คุณพาภรรยาคุณไปพักร้อนครั้งสุดท้ายเมื่อไร

 

เตี่ยบอกว่าไม้ไผ่นี่มีประโยชน์คือ ใช้ตีสัตว์มีพิษเช่นตะขาบได้ในยามฉุกเฉิน ที่บ้านตีงูเขียวหางไหม้ได้ถึงสามตัวแล้ว เตี่ยบอกอีกว่าเอาไว้ใช้ตีหัวขโมยได้ด้วย แต่แม่ค้านว่าจะโดนขโมยมันตีเสียก่อนแก่แล้วจะไปทันอะไรคนหนุ่ม หนูก็ได้แต่ขำช่วงโปรโมชันในการคบกันคงหมดไปแล้ว ตอนนี้พูดอะไรมามักจะขัดกันตลอด มีแต่ความรักความห่วงใยที่เพิ่มขึ้นมาแทน - อำพร วุฒิฐิโก

Ico48



ตอนแต่งงานใหม่ๆ ผมยื่นข้อเสนอจะพาภรรยาไปฮันนีมูนที่หมู่บ้านชนบทนอกเมือง ที่ Winconsin Dells ถ้าเบื่อก็มาเที่ยวในเมืองเพราะเป็นสถานทีท่องเที่ยว พูดง่ายๆให้เห็นภาพพจน์ คล้ายๆกับงานวัดบ้านเรา มีชิงช้าสวรรค์ มีการละเล่นต่างๆ ดูท่าจะสนุกดี  แต่ภรรยาไม่หลงกล บอกเธอไปคนเดียวเถอะ แต่งทั้งทีฉันต้องไปที่ฮาวาย  ว่าแล้วเธอก็จัดการบุคตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรม บินไปเลย ลืมเสียเถอะ Winconsin Dells เพราะมันใกล้เกินไป


เห็นต้อยเอารูปพี่นิรันดร์มาให้ดู เลยเอารูปที่แต่งมาให้ดูด้วย ฮันนีมูนที่ฮาวาย ไม่รู้ว่าคนแต่งก่อนใคร

ถ่ายที่เพริธ์ ฮารเบอร์  ฮาวาย

พอลงจากเครื่องบินที่ฮาวายได้กลิ่นดอกไม้คล้ายๆกับดอกมะลิ หรืออะไรก็จำไม่ได้ หอมจริงๆ เหมือนกับกลับมาเยือนบ้านเมืองเมืองนอน - ประเทศไทย

 อากาศ ทะล ภูเขา คล้ายเมืองไทยมากเพราะเป็นเขตเมืองร้อน แต่ที่ต่างกันก็คืออาหารไม่เป็นเรื่องเลย ต้องไปกินพิซซ่า (ที่ผมทำเองได้ และทำอร่อยกว่า) หรือแฮมเบอรเกอร์  มีบางมื้อไปกิน อาหารฮาวาย กินได้ไม่อั้น พอกินได้ แต่ราคาแพงมากหัวละ ๓๐- ๔๐ เหรียญต่อคน  ที่ชอบอยู่อย่างเดียวคืออาหารบุฟเฟ่ญี่ปุน ราคาไม่แพง คงไม่เกิน ๒๐ เหรียญต่อคน

ไปดำน้ำดูปลาตามเกาะต่างๆ ก็สู้ไปดำน้ำที่เกาะเสม็ด หรือเกาะล้านเมืองไทยไม่ได้

ดำน้ำไปก็คิดถึงเมืองไทยไป คนเราถ้าได้เจอของสวยของงามที่สุดมาก่อนแล้ว พอเห็นสิ่งที่เป็นรอง ใจมันก็คิดว่าอย่างนั้นๆ อะไรๆก็สู้เมืองไทยไม่ได้ ต้องมีการเปรียบเทียบ

พอมีลูกมีเต้า มัวแต่ยุ่งกับลูก ไปรับไปส่ง พาไปเรียนเปียโน ไปว่ายน้ำ ไปเล่นเทนนิส ไปเล่นสเก็ตน้ำแข็ง ไปเล่นสกีที่ภูเขา ไปเรียนภาษาไทย ไปเรียนพิเศษ  คุณพูดมาเถอะ ผมทำมาทั้งนั้น 

ลืมภรรยาไปเลยครับ

สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น ปีนี้เอง ภรรยาพาผมไปเที่ยว เรือสำราญ (Princess Cruises) ไปเที่ยวอลาสก้า จัดการทุกอย่างให้หมด ผมมีหน้าที่อย่างเดียวที่ชอบ คือถ่ายรูป ใจมันก็คิดแบบเดิม ไปเที่ยวทะเล  ที่ไหนจะไปสนุกเท่าประเทศไทย นี่ขนาดเวลาผ่านมาแล้วร่วมสามสิบปี ยังไม่ยอมเปลี่ยนใจ

แต่ความจริงก็คือความจริง ภรรยามีความสุขมากๆ เพราะรูปภาพของเธอทุกรูปมีแต่รอยยิ้ม  พร้อมกับเสียงหัวเราะ  

ผมสันนิษฐานเอาเองว่า เนื่องจากการไปเที่ยวในเรือใหญ่ๆ  อาหารทุกมื้อรวมอยู่แล้ววันละ ๕๐ เหรียญ  คิดเสียว่ากินฟรีครับ  กินๆๆๆๆๆ กินเช้า กินกลางวัน กินเย็น  ซ้ำตอนเย็นต้องแต่งชุดสวยๆ เหมือนกับคุณไปงานแต่งงาน ต้องผูกไทค์  สาวๆชอบมาก เพราะเป็นโอกาสอันดีงาม ที่จะโชว์แหวนเพชร ตุ้มหู  ทุกคนมีความสุขครับ  ซ้ำพนักงานเสริฟเป็นคนไทย พูดไทยเสียอีกด้วย  ทุกวันมาถามผมกับภรรยาเสมอๆว่า จะทานอะไรวันนี้  ภรรยานี้ยิ้มแก้มปลิ เพราะทุกวันมีแต่ทำกับข้าวให้สามีทาน ตอนนี้มีคนทำให้ทานบ้าง มีความสุขมากๆ  สุขจริงๆ  วันสุดท้ายเธอไปบอกให้ทริปพนักงานคนไทยมากๆ เพราะ Make her happy จริงๆ

ถึงแม้จะหมดโปรโมชันแล้วก็จริง  พาภรรยาไปเที่ยวพักร้อนกันบ้างครับ  เอาอย่างที่ภรรยาไม่ต้องทำกับข้าว ไม่ต้องเตรียมของ  ไม่ต้องคิดไม่ต้องเตรียมอะไร  ตื่นมาก็กินเลย เสร็จแล้วก็พาเธอไปเที่ยว ให้เธอดูแหวนเพชรงามๆ  ถึงจะซื้อให้จริงๆ รับรองเธอไม่อยากได้หรอกครับ  

ผลเป็นอย่างไร ก็อย่างลืมเอามาเขียนเป็นวิทยาทานให้กับบรรดาสามีอย่างผม ที่วันหนึ่งๆ ไม่ทำอะไรนอกจากจะมัวแต่มาเสียเวลาเขียนบล๊อค ภรรยาตำหนิทุกวันว่ามานั่งอยู่หน้าคอมอยู่ได้  หัดทำงานถูบ้านเช็ดบ้านบ้างซิ พ่อคุณ พ่อมหาจำเริญ

 

 

 

ความใหญ่ของเรือสำราญ ต้องถ่ายรูปสองครั้งจึงจะถ่ายได้หมดลำ


ภูเขาน้ำแข็ง



อาหารเย็นบนเรือ ต้องใส่สูทถึงจะให้เข้าไปในห้องอาหาร  มีพนักงานเป็นคนไทยมาบริการให้ทุกวัน บอกว่าจะสั่งอะไรก็ได้ สั่งมากกว่าหนึ่งรายการก็ไม่คิดเงิน เขาบอกว่าไม่เคยเห็นคนไทยมาเป็นคณะใหญ่ๆ (ร่วมร้อยกว่าคน) แบบนี้  ตอนแรกเขาคิดว่าพวกผมเป็นข้าราชการไทยมาเที่ยว  คุยกันสนุกถูกคอครับ

 


อาหารว่างตอนกลางวัน เป็นเนย ขนมหวานของฝรั่ง ผมละไม่แตะเลย มีก๋วยเต๊๊ยวน้ำให้ด้วย คนทำเป็นคุกฟิลิปปินส์ รสชาดไม่อยากบอก ต้มมาม่าเอาเองอร่อยกว่า


หนังกลางแปลงบนหัวเรือ นอนดูกันตามสบาย แต่หนาวมากๆ มีผ้าห่มแจกให้ แต่ก็ทนไม่ไหว ถ้ามาดูตอนฮันนี่มูนครั้งแรกก็คงจะยอมทน แต่ครั้งที่สอง หนังกลางแปลงจ๋า พี่ต้องขอลาก่อน


 

สังเกตุให้ดีจะเห็นน้ำสองสีมาประจบกัน สีฟ้าใสๆ เป็นน้ำลงมาจากภูเขา สีขุ่นๆ มาจากแม่น้ำ ปลาแซลมันเยอะครับ  นกนางนวลจะมาหาปลากินที่ตรงนี้




คนสมัยก่อนเขาอยู่ก่อนอย่างนี้แหล่ะครับ  บ้านเล็ก บันไดสูงๆ เป็นที่เก็บอาหาร ตอนกลางคืนก็เอาบันไดออก หมี หรือสัตว์ต่างๆ ก็มาขโมยอาหารไม่ได้  ไกด์เขาเล่าว่า มีหนุ่มสาวสองคน มาซื้อที่อยู่บริเวณแถวนี้ อยู่ได้สามสี่ปี ภรรยาท้อง เธอขอกลับไปอยู่ในเมืองแทน ทนไม่ได้ คิดดูครับน้ำไฟไม่มี เข้าห้องน้ำก็ต้องไปตามป่า ตอนกลางคืนหนาวก็ต้องเผาฟืนแทน  ทีวี ไม่มีดู คอมพิวเตอร์ไม่มีจะอ่านหรือเขียนบล๊อคก็ไม่ได้ กลางคืนตอนมีปืนวางไว้ใกล้ เผื่อหมีมาเยี่ยมจะได้ป้องกันตัวเอง แล้วจะคลอดลูกอย่างไร ถ้าเป็นโสดก็น่าทดลองดูนะครับ  ชีวิตเสรี สุขแต่ไม่สดวกสบาย



ภูเขาที่เห็นเป็นภูเขาที่สูงที่สุดของอเมริกาภาคเหนือ ปีหนึ่งจะโผล่มาให้เห็นชัดๆ ละให้ประมาณหกเจ็ดวัน ที่เหลือมีแต่หมอกมาปกคลุมไว้  อุปมาเหมือนความสุขที่มาให้เห็นไม่กี่วัน แต่ที่เหลือตลอดปี ๓๕๙ วัน มีแต่ความทุกข์ คุณพอจะเห็นหรือยังครับ จะทุกข์จะสุขก็พึ่งพาอาศัยไม่ได้ ยิ่งรักมากก็ทุกข์มาก


ตอนกลางคืน นอนบนเรือ ตอนกลางวันไปเที่ยว Exertion ตอนแรกๆผมก็งงๆ ไม่รู้ว่าคืออะไร เป็นการผจญภัยครับ  เขามีให้เลือกตามใจชอบ แต่ต้องเสียเงิน คุ้มครับ มาแล้วอย่างอยู่แต่ในเรือ ออกมาผจญภัยบนบกบ้าง บางอย่างตื่นเต้นมากๆ ที่เห็นในรูปไปเที่ยวที่น้ำตก White water ตาม Canyon มีอาหารกลางวันแจกให้กินด้วย ภรรยาชอบมากๆ กลัวผมจะผลัดตกเรือ เพราะมัวแต่ถ่ายรูป ถ้าตกน้ำคงจะไม่รอด เพราะน้ำเย็นมากๆ ลงไปก็แข็งเลย ยังไม่ทันว่าย ข้างทางเป็นภูเขา ต้นไม้เขียวๆ ดูแล้วลืมบ้านลืมช่อง 


 

ห้องน้ำห้องส้วม น่ารักดี ไม่มีปัญหาในการใช้งาน ออกแบบได้ดีมาก

ห้องธรรมดา ไม่มีหน้าต่าง เหมือนอยู่ในคุกดีๆนี่เอง ภรรยาคุณหมอที่มาด้วยกัน บ่นกับสามีว่า ถ้าไม่ได้อยู่ห้องดาดฟ้าแล้วคราวหลังอย่าชวนมา ผมว่าสามีคงเห็นด้วย คราวหน้ามาคนเดียว อาจจะสนุกกว่าก็ได้ ใครจะไปรู้

 

ห้องน้ำห้องนอนในเรือ เล็กๆ อยู่แล้วอึดอัด ถ้าเลือกห้องที่มีดาดฟ้า เวลานอนเห็นทะเล เห็นท้องฟ้า ก็ต้องจ่ายสูงขึ้นมาเป็นสามเท่า  พนักงานคนไทยที่เป็นคนทำความสะอาด บอกผมว่า ถ้าพี่อยู่ห้องธรรมดา มาเที่ยวได้สามครั้งครับ เพราะเอาจริงๆ ตอนนอนมันก็มืดแล้ว ไม่เห็นอะไร ตอนเช้าก็ไปเที่ยวบนบก มีเวลาอยู่ในห้องไม่กี่ชั่วโมงหรอกครับ

 

ท้ายเรือสวยมากๆ ตอนเช้าๆ ไม่มีคนตื่น เราก็ว่ายของเราคนเดียว น้ำอุ่นครับ เคยได้ยินเพลงน้ำกับฟ้ามั้ยครับ   อย่างไรก็อย่างงั้น สุขเพราะอยู่คนเดียวกับธรรมชาติ

ได้ว่ายน้ำแล้วมองขึ้นไปบนฟ้า เป็นรูปภาพข้างล่างครับ ใจมันสงบ มีความสุขครับ

ภาพนี้สวยมาก ถ่ายตอนเช้าจะมาดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า  แต่ไม่เคยเจอสักวัน เหมือนความรักความสุข ที่คอยหา  ยิ่งตามก็ยิ่งไม่เจอ

รถไฟขึ้นภูเขา โรแมนติกมากๆ เห็นแล้วบอกได้คำเดียว ไม่มาแล้วจะเสียใจ

เรืออีกลำจอดข้างๆ ดูไกลๆก็ไม่ใหญ่ แต่จุคนมาเที่ยวได้พันคน พนักงานอีกสองพันคน  ทั้งหมดเบ็ดเสร็จสามพันคน

 

 

ท้องฟ้าตอนพระอาทิตย์ตก เหงาและวังเวง ชีวิตเราก็เป็นเช่นเดียวกัน สักวันก็ต้องตกไปเหมือนดวงอาทิตย์ จะอยู่ค้ำฟ้าก็หาไม่

 

แถมด้วยดอกไม้สวยๆ ให้กำลังใจคนอยู่เมืองไทยครับ