ผมได้อ่านบทกวีจากนักเขียนที่ประทับใจนามว่า "พรชัย แสนยะมูล" หรือ กุดจี่
อ่านมาหลายเล่ม (แต่ไม่ครบทุกเล่ม) จนถึงเล่มล่าสุด ก็ยังคงทำให้รู้สึกประทับใจในตัวอักษรที่ออกมาจาก คุณกุดจี่ เสมอ .. ลองมาติดตามดูไหมว่า ผมประทับใจอะไรบ้าง
เพราะบ้านเหงาเกินเข้าใจในความเหงา
เพราะห้องเศร้าเกินเข้าอยู่ผู้เดียวได้
เพราะกำแพงแห่งรั้วบ้านกั้นสูงไป
เพราะดอกไม้ในบ้านนั้นไม่มีจึงต้องหนีหลบลี้โลกมาโยกเน็ต
สุขเบ็ดเสร็จเน็ตเอาอยู่ทุกพื้นที่
ทั้ง "ไฮไฟว์" "ทวีตเตอร์" "เฟซบุ๊ก" ดี
"กูเกิ้ลพลัส" เล่นทั้งทีต้องจริงจังอันนี้สะท้อนให้เห็นภาพได้ชัดเจนกับคนในสังคมปัจจุบัน บางทีอยู่กันมากมายในครอบครัว แต่ทำไม๊ทำไมถึงเหง๊า เหงา....
ข้าพเจ้าเข้าเฟซบุ๊ก
เพื่อตามยุคให้ทันเขา
เพื่อนเพิ่มขึ้นตามเงา
ความเหงาเพิ่มขึ้นมาใจข้าพเจ้าเข้าเฟซบุ๊ก
แสนสนุกกู่ไม่กลับ
มีเพื่อนคณานับ
ติดแล้วครับติดเฟซบุ๊กโลกในมือ ถือไว้ไม่ปล่อยวาง
ไฮไฟว์บ้าง เฟซบุ๊กบ้าง ช่างเข้มข้น
แสดงสถานะ แสดงตัวตน
ประกาศให้คนได้รู้ "กูคือใคร"หน่วงและหนักเกินหักห้ามน้ำตาเรา
แบกความเหงาเข้าเฟซบุ๊กทุกข์มหันต์
นิ้วพาไปไลค์พาเพลินเชิญ "แบ่งปัน"
เอ๊ะนี่ฉันแกล้งป่วยหรือป่วยจริง
ฉันหลงไหลในโปสต์การ์ด
แม้โลกอาจทะลุจอไปถึงไหน
โปสต์การ์ดเล็กเล็กแค่หนึ่งใบ
ส่งมาจากแดนไกลใครบางคน
อันนี้ชอบครับ แม้จะมีเทคโนโลยีต่าง ๆ มากมาย แต่เวลาได้รับจดหมายหรือโปสต์การ์ดจากใครสักคน สักใบ ทำให้มีความสุขได้มากมายเชียวล่ะ
คิดจะดับดวงอาทิตย์ปลิดดวงจันทร์
สหายฉันไม่ฟังฉันดึงดันแกร่ง
เขากระโจนขึ้นฟ้ากว้างอย่างสุดแรง
ก่อนโดนแสงแห่งความคิดปลิดชีวา
เป็นเช่นนั้นแหละโลกนี้
บางทีไม่ต้องอยู่สูงแค่อยู่ไหว
เป็นเช่นต้นเหล่านั้นลดหลั่นใบ
บางทีไม่ต้องฝืน ยืนทะนง
นี่คือสัจจะธรรมที่ได้รับครับ โลกนี้ก็เป็นเช่นนี้เอง
เป็นหนังสือที่ตั้งใจซื้อมาอ่านเพื่อเติมเต็มอารมณ์และความรู้สึกลึก ๆ ที่ค่อย ๆ หายไป (ความรู้สึกอยากเขียนกลอน ความรู้สึกอิ่มเอมใจกับบทกลอน) อ่านจบแล้วก็นำมาแบ่งปันเผื่อใครสนใจหามาอ่านบ้างครับ แต่ถ้าอยู่ใกล้ ๆ กันยืมผมอ่านก็ไม่ว่ากระไรครับ
ข้อมูลหนังสือ : หลงรูปจูบนาม โดย พรชัย แสนยะมูล หรือ กุดจี่ ISBN 978 616 7660 03 5 ราคา 135 บาท
ถูกยุคถูกสมัยดีแท้นะครับ ;)...
เขียนและอ่าน
เป็นการใช้ชีวิตในอีกมุมหนึ่ง
และเป็นการใช้ชีวิตเพื่อการเติบโตที่น่าทึ่งมาก
ขอบคุณครับ
ขอบคุณทุกแรงใจครับ