ณ ถ้ำทะลุที่รัก


สายฝนโปรยปรายในเวลาเย็นๆ ยามอรุณรุ่ง ฉันชอบเดินเล่นชมเกล็ดน้ำค้างตามกิ่งไม้ใบไม้และตรงยอดหญ้า เมื่อพระอาทิตย์ทอแสงอ่อนๆ น้ำค้างบนยอดหญ้าก็เริงร่าแพรวพราว มีคนเคยเปรียบเปรยให้ฟังว่า น้ำค้างบนยอดหญ้าเมื่อกระทบแสงแดดยามเช้า "ดั่งดาวประดับดิน"

 เธอคือดาวประดับดินที่ฉันถวิลหา แม้เธอจะหยัดยืนอยู่ได้ไม่นานนัก แต่ความงามของเธอนั้นชื่นใจฉัน ... ด้วยเหตุนี้กระมังที่ใครๆมักเปรียบกับความรักที่ไม่จีรังยั่งยืนของหนุ่มสาว

 "อย่าเหมือนน้ำค้าง พราวพร่างใบพฤกษ์ พอยามดึกเหมือนดังจะดื่มกินได้ พอรุ่งรางก็จางหายไป รู้แน่แก่ใจได้แต่ระทมชีวี ... ♫ ♫ " ประมานนั้น...

เนื้อเพลงบางตอนของเพลง "ที่รัก" แม้เพลงจะเก่าไปหน่อยแต่ยังไพเราะชวนฟังนะคะ

 

ดาวประดับดินเก็บมาประดับใจฝากไปให้เธอคนดีของฉัน ...

 

  • จากต้นแก้วมังกร เงาของใครเอ่ยอยู่ในนั้น

...

 

  • จากต้นหญ้าเหมือนตาตั๊กแตน

...

 

  • จากเกสรดอกทุเรียนที่ตกค้างบนต้นกล้วย แวววาว

...

 

  • จากยอดต้นทุเรียนต้นจิ๋วที่เพิ่งปลูกใหม่ ยอดสดใสดั่งทองทา

...

 

  • จากต้นทุเรียนเช่นกัน ตรงกิ่งก้านนั้นมีเกล็ดแก้วเงางาม

...

 

  • จากใบบัว กระทบที่แรงจ้าขึ้น อีกไม่นานนัก เธอคงจากฉันไป

...

 

  • จากใบบัวอีกมุมหนึ่งพาดกึ่งกลางด้วยก้านแห้ง

...

 

  • จากยอดหญ้าญี่ปุ่นตรงนามหญ้า ดั่งเล่นเป่าลูกโปร่งด้วยฟองสบู่

...

 

  • จากต้นวาสนา ใยแมงมุม รังรักที่ถักทอไว้ เปียกปอน ดั่งสายสร้อยร้อยลูกปัดคริสตัล

... 

 

โอ้ ว่าดึกแล้วหนอ พรุ่งนี้ค่อยแวะไปทักทายกันใหม่ ดาวประดับดินเจ้าเอย :)

 

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมบันทึกนะคะ

ขอให้มีความสุข สุขสันต์ สวัสดีค่ะ :)

 ......