...

        หลังจากได้สนทนาในภาพรวมทั่วไปแล้วได้วกมาที่ประวัติบ้านตาเซ๊ะ  เล่าต่อกันมาว่าคำนี้เดิมออกเสียงว่าตาซิ  สื่อถึงแอ่งน้ำใหญ่  ต่อมาเมื่ออังกฤษกับสยามแบ่งดินแดนกันแล้ว  บ้านตาเซ๊ะจึงอยู่ในแผ่นดินประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน

ยังมีหลักหินโบราณอยู่  ผมว่าพาไปชมได้มั๊ย  ได้สิ  เลยพากันไป  พอไปถึงลงไปดู  เอ๊ะ ๆ ทำไมมีถุงอาหารหวานคาวห้อยอยู่ตรงนั้นเป็นมุมโค้งแห่งนั้น...

เห็นว่าชาวบ้านพึ่งมาทำบุญอุทิศส่วนกุศลเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาวันนี้คือวันจันทร์แล้วแล 

 

 ตรงนี้เป็นเส้นทางโบราณ  เราตามพ่อหลวงแดงเข้าไปในป่า  วาว ๆ ยุงป่าเต็มไปหมดเลย  มีลูกศิษย์ท่านมาไม่ใส่เสื้อผมเลยช่วยพัดวีเพื่อกันยุงให้เรารีบตามไปดูหลักหินเขตแดนระหว่างรัฐเกดะห์กับรัฐเประสมัยโบราณที่ยังคงปรากฏอยู่มาถึงปัจจุบันแล้วบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ไว้

 

       

หลังจากเรานมัสการลาหลวงพ่อแดงแล้วก็เดินทางเข้าไปพบผู้นำหมู่บ้านมีผู้ใหญ่บ้านและประธานคณะกรรมการวัดตาเซ๊ะ 

 

ที่บ้านนี้เป็นหนึ่งเดียวในมาเลเซียที่ยังมีกำนันผู้ใหญ่บ้านเป็นคนสยามและพบนักเรียนที่มาโรงเรียนภาษาไทยในวัดตาเซ๊ะนั้นมีคุณครู 3 คนเหมือนพี่สอนน้องสืบต่อกันไปอย่างน่าสนใจครับ 

 

การสื่อสารของคนในบ้านตาเซ๊ะก็สื่อสารกันในภาษาท้องถิ่นภาคใต้แต่มีบางคำที่ดูน่าสนใจอย่างเดินทางเขานับหลักกิโลเมตรว่า เดินทางไปไกลได้ 6 ก้อนหินคือประมาณ 6 หลักกิโลเมตรทำนองนี้ละ