|
ตอนที่ 1 ขอยกกลอน สอนศิษย์ติดคำศัพท์์
ตอนที่ 2 หากจิตเรา มีเหตุผลบนพื้นฐาน
ตอนที่ 3 ผู้มีใจใฝ่ทานวิชานน์สูง
ตอนที่ 4 เห็นแก่ตัว ชั่วช้าพาเพื่อนทุกข์
ตอนที่ 5 มามองดูมนุษย์ สุดหลากหลาย
ตอนที่ 6 สัตว์กินพืช เพื่อดำรงคงชีวิต
ตอนที่ 7 ดาราไทย เหมาที.วี.ชี้แฟชั่น
ตอนที่ 8 สื่อข้อมูล ไม่โปรงใสให้กรองยาก
|
The nature and The dharma safeguard against The world
|
|
ร้อยกรองเพื่อสังคม หรือ "คำกลอนสอนศิษย์"
คัดมาจากคำกลอนสอนศิษย์ ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเดียวกับคำกลอนเพื่อสังคม
"คำกลอนสอนศัพท์" เป็นคำกลอนที่มุ่งเน้นการสอนคำศัพท์แก่นักเรียน นักศึกษาโดยทั่วไป หลังจากแต่ง "คำกลอนสอนศัพท์" เสร็จสมบูรณ์ ผู้แต่งเกิดความคิดที่จะสอนศิษย์ในฐานะ ที่เป็นครูบาอาจารย์ จึงแต่ง "คำกลอนสอนศิษย์" ขึ้นอีกสำนวน คำกลอนสอนศิษย์ มุ่งเน้นสอนลูกศิษย์ให้เป็นคนดี มีคุณธรรม สามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
และต้องการ ปลูกฝังให้ลูกศิษย์เป็นผู้นำสังคมด้านพัฒนาคุณภาพ ของสังคมในทุก ๆ ด้าน ตามความสามารถ ตามความเหมาะสม ตามโอกาสต่อไป
ขอให้ศิษย์ได้นำข้อคิดข้อเขียนจากคร ู (ทุกท่านที่ได้อ่าน) เป็นแนวคิดเพื่อหาช่องทางที่ดีที่เหมาะสมเพื่อมุ่งพัฒนาตนเอง และสังคมต่อไป
|
แสดงความคิดเห็น
|
ตอนที่ 9 พรรคใดบ้าง ช่างพูดสูตรตีเพื่อน
ตอนที่ 10 คราลับหลัง สรรพกิจนั้นบิดเบือน
ตอนที่ 11 หรือรัฐบาล พานพบอุปสรรค์
ตอนที่ 12 เธอรับรู้ผู้ดีมีใครบ้าง
ตอนที่ 13 มีมารยักษย์ ขว้างกั้นกันละหนอ
ตอนที่ 14 ภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นศิลป์ศาสตร์
ตอนที่ 15 ปรุงอาหาร สมัยนั้นขั้นตอนยาก
ตอนที่ 16 มีความคิด ตริตรองต้องเหตุผล
ตอนที่ 17 ปากกับจิตคิดตรงขอคงมั่น
|
นำกวีมาเยี่ยมอาจารย์ครับ
สวัสดี คุณโสภณ ครับเข้ามาแลกเปลี่ยนกันเสมอ เป็นพระคุณยิ่ง
สวัสดีคุณ สุภัทรา ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
เป็นพระคุณยิ่ง คุณ ป.
ขอบพระคุณครับ ท่านอาจารย์ วิไล สำหรับกำลังใจ