พุทธทาสวาทะชีวิต

    จงทำกับเพื่อนมนุษย์ โดยคิดว่า


เขาเป็นเพื่อนเกิด แก่ เจ็บ ตาย ของเรา


เขาเป็นเพื่อนเวียนว่ายอยู่ในวัฏฏสงสารด้วยกันกะเรา


เขาก็ตกอยู่ใต้อำนาจกิเลส เหมือนเรา ย่อมพลั้งเผลอไปบ้าง


เขาก็มีราคะ โทสะ โมหะ ไม่น้อยไปกว่าเรา


เขาย่อมพลั้งเผลอบางคราว เหมือนเรา


เขาก็ไม่รู้เกิดมาทำไม เหมือนเรา ไม่รู้จักนิพานเหมือนเรา


เขาโง่ในบางอย่าง เหมือนที่เราเคยโง่


เขาก็ตามใจตัวเองในบางอย่างเหมือนเราเคยกระทำ


เขาก็อยากดี เหมือนเรา ที่อยาก ดี - เด่น - ดัง


เขาก็มักจะกอบโกยและเอาเปรียบเมื่อมีโอกาสเหมือนเรา


เขามีสิทธิ์ที่จะบ้าได้ เมาดี หลงดี จมดี เหมือนเรา


เขาไม่มีหน้าที่ ที่จะเป็นทุกข์ หรือตายแทนเรา


เขาเป็นเพื่อนร่วมชาติ ร่วมศาสนา กะเรา


เขาก็ทำอะไรด้วยความคิดชั่วแล่น และผลุนผลันเหมือนเรา


เขามีหน้าที่รับผิดชอบต่อครอบครัวของเขา มิใช่ของเรา


เขามีสิทธิ ที่จะรสนิยม ตามพอใจของเขา


เขามีสิทธิ์ที่จะเลือก (แม้ศาสนา) ตามพอใจของเขา


เขามีสิทธิ ที่จะใช้สมบัติ สาธารณะ เท่ากันกับเรา


เขามีสิทธิที่ จะเป็นโรคประสาท หรือเป็นบ้าเท่ากับเรา


เขามีสิทธิที่จะขอความช่วยเหลือ เห็นอกเห็นใจจากเรา


เขาจะได้รับอภัยจากเรา ตามควรแก่กรณี


เขามีสิทธิ ที่จะเป็นสังคมนิยม หรือเสรีนิยม ตามใจเขา


เขามีสิทธิ ที่จะเห็นแก่ตัว ก่อนเห็นแก่ผู้อื่น


เขามีสิทธิ แห่งมนุษยชน เท่ากับเรา สำหรับจะอยู่ในโลก


ถ้าเราคิดกันอย่างนี้ จะไม่มีการขัดแย้งใดๆเกิดขึ้น

 

พุทธทาส อินทปัญโญ โมกขพลาราม, ไชยา๒๒ พศ.๒๕๓๑




               

            ขอบคุณ พุทธทาสวาทะชีวิต จากหนังสือ

   พระพุทธมนตร์ โดย อาจารย์เศรษฐมันตร์ กาญจนกุล


         ด้วยความปรารถนาดี   กานดา แสนมณี