แวะมาอีกรอบ ตามมาจากบ้านหมอทิมดาบ.....จับเอาคมคิดข้อความมาคุยต่อ....

"(ผมเขียนโดยหวังว่าเพื่อนเมืองไทยจะได้อ่าน

(เอาเข้าจริงๆ มีคนอ่านไม่กี่คน)

ไม่มีเรื่องงาน ไม่มี R2R เพราะไม่รู้จัก

ไม่ถอดบทเรียน เพราะก็ไม่รู้จักอีกเช่นกัน

อ่านกันสนุกๆ บางครั้งอยากจะให้เป็นข้อคิดสกิดใจครับ)"

สำหรับผม..เขียนเพราะอยากเขียน

เขียนเพราะอยากเล่า

เขียนเพราะอยากแบ่งปัน......เพราะถือว่าการเขียนนี้เป็นการบันทึกที่อยากเขียน ส่วนจะจัดเป็นประเภทไหนอย่างไรก็ไม่รู้

เป็นจดหมาย เป็นสารคดี เป็นการถอดบทเรียน เป็นบทความ เป็นปกิณกะ เป็นอาร์ทูอ่ร์ เป็นการถอดบทเรียน ....หรือไม่เป็นอะไรเลย.....

แต่สำหรับผม มันเป็นความสุขที่ได้เขียน ห้าปี ห้าร้อยกว่าเรื่องที่เขียนบันทึก สี่หัวเรื่อง (สี่ชื่อบันทึก)........มันความอยากและความสุข ที่ได้เขียน

จึงเรียน มาบ่นกันฟัง

"ผลัดกันเขียน เวียนกันอ่าน วานกันชม" ก็มีความสุขแล้ว

ด้วยความขอบคุณครับท่าน