Sonata in C Major

Mozart - K545

 

ลูกสาวเล่นเปียโนเพลงนี้ได้มาร่วมสิบปีแล้ว ตั้งแต่อยู่ชั้นประถมตอนต้น

ได้รางวัลมามากมาย จนไม่รู้ว่าจะเก็บไว้ที่ไหน

คุณครูสอนเปียโนสอนลูกว่า

Elton John เขียนไว้ว่า ถ้าเขาไม่ได้ซ้อมเปียโนหลายวัน ผู้ฟังจะรู้สึกว่าเขาเล่นผิด แต่ถ้าเขาไม่ได้ซ้อมเพียงวันเดียว ตัวเขาเองจะรู้ว่าเขาเล่นผิด

เคยถามครูเปียของลูกว่าในการประกวดแข่งขันว่า ตัดสินอย่างไรเพราะฟังๆดูมันก็เพราะเหมือนกันหมด

เธอตอบว่าคุณฟังบ่อยๆมาสิบยี่สิบปีคุณจะรู้เอง ว่าผู้แข่งขันเล่นผิดคีย์

ลูกไม่ได้เล่นมานานมากเป็นเวลาร่วมเจ็ดแปดปีแล้ว มาฟังตอนนี้ก็รู้ทันทีว่ามีบางตอนที่เธอเล่นผิดคีย์  แต่เธอก็อยากจะอนุเคราะห์ผู้เป็นพ่อ  เพราะพ่อขอร้องให้เล่นให้หน่อย  จะนำมาฝากให้ชาว G2K ได้ฟังว่าเด็กไทยก็มีความสามารถไม่เป็นสองรองใคร

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่าสู่กันฟัง



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

..สวัสดีค่ะ..

แวะมาสวัสดีปีใหม่ค่ะ...เลยนั่งฟังเปียโนเพลินไปเลบ

ขอบคุณมากนะคะที่ไปทักทายกัน

สวัสดีปีใหม่ครับ

สวัสดีปีใหม่คนแดนไกล ใจไกล้ชิด

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะIco64

แวะฟัง Sonata in C Major...Mozart - K545...ขอบคุณค่ะ...คนไทยมีความสามารถไม่เป็นสองรองใครนะคะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ พ.ศ. 2000 + 555

ขออวยพรให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรง มีชีวิตที่เบิกบานสดใส สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา คิดเงินให้ได้เงิน คิดทองให้ได้ทอง และประสบแต่สิ่งที่ดีงามตลอดปีและตลอดไปนะครับ

เขียนเมื่อ 
  • มาดูเชียร์หลานเล่นเปียโน
  • เอาต้นมะเขือพวงมาฝากตามสัญญา
  • ขอให้มีความสุขในปีใหม่นี้ครับ

*** แวะมาที่นี่ มีความสุขค่ะ

*** สวัสดีปีใหม่สุขใจกาย ตลอดปี 2555 นะคะ

เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 
Ico64

 

 

เรียนท่าน คน บ้านไกล

 

 

 - ดีใจด้วยกับ..... หลานสาว...ที่เล่นเปียโนเพลงนี้ได้... ตั้งแต่..... เธอเรียน.....อยู่ชั้นประถมตอนต้น ..... "ท่านเป็น Dady .....ที่น่ารักมาก"


 - รางวัล  .....   "ไม่เป็น .... ขอชนะใจ ... คนชมก็เกินพอ"  ....  (คุณพ่อ....OK)

 

 - พ่อแม่ .... เฝ้ามอง .... ลูกๆ เติบโต .... พวกเธอสวยงาม ...ในใจ....ของ Dady & MOM.... ก็พอนะคะ


แวะมาอีกรอบ ตามมาจากบ้านหมอทิมดาบ.....จับเอาคมคิดข้อความมาคุยต่อ....

"(ผมเขียนโดยหวังว่าเพื่อนเมืองไทยจะได้อ่าน

(เอาเข้าจริงๆ มีคนอ่านไม่กี่คน)

ไม่มีเรื่องงาน ไม่มี R2R เพราะไม่รู้จัก

ไม่ถอดบทเรียน เพราะก็ไม่รู้จักอีกเช่นกัน

อ่านกันสนุกๆ บางครั้งอยากจะให้เป็นข้อคิดสกิดใจครับ)"

สำหรับผม..เขียนเพราะอยากเขียน

เขียนเพราะอยากเล่า

เขียนเพราะอยากแบ่งปัน......เพราะถือว่าการเขียนนี้เป็นการบันทึกที่อยากเขียน ส่วนจะจัดเป็นประเภทไหนอย่างไรก็ไม่รู้

เป็นจดหมาย เป็นสารคดี เป็นการถอดบทเรียน เป็นบทความ เป็นปกิณกะ เป็นอาร์ทูอ่ร์ เป็นการถอดบทเรียน ....หรือไม่เป็นอะไรเลย.....

แต่สำหรับผม มันเป็นความสุขที่ได้เขียน ห้าปี ห้าร้อยกว่าเรื่องที่เขียนบันทึก สี่หัวเรื่อง (สี่ชื่อบันทึก)........มันความอยากและความสุข ที่ได้เขียน

จึงเรียน มาบ่นกันฟัง

"ผลัดกันเขียน เวียนกันอ่าน วานกันชม" ก็มีความสุขแล้ว

ด้วยความขอบคุณครับท่าน