การทำงานด้วยฐานของความรู้และทักษะ แม้จะเดินคนละเส้น แต่ก็มาบรรจบกันได้

 

คุณหมอแบงค์  ทันตแพทย์ณัฐพงศ์  กันทะวงศ์  ดำเนินการเสวนาต่อบนเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทันตสาธารณสุขในชุมชน   ที่โรงแรมฮอลิเดย์ อินน์  เชียงใหม่  หลังวันแรงงานแห่งชาติ ปี ๒๕๕๕ 

 

ยังอยู่ในหัวข้อ การทำงานในชุมชน VS ทำงานกับชุมชน

 

เดอะสตาร์รุ่น ๔  พี่แป้น  ณัฎฐพัชร  คงผดุง  หัวหน้าสำนักปลัดเทศบาลตำบลนามะเฟือง  อำเภอเมือง  จังหวัดหนองบัวลำภู  ใช้ VCD  ๘  นาที  ที่ถ่ายทำ  ๔ – ๕ ปี  แล้ว    เกริ่นนำให้เห็น  “สวรรค์บนดิน”  ที่ตำบลนามะเฟือง  และยังคงต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน

 

วิถีชนบทอีสาน  ตื่นตั้งแต่มืด  กวาดถนนหน้าบ้านตนเองทุกบ้าน  เตรียมรับการมาบิณฑบาตของพระสงฆ์ .....  ไม่ใช่ณเดช  ไม่ใช่ญาญ่า  แต่เห็นตัวละคร  เห็นฉาก  ความเป็นไป  ในพื้นที่ของเราเอง 

 

พี่แป้นส่งความภาคภูมิฉายชัดถึงการจัดการโดยชุมชน  ด้วยศักยภาพของชุมชนอย่างแท้จริง 

 

จากสถานะหัวหน้าสถานีอนามัย (ขณะนั้น) ที่เผชิญทุกข์เพียงลำพัง  อัตราป่วยด้วยไข้เลือดออกสูงถึง  ๒๕๕  ต่อประชากรแสนคน  ปีที่สองก็ยังสูงเกินเป้าหมายของจังหวัดและกระทรวง  โดนว่าทุกการประชุม  จำต้องร้องไห้  วางตัวตน  เปลี่ยนแว่น  เปลี่ยนมุมมอง  ค้นหาผู้ที่จะช่วยได้ 

 

พ่อกำนัน  ผู้ใหญ่บ้าน  พ่อแม่อาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.)   คือ ผู้นำทางความคิดที่มีสัมมาทิฐิ  ช่วยกอบกู้ความมั่นใจ  ให้พี่แป้นสร้างเครือข่ายส่งต่อความคิด  และจากรุ่นสู่รุ่น  ตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ 

 

มีเฉพาะหัวหน้าสถานีอนามัยที่มีเงินเดือน  นอกนั้น คือ จิตอาสาที่มาคุยกันทุกเช้า  ๒  ครั้งต่อเดือน 

 

พ่อสดเป็นประธาน อสม.  แสดงศักยภาพพัฒนาการเมืองภาคประชาชน  คุยกันแต่ละครั้งมีสรุปการประชุม  คราวหน้าเกี่ยวข้องกับภาคส่วนใด  เชิญเข้าร่วมประชุม  เช่น  นายกเทศมนตรี  นายก อบต.นามะเฟือง  (ตำบลนี้มีการปกครองส่วนท้องถิ่น  ๒  รูปแบบ)  ครู  เป็นต้น

 

แต่ละครั้งที่กลับมาสถานีอนามัย  ก็มาประชุมทีมคุยกับน้อง ๆ  ระดมความคิด  ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้อง  โดยเฉพาะภาคความรู้  ที่จะเสริม  เติม  ต่อยอด  ติดตามให้ อสม.รู้ทันการเปลี่ยนแปลง  มีสอบเทียบความรู้ อสม.ทุกปี

 

ทีมชุมชน  ทีม อสม.เข้มแข็ง  ดำเนินการปราบปราม  แก้ไขเรื่องไข้เลือดออกได้ดีเยี่ยม  ไม่มีลูกน้ำ  ไม่มีผู้ป่วย 

 

ความสุขกลับมาอีกครั้ง 

 

ความรักเป็นตัวตั้งในการอยู่ร่วมกัน  ค้นหาต่อไปสิ่งทีทำให้ชุมชนเป็นสุขมากขึ้น  ปัญหาร่วม คือ การทะเลาะวิวาทของวัยรุ่น  ร่วมคิดจนได้กิจกรรมเข้าค่าย  ทั้งพ่อแม่และเด็กต่างหมู่บ้านมาอยู่ร่วมกัน  ผู้ใหญ่ทำดีให้เด็กดู  เมื่อครอบครัวมีปัญหาให้รักษาด้วยการกอด 

 

ทำงานร่วมกับภาคีต่าง ๆ ต่อเนื่อง  สามารถออกมาตรการสังคมสงบสุขระดับตำบล  ที่พื้นฐานความเข้าใจของกลุ่มวัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง.....มาจากชุมชน

 

ถึงวันนี้ที่ย้ายสายงานมาทำที่เทศบาลตำบลนามะเฟือง  เริ่มที่กองสาธารณสุข  เรียนเพิ่มจนจบรัฐศาสตรมหาบัณฑิต  พี่แป้นจึงปรับตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักปลัดเทศบาล 

 

การทำงานด้วยฐานของความรู้และทักษะ  แม้จะเดินคนละเส้น  แต่ก็มาบรรจบกันได้  ด้วยการฟังกัน  ทำงานชั่วชีวิต  ควบคุม KPI (Key Performance Indicator)  โดยคำนึงถึงการยังประโยชน์ให้ทั่วถึง  คือ ความสุขนั่นเอง

 

 

 

คุณหมอแบงค์ปิดท้ายช่วงของพี่แป้น  จงทำงานในความขาดแคลน

 

 

ยัง  ยังไม่หมดกลเม็ด  นอกจากเคล็ดการสร้างเครือข่ายจากนามะเฟือง  หนองบัวลำภูแล้ว  ที่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบ้านฝาง  จังหวัดขอนแก่นบอกว่า “พี่เถ่า”  เป็นเบอร์ ๑ ของการสร้างคนที่ CUP (Contracting Unit for Primary Care)  อำเภอบ้านฝางนั้น  หมายความว่าอย่างไร

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านและฝากร่องรอยแห่งมิตรภาพ

ราตรีสวัสดิ์  หลับฝันดีนะคะ