาพิเศษ แต่พนักงานขายบอกว่า เป็นแว่นตาของเด็กๆ พร้อมกับเดินไปหยิบแว่นตามียี่ห้อ ลดราคา 25% มาให้ครูอ้อยดู ครูอ้อยก็ตกลง แล้วพนักงานก็อธิบาย เลนส์และคุณสมบัติให้ครูอ้อยฟัง
*****
เลนส์ดีก็เหมาะสมกับสายตาของเราที่ต้องการถนอมสายตา พนักงานก็เชิญให้ครูอ้อยไปวัดสายตา แถมบอกด้วยว่า ถ้าครูอ้อยเป็นโรคความดัน อาจจะเป็นผลต่อสายตา วันนี้วัดสายตาไปแล้ว สายตาเป็นแบบนี้ ต่อไปอาจจะจะต้องเปลี่ยนไปอีก...หมายถึง ไม่แน่นอนถ้าความดันขึ้น
*****
ครูอ้อยวัดสายตาเสร็จแล้ว ก็เดินมาฟังการอธิบายเลนส์ชนิดที่พนักงานขายบอกว่าดีมาก ผลิตที่เยอรมัน ประมาณ 3 สัปดาห์จึงจะได้แว่นตา ครูอ้อยเลยไม่สนใจ
*****
พนักงานขาย นำแคตตาล็อกราคามาให้ดู มีเลนส์ลดหลั่นคุณภาพ และราคาก็ลดหลั่นกันไป
*****
ครูอ้อยเป็นคนที่ใช้สายตามาก ก็ต้องการสิ่งที่ดีให้กับนัยน์ตาของเรา จึงตกลงเลือกสิ่งที่ดีที่สุด แต่พอนำราคามาดู ครูอ้อยถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ....สี่หมื่นกว่าบาท พร้อมกับกรอบแว่นด้วย สี่พันกว่าบาท ก็รวม....ห้าหมื่นนิดนิด
*****
ครูอ้อยถึงกับ..เอ๋อ และบอกกับพนักงานว่า...เอ้อ พี่มีแว่นหลายอันแล้ว ขอราคาพอประมาณได้ไหม .....
*****
เรียนถามท่านผู้รู้ค่ะว่า.....ครูอ้อยตัดสินใจแบบนี้ ถูกไหมคะ
ถูกแล้วค่ะ ครูอ้อย
ที่ตัดสินใจแบบนั้น
แพงแบบนั้นเป็นครูตาก็ไม่เอาค่ะ
ครูตา ครูอ้อยเกือบตกเป็นเหยื่อ เธอพูดเก่งมากเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
หมอเปิ้นติดว่่า สิ่งไหนจำเป็นกับชีวิต ความเป็นอยู่ การใช้ชีวิต ทำไปเถิดนะคะ
ทำแล้วมีความสุขสำหรับตัวเอง ทำเลยคะ
ตัดสินใจถูกต้องแล้วครับ.... แพงเกินเหตุ สิ่งของบางอย่างแพงเกินความเหมาะสมที่ควร ถามว่าีไหม ก็ดีนะ แต่ราคาไม่เหมาะสม เช่น ของธรรมดา ราคา 100 บาท ดีขึ้นอีกนิดนึง (ประมาณ 20 %) แต่ราคา 500 บาท อะไรประมาณนั้น..เยอะมากในสังคมไทยเราที่ไม่มีการกำกับราคาสินค้าให้มีประสิทธิภาพ
ยิ่งของแบรนด์ ยิ่งแล้วใหญ่ แว่นตา คือ หนึ่งในสินค้า่ที่มีลักษณะเช่นนี้
ซ้ำร้ายเวลาซื้อมาแพงๆ นี่ กลัวเพื่อนว่าไม่ฉลาด เวลาคุยกันทีต้องนั่งสาธยายว่าดีอย่างนู่น นี่ นั่น... แบบว่าข้าไม่โง่นะ... หุหุ
ตัดสินใจถูกแล้วครับ...
เรื่องถนอมตา.. ต้องออกกำลังกาย ร่างกายแข็งแรง ตาแข็งแรงตามไปด้วย ... อาหารที่เขาชอบ ฟักทองต้ม ผักบุ้งลวก ลองหามาสนองเขาหน่อยนะเขาชอบมากๆ และ ที่สำคัญอย่างทารุณเขามากนัก อยู่หน้าคอม 1 ชม. ก็ไปเดินเล่นซะหน่อย หาที่มองไปไกลๆ สุดสายตาอักษรที่ปรากฏบนจอคอม สายตาเหนื่อยสุดๆ ในการอ่านมันครับ เพราะมันไม่นิ่งเหมือนบนกระดาษ อีตาฝรั่งนักวิจัยยังแนะนำให้ปริ้นส์มาอ่านเลย.... เราคงทำไม่ไหว กระดาษเต็มบ้านแน่ๆ ใช่ไหม ก็พักๆ เขาบ้างก็แล้วกัน โดยเฉพาะเราพาเขานอนให้ได้ 8 ชั่วโมงต่อวัน เขาจะมีความสุขมากครับ
..... หวังว่าตาคง อยู่กะยายตลอดไปนะครับ.... หุหุ
สวัสดีค่ะ คุณหมอเปิ้น
ก็เพราะต้องการหาความสุขให้ตัวเอง จึงต้องการแว่นใหม่ๆๆ แต่พอเห็นราคาแล้ว......ถอยดีกว่า ไม่อาวววว ดีกว่า
กลับมาสวมแว่นตาเก่า ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย ครูหมูจ๋าไม่ได้เข้ามาอ่านนานมาก คิดถึงเสมอนะคะ พี่อ้อยคิดถูกแล้วค่ะ ยุคนี้ทำอะไร ซื้ออะไรก็คิดก่อนให้ดีๆนะคะ เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ หนูป่วยค่ะตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ เดี๋ยวจะเข้ามาเยี่ยมใหม่นะคะ ด้วยความรักและเคารพเสมอค่ะ
คิดถึงครับ...
ขอบคุณทุกๆๆท่านมากๆๆค่ะ
แผ่นดิน, 
Bonnie, และ
4 คนอื่น.
น้องป่วยที่ไหนคะ
กทม ไหมคะ ขอให้หายป่วยเร็วๆๆนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
-อบคุณทุกๆๆท่านค่ะ
มนัสดา, 
Bonnie, และ
6 คนอื่น.
ขอบคุณ คุณ
มันอ้น
มากๆๆค่ะ
ให้ความเห็นมายาวเลยชอบมากค่ะ ว่างๆๆเข้ามาอ่านและให้ความเห็นแบบนี้อีกนะคะ ทำให้ครูอ้อยเห็นการสะท้อนได้ชัดเจนค่ะ
ขอบคุณ คุณ
มนัสดา มากๆๆค่ะ
ครูอ้อย ใจไม่ถึงจริงๆค่ะ เสียดายเงินมากๆๆค่ะ
กลับมาอีกทีหนูป่วยเป็นข้อเข่าเสื่อม เอ็นข้อเท้าฉีกและโรคกระเพาะอาหารเรื้อรังค่ะพี่ รักษาตัวอยู่ที่บ้านลำพูนน่ะค่ะหมอสั่งให้ลดน้ำหนักก็ลงไปหลายโลแล้วปวดเข่าก็ดีมากแล้วค่ะ ส่วนเอ็นข้อเท้าฉีกก็เกือบเข้าที่แล้ว ส่วนกระเพาะอย่าเครียดมากทานยาตามหมอสั่งokแล้วค่ะ คือเราสอนเด็กอนุบาลน่ะพี่เราต้องดูแลเด็กและเคลื่อนไหวร่างกายตลอดเวลาไม่ได้พักเลยค่ะเหนื่อยมากๆ ตอนเอ็นข้อเท้าฉีกก็เพราะซ้อมกีฬาเด็กๆเราก็ไม่ระวังด้วยแปล๊บนิดเดียวนึกว่าไม่เป็นไรมาก อายุเริ่มมากน่ากลัวนะคะพี่อ้อ้ยต้องเซฟตัวเองให้มากๆประมาทไม่ได้เลยทีเดียวค่ะ
ขอให้หายเร็วๆนะคะ
หมูจ๋า
ทำงานทำประโยชน์ กุศลรักษานะคะ
ขอบคุณมากที่มาเยี่ยมครูอ้อย คิดถึงเสมอค่ะ
ใช่ค่ะ ใจไม่ถึงค่ะ แว่นตาราคาครึ่งแสน
ธนิตย์
สุวรรณเจริญ
ครูอ้อย จงกลับมาใช้แว่นตาเก่า เดี๋ยวนี้ ฮาาาาาา
ถามใจตัวเอง คำตอบเป็นอย่างไร เอาตามนั้น
ถามใจตัวเอง คำตอบเป็นอย่างไร เอาตามนั้น