ไกลบ้าน
สุขสำราญต่างกัน.
...
ไกลบ้าน
เห็นความต่างของสรรพสิ่ง
ยิ่งเห็น ยิ่งรู้จริง
ว่ารักบ้านอย่างมากมาย
...
อากาศหนาวเย็น
ไม่เหมือนกัน
...
อาจเป็นไปได้
ดาวดวงนี้
ก็กำลังทอประกายอยู่เหนือหลังคาบ้าน
...
ความคิดถึง
เดินทางข้ามขอบฟ้าได้จริง
...
อิจฉาทุกคน
ที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของคนรัก
...
อิจฉาทุกคน
ที่ไม่ได้ห่างไกลไปจากบ้าน
...
ความห่างไกล
คือการเติบโตเล็กๆ ในบางเรื่องของชีวิต
...
บ้านของเรา
ไม่ได้ด้อยไปจากบ้านของเขา
หากแต่มันมีนิยามที่ต่างกันเท่านั้นเอง
...
รอยยิ้มในดวงตาของผู้คน
เป็นสากลเสมอ
...
เราเดินทางมาแสนไกล
เพียงเพื่อจะกลับไป
ทำบางสิ่งที่บ้านของเรา
๑๒ ธันวาคม ๕๔
หนาวเย็นและเหน็บหนาว
หนานหนิง-จีน
บ้านคือวิมานของเรา ..หนาวนอกกายแต่อบอุ่นในหัวใจนะคะ
โปรดดูแลสุขภาพกายและใจครับ ;)...
ขอบคุณสิ่งดีๆในบันทึกนี้นะครับ
อ่านแล้ว..ชวนให้..คิดถึง"บ้าน"ค่ะ.
๒ อาทิตย์ไม่ได้กลับบ้าน คิดถึงเช่นกันค่ะ
แต่โลกนี้ไม่เหงา เพราะมีคนให้เราได้คิดถึง ?
คะ คุณหนุ่มกลางทุ่งสารคาม ขอบคุณค่ะ :)