คุณหมอ ธันย์ ฝันเชื่อมั่น ศรัทธาที่จะทำให้ โรงพยาบาลรามาธิบดี เป็นของประชาชนอย่างแท้จริง

         เรื่องของความเชื่อ ความศรัทธาผู้เขียนมักยกนิทานเรื่องการเชื่อที่เกิดศรัทธาให็ฉุกคิดและมีสติในความเชื่อ  โดยการหยิบยกเรื่องเล่าความเชื่อในความศักดิ์สิทธฺ์ของจอมปลวกกับต้นไม้ใหญ่  ที่มีผู้คนไปกราบไหว้บูชาให้มาลัยกันมากมาย  

 

      โดยที่เบื้องหลังความศักดิ์ที่เกิดความศรัทธาให้ผู้คนกราบไหว้ มาจากพระธุดงค์ท่านหนึ่งปักกรดลงตรงใต้ต้นไม้ข้างจอมปลวก  แล้วจำศิลจำวัด ปรากฎว่ามีกลิ่นไม่พึงประสงค์ ท่านก็เดินสำรวจ พบก้อนขี้หมา ท่านก็จุดธูปเอาไปปักไกล้ก้อนขี้หมา ด้วยหวังให้กลิ่นธูปไล่กลิ่นขี้หมา.....

 

     จากนั้นมาชาวบ้านมาเห็นมีธูปปักอยู่ที่จอมปลวกก็ ศรัทธาอธิษฐานขอสิ่งที่ตนอยากได้ต่อจอมปลวก ได้เล่าลือ จนลืมสืบหา  เป็นศรัทธาที่หลงตามกัน.....

 

      .งาน HA Nation Forum ครั้งที่  13 ที่อิมแพคเมืองทอง วันที่ 15 มีนาคม 2555  ผู้เขียนเกิดแรงศรัทธา และมุ่งมั่นรีบมาจากสมุทปราการ(เช่าโรงแรมไว้ที่หัวลำโพง เพื่อนไม่ให้นอนโรงแรม มารับไปที่บ้านเพื่อนที่สมุทรปราการ)  เพื่อมาฟังเรื่องศรัทธา  เพราะมีหมอ เดชา แซ่หลี จากโรงพยาบาลกะพ้อมาคุยให้ฟัง

 

      เข้ามาในห้องก่อนเวลา นั่งแถวหน้าอย่างมั่นใจในแรงศรัทธา หมอ เดชา ยกมือวันทา ผู้เขียน แต่ผู้เขียนหันไปดูข้างหลัง ว่า หมอวันทาสวัสดีใครกัน   เพื่อความแน่ใจ    เพราะงานนี้คนใหญ่ทั้งนั้น คงมีนักการฯและพนักงานเปลอย่างผู้เขียนน้อยมาก   นั้นแหละจึงได้สวัสดี ตอบหมอไป....

 

 

     ในห้องนี้ รู้สึกจิตตกนิดๆ ผิดหวังหน่อยๆ ที่ไฟดับ แต่ก็ยกระดับจิตให้เข้าสู่ภาวะปกติได้โดยเร็ว เมื่อเห็นความมุ่งมั่นแก้ปัญหาของฝ่ายดำเนินรายการ ทั้งน้อง พรทั้งหล้า และเจ้าหน้าที่ผู้ชายอีกท่าน  สักพักแม่ต้อย  ออกมาจากหลังเวที สถานการคลี่คลาย ใช่ว่าไฟฟ้าจะติด แต่เป็นการพลิกวิกฤติเป็นโอกาส

 

เจ้าหน้าที่ท่านนี้ เป็นกังวล เดินไปเคาะไมค์หลายครั้งด้วยหวังให้ไฟฟ้าติดจะได้ใช้เสียง

     โดยการเสวนาผ่านโทรโข่ง  น้องจิรวรรณ พยาบาลสาวสวยจากโรงพยาบาลตากใบ มอบของขวัญให้แม่ต้อย แล้วแม่ต้อย ก็ให้ผู้เขียนเป็น  อัศวพักตร์ เรียกผู้คน โดยการนำประสบการณ์ทำงานมาแชร์มาบอก ผู้ฟังมานั่งกันเต็มห้อง แม่ต้อยจึงดำเนินการเสวนา เรื่อง"ศรัทธา" ท่ามกลางความไม่พร้อมของเวที แต่บรรากาศดูดี น่าฟัง คนฟังก็ดูตั้งใจ....

 แม่ต้อยผู้ดำเนินการเล่าเรื่องคุณหมอรอดตาย เพราะความดี

      หรือเป็นเพราะแรงใจแห่งการศรัทธา คุณหมอ ธันย์อาจารย์แพทย์จากรามาธิบดี  เปิดสนทนายุคแห่งการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษาแพทย์ สู่ศตวรรตที่ 21  ในอนาคตคุณภาพก็ต้องเปลี่ยนแลง หลักสูตรแพทย์ก็เปลี่ยนไปสู่ชุมชน

 

จากยุคที่ 1 คุณหมอเรียกเป็นภาษาอังกฤษ จึงลิขิตไม่ทัน

ยุคที่ 2 เป็นยุคแห่งวิชาชีพผู้เชี่ยวชาญ ที่ทำให้คุณค่าของหมอเริ่มหายไป

และยุคที่ 3 คือยุคเข้าหาชุมชน ที่คนหมอบอกจะมาในเร็ววัน จึงศรัทธาและเชื่อตามที่หมอธันย์บอก

 

      ดังนั้นหมอ ธันย์ ฝัน  เชื่อมั่น  ศรัทธา ที่จะทำโรงพยาบาลรามาฯให้เป็นโรงพยาบาลของประชาชน

      คุณ หมอเดชา ตัวขาว ปากแดง แหลง(พูด)กลาง จากกทม. มาทำงานท่ามกลาง คนใต้ ตัวดำ ตาแดง แหลง(พูด)ใต้ก็ไม่ชัด แต่ท่านมียุทธวิธีเอาความดีนำ เอาการกระทำเป็นเพื่อน  ใช้การลงพื้นที่สร้างโอกาสให้คนด้อยโอกาส เกิดการศรัทธาจากคนในชุมชนเป็นเกราะป้องกัน มีธรรมาภิบาลกับผู้ร่วมงานเป็นการจัดสรรผลประโยชน์ที่สมประโยชน์ต่อกัน  เรื่องเล่า"ตาเล้ง"หมอนวดตาบอด ที่ทีมงานเยี่ยมบ้านลงไปสร้างโอกาสให้คนด้อยโอกาส จนตาเล้งบรรลุฝันนั้นคือมีภรรยาเป็นของตนเอง

 

      เป็นกุศล ศรัทธาที่ชุมชนได้เห็นจนเกิดศรัทธา  ผู้เขียนไปเยือนรพ.กะพ้อกับทีมงาน คุณหนานเกียรติ เกียรติศักดิ์  ม่วงมิตร(ผู้ล่วงลับไปแล้ว) ได้สัมผัสถึงชุมชน ลงไปดูกลุ่มเยาวชน "ญาลันบันบารู" (ทางสายใหม่)ได้ประจักษ์มาแล้ว

 

     ในเวทีวันนี้ ได้มาฟังทั้งอาจารย์แพทย์ ผู้ปราถนาผลักดันสถานศึกษาสู่ประชาชน  

 

    ได้ฟังคุณหมอชนบท ผู้ปฎิบัติที่นำสุขภาวะลงสู่ประชาชนคนด้อยโอกาส

 

    ได้ฟัง สถาบันรับรองคุณภาพสถานบริการพยาบาล ดำเนินการพูดคุย คาดหวังและมองเห็นทางที่สร้างสุขภาวะชุมชน เกิดชุมชนจัดการตนเองในเรื่องสุขภาพ ด้วยทั้งสองท่านเป็นเรือที่มีหางเสือบังคับทิศทาง  เป็นความศรัทธาที่ทำให้ประชาชนเกิดปัญญาเรียนรู้

 

 ไม่ใช่การศรัทธาที่เกิดจากก้อนขี้หมาที่พระปักธูปไล่กลิ่นดังนิทายเรื่องเล่าลุงวอญ่า.......

 

ลุง วอ เล่าเรื่องพระลืมวัด

 

คุณหมอ ธันย์ แม่ต้อย คุณหมอ เดชา

น้องพยาบาลจากกะพ้อ

น้องคนนี้บอกชอบใจเรื่องเล่าเข้ามาถ่ายภาพ