ผลที่ได้จากการเขียนบทความใน Gotoknow
ผลที่ได้จากการเขียนบทความใน Gotoknow
จากที่ผู้เขียนได้เขียนเรื่อง "การอนุรักษ์พื้นดิน" อ่านได้ที่นี่"การอนุรักษ์พื้นดิน"โดยได้เขียนเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2553 แล้ว แต่ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 ผู้เขียนได้รับการติดต่อจาก ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ Gotoknow.org ว่ามีนิตยสาร Casaviva เป็นนิตยสารฉบับรายเดือนเกี่ยวกับการจัดและตกแต่งบ้านสไตล์อิตาลี ได้จัดทำนิตยสารฉบับเดือนธันวาคม 2554 สนใจภาพในเว็บไซด์ ที่ผู้เขียนได้นำมาลง ดูได้จากภาพนี้...ภาพ...ซึ่งทางนิตยสารได้ดูจากเว็บไซด์ Gotoknow และขออนุญาตนำไปประกอบลงในนิตยสารคอลัมน์ Our Experts
ในครั้งแรกที่ผู้เขียนนำภาพมาเขียนลงใน Gotoknow นี้ ก็ไม่เคยคิดว่าจะได้รับผลตอบแทนสิ่งใด ในความคิดของผู้เขียนจะเป็นการแบ่งปัน แลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์กันมากกว่า...แต่มา ณ บัดนี้ ทำให้ผู้เขียนทราบถึงการนำสิ่งที่ได้มาเขียนมาลงใน Gotoknow นั้นมีประโยชน์ต่อผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็น "บทความ" หรือภาพถ่ายของตัวเราเองที่ได้นำมาลงในเว็บนี้ โดยตัวเราเองคิดว่าไม่มีประโยชน์...แต่สำหรับคนอื่นในมุมมองของเขา เขาจะดูว่ามีประโยชน์...ผู้เขียนจึงได้อนุญาตให้ทางนิตยสารดังกล่าวนำภาพไปลงได้...ตามนิตยสาร casaviva รายเดือนธันวาคม 2554 และขอขอบคุณ เว็บไซด์ Gotoknow ที่ได้ให้โอกาสผู้เขียนในการแพร่ภาพและทำคุณประโยชน์ให้กับสังคมได้ และขอขอบคุณนิตยสาร casaviva ที่ยังคงเห็นคุณค่าของภาพที่ผู้เขียนได้นำมาเผยแพร่ให้ดู...และคนที่ลืมไม่ได้ที่จะขอบคุณ คือ ดร.จันทวรรณ ที่ส่งข่าวให้ทราบด้วยค่ะ...สำหรับ Credit ของภาพ ผู้เขียนจึงขอใช้ในนามของผู้เขียนและเว็บไซด์ Gotoknow...ร่วมกันเป็นเจ้าของค่ะ...
ยินดีด้วยค่ะ ประสบการณ์จริงมีคุณค่าเสมอ :-)
ขอแสดงความชื่นชมครับท่านอาจารย์ บุษยมาศ
แต่ก่อนงานคิดงานเขียนนี่ผมไม่ถนัดเลยครับ ออกแนวจะไม่ชอบด้วยซ้ำไป อาจเป็นเพราะผมไม่ได้ศึกษามาทางด้านนี้ อีกทั้งไม่เคยวิ่งเข้าไปหาโอกาสให้กับตัวเอง ผมมองว่าความพลาดพลั้งทุกอย่างเกิดจากตัวเราเองนี่แหละครับ ชีวิตมันจึงผ่านไปวันๆโดยที่เราไม่ตระหนักถึงคุณค่าใดๆที่เราควรทำเลย
วันที่ชีวิตครอบครัวผมสมบูรณ์ที่สุด คือวันที่น้องกาฟิลด์ได้ลืมตามาดูโลก ผมได้หาซื้อสมุดบันทึกมาเล่มหนึ่ง ก็ตั้งใจไว้ว่าจะบันทึก รายละเอียดเกี่ยวกับการพัฒนาการ การเติบโตของเขา เมื่อเริ่มจะเขียน ก็เริ่มต้องคิด ค้น คว้า นิสัยที่ไม่เคยมีในตัวผม ได้แก่ การอ่าน การค้นคว้า ฯลฯ เข้ามาอยู่ในตัวผมโดยไม่รู้ตัว เริ่มจากบันทึกเล่มนั้น และต่อๆมาอีกหลายเล่ม จนปรับมาเป็นบันทึกอิเล็คทรอนิกส์ เก็บใส่ไว้ในรูปแบบต่างๆ ต่อยอดเป็นบทความ ได้อีกมากมาย จนมีพี่ท่านหนึ่งเคยทำงานด้วยกันแนะนำ gotoknow ผมก็ลองสมัครเข้ามา มีเวลาก็พยายามนำองค์ความรู้ใส่เข้ามาเพื่อแลกเปลี่ยน ยังไม่รวมอีกหลายๆช่องทางที่ตอนนี้ผมใช้อยู่ สิ่งที่ผมตั้งใจอาจเรียกได้ว่าเป็นเป้าหมายสูงสุด ก็น่าจะคล้ายท่านอาจารย์ที่เคยแชร์กับผมถ้าผมจำไม่ผิด ก็คือ ผมต้องการให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่รวบรวมไว้นี้เป็นมรดกให้กับลูกสาวของผม ซึ่งมันน่าจะเป็นมรดกเพียงชิ้นเดียวที่มีคุณค่า ที่พ่อคนนี้จะสร้างไว้ให้ลูกได้ เขาจะสนใจหรือไม่นั้นก็อีกเรื่องหนึ่งอยู่ที่ตัวเขาเองละครับ
การทำงานตรงนี้กลับทำให้ผมได้รับคุณค่า (ที่ตอนแรกไม่ได้มุ่งหวังเลยครับ) นั่นคือการได้พบกัลยาณมิตร นักปราชญ์ บัณฑิต ครูอาจารย์ ฯลฯ ที่ผมเชื่อว่า หากผมนั่งทำงานไปวันๆจนตายไปจากโลกนี้ผมก็คงไม่มีโอกาสรู้จักกับทุกๆท่านแน่นอน.....ก็นับว่านี่คือความโชคดีสุดๆแล้วละครับในชีวิตหนึ่งของผม
ขอบพระคุณท่านอาจารย์บุษยมาศนะครับ ที่เขียนบล็อกนี้ขึ้น ทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจที่จะทำต่อๆไปครับ
G2K มีมนต์เสน่ห์เมื่อได้เที่ยวตลาดตอนเช้าแถบหมู่บ้าน จนเดินข้างห้างสรรพสินค้าที่อะไรละลานตาเต็มไปหมดค่ะ
ชื่นชมท่านอาจารย์ครับ
เก่งมากๆๆ