สภาพอากาศ ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า เราคงไปกำหนดกฎเกณฑ์อะไรไม่ได้ สิ่งที่เราจะควบคุมได้คือใจดวงเล็กๆ ในอกเราเท่านั้นเอง

บริเวณข้างอ่างเก็บน้ำใกล้บ้านคือที่ที่เธอชอบไปนั่งเล่นในวันว่าง โดยเฉพาะในยามเช้าที่อากาศยังไม่ร้อนนักและผู้คนยังไม่พลุกพล่าน

ลมเย็นๆ พัดพาผิวน้ำให้เป็นริ้วระลอกคลื่นเล็กๆ ระยิบระยับท่ามกลางแสงอาทิตย์ ฟ้าสีครามโอบกอดปุยเมฆสีขาวไว้หลวมๆ ให้มวลเมฆได้ลอยล่องไปอย่างเสรีภายใต้ขอบฟ้านั้น เหมือนความรักที่เขาและเธอมีต่อกันสินะ… หัวใจเธอยิ้มเมื่อนึกถึงเขา…

นกกินเปี้ยวส่งเสียงเรียกคู่ดังมาจากเสาไฟฟ้าใกล้ๆ นกนางแอ่นแปซิฟิกสองสามตัวบินฉวัดเฉวียนโฉบเฉี่ยวไปมาอยู่เหนือผืนน้ำเพื่อกินอาหารเช้า แล้วหยุดพักทำความสะอาดร่างกายที่บนราวสะพาน

เจ้าดอกมอร์นิ่งกลอรี่กำลังคลายกลีบสีม่วงอ่อนอมชมพูเบ่งบานรับแสงตะวัน…สวยงาม

..

..

สุข สงบ เย็น ชื่นบานในหัวใจ จนเธอเริ่มรู้สึกอยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ให้มันเป็นแบบนี้ไปอีกแสนนาน ในเศษเสี้ยวของเวลาเธอเริ่มพะวงว่าความผาสุกเหล่านี้จะจางหายไปเมื่อแดดเริ่มจ้าขึ้น

ในที่เดิม สภาพรอบตัวเดิม จากใจที่สดชื่นกลับเปลี่ยนไปเป็นกังวลได้ในพริบตา นี่แหละ…ใจที่อ่อนไหวของเธอ…

..

..

เธอนึกถึงเด็กน้อยที่ถามคุณตาที่ถือไม้ตะพดรูปหมาป่าสองหัวว่าเพราะเหตุใดคุณตาจึงถือไม้ตะพดนี้ไว้ข้างกายเสมอ

คุณตาตอบว่าเพื่อเตือนตัวเองว่าในใจคนเรามีหมาป่าสองตัวต่อสู้กันอยู่ตลอดเวลา ตัวหนึ่งมีความกระหายหิว โหดร้าย หม่นหมอง กังวลอยู่เป็นนิจ อีกตัวใจดีมีเมตตาใช้ชีวิตอย่างสงบสุข เรียบง่าย

เด็กน้อยจินตนาการตามและเริ่มรู้สึกสนุก จึงถามคุณตาว่า แล้วตัวไหนชนะในการต่อสู้..

คุณตาตอบว่าก็ตัวที่เราหมั่นเอาใจใส่ เลี้ยงดูมันให้แข็งแรงนั่นแหละจะเป็นฝ่ายชนะ…

เธอนึกถึงคุณตาที่รักและบอกตัวเองว่าในยามนี้เธอขอเลี้ยงดูหมาป่าตัวที่รักสงบดีกว่านะ…จะได้เข้ากับบรรยากาศ…

การควบคุมใจแม้ในขณะไปเดินเล่นในสวนสาธารณะก็ไม่ได้ง่ายเหมือน a walk in the park เลย...

..

..

เธอหายใจเข้าออกลึกๆ สะบัดความกังวลออกจากใจ เปิดประสาทสัมผัสเพื่อรับความรื่นรมย์ของปัจจุบันขณะอีกครั้ง

สภาพอากาศ ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า เราคงไปกำหนดกฎเกณฑ์อะไรไม่ได้ สิ่งที่เราจะควบคุมได้คือใจดวงเล็กๆ ในอกเราเท่านั้นเอง

..

..

มาชื่นชมบรรยากาศยามเช้าที่ Upper Seletar Reservoir ด้วยกันนะคะ…