๑๐  ธันวาคม ๒๕๕๔

เรียน เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน

วันจันทร์ที่ ๕ ธันวาคม  ๒๕๕๔  วันมหามงคลของปวงชนชาวไทย เพราะเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และเป็นปีที่เจริญพระชนมายุ ๗ รอบ หรือ ๘๔ พรรษา จังหวัดปทุมธานีจัดกิจกรรมเหมือนจังหวัดอื่น กล่าวคือ ภาคเช้ามีพิธีทำบุญตักบาตร ที่หน้าศาลากลางจังหวัด(ใหม่) เปลี่ยนไปจากทุกปีที่ไปทำหน้าศาลากลางหลังเก่า ปีนี้น้ำท่วมยังไม่สะดวกที่จะไปจัดพิธีที่นั่น  สาย ๆ จะเป็นพระราชพิธีสดุดีเฉลิมพระเกียรติจัดที่หอประชุมรักษ์ปทุม  ตอนเย็นมีพิธีจุดเทียนชัยถวายพระพร  ปีนี้กระจายงานให้ท่านรองฯ ไปร่วมพิธีตักบาตรและจุดเทียนชัยถวายพระพร  ผมร่วมพิธีสดุดีเฉลิมพระเกียรติเพียงกิจกรรมเดียว  คนที่มาพอดีกับสถานที่จัดงาน  ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่นั่งแถวหน้าตามลำดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ได้รับพระราชทานมา มีพิธีทางศาสนา ทั้งพุทธ  คริสต์ และอิสลาม ต่างถวายพระพรให้พระเจ้าอยู่หัวมีพระชนมายุยิ่งยืนนาน  ทุกปีได้ติดตามพระราชกรณียกิจจากโทรทัศน์ ปีนี้น้ำท่วมบ้านจนไม่สามารถดูได้ เพราะระงับสัญญาณไว้  ในยามที่คนไทยตกอยู่ในความทุกข์เข็ญ พวกเราก็ยังรู้สึกอุ่นใจที่ยังมีพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์แผ่พระเมตตาทั้งถุงยังชีพและกำลังใจ ให้สามารถอดทนจนพ้นสภาวะเลวร้ายไปได้  สำหรับครูของเราหลายท่านสูญเสียทรัพย์สินเกือบทั้งหมด ที่สะสมมาหลายปี  ก็ขอให้มีกำลังใจ อย่างน้อยเรายังมีชีวิต ยังมีงานทำ ยังมีเงินเดือน ครอบครัวของลูกศิษย์หลายคนน่าเป็นห่วงยิ่ง เพราะขาดงานก็ขาดเงินมาเจือจุนครอบครัว  ภาระนี้ต้องตกอยู่ที่ครูจะต้องช่วยประคับประคองให้สามารถเดินหน้าไปด้วยกัน

วันอังคารที่ ๖  ธันวาคม  ๒๕๕๔    เป็นวันเปิดภาคเรียนของหลายโรงเรียนหลังจากที่ถูกน้ำท่วมมายาวนาน  หลายแห่งก็ขาดความพร้อมทั้งอาคารเรียน  โต๊ะเก้าอี้   แบบเรียน เครื่องเขียนและสารพัด  แต่เราก็ต้องนับหนึ่งเพื่อให้สามารถเดินหน้าไปได้ จะรอให้ทุกอย่างสมบูรณ์เหมือนภาคเรียนที่แล้วคงยาก  เมื่อทราบอย่างนี้ก็ไม่ควรจะต้องรออะไรให้เสียเวลา แม้น้ำยังท่วมขัง ผมเชื่อว่าคงจะไม่เพิ่มขึ้น มีแต่จะลดลง เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติ(ชั่วคราว)ให้ได้  ผู้บริหารและครูต้องมั่นใจว่า ขอเพียงมีครูมีศิษย์ที่นั่นก็สามารถจัดการเรียนการสอนได้  เหมือนหมอสามารถรักษาคนป่วยได้ทั้งในโรงพยาบาลและนอกโรงพยาบาล   เขตเองได้มอบหมายให้รอง ผอ.สพป. และผอ.กลุ่ม ออกเยี่ยมโรงเรียนเพื่อให้กำลังใจ  สำรวจความเสียหาย และช่วยแก้ปัญหา  ผมก็ออกไปดูเหมือนกัน เริ่มจากโรงเรียนประทุมทอง คุณครูและนักเรียนกำลังทำความสะอาดถ้วยชามที่จมน้ำ ดูสภาพก็เห็นระดับน้ำที่ท่วมสูงจนมิดหัว  ดีที่เป็นอาคารใต้ถุนโล่ง อุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เก็บไว้ชั้น ๒ ของอาคารจึงปลอดภัย  พูดคุยกับนักเรียนในการผจญภัยตอนน้ำท่วม เธอบอกว่าไม่ลำบากมากนักเพราะเคยชิน  ทุกคนว่ายน้ำเป็น พายเรือ ได้  สามารถหาปลามาเป็นอาหารประจำวัน  บางคนอพยพไปอยู่กับญาติที่ภาคอีสาน  ทุกคนบอกว่าดีใจที่โรงเรียนเปิดเรียนเพราะคิดถึงเพื่อน คิดถึงโรงเรียน  ออกจากโรงเรียนนี้ขึ้นเหนือไปตามลำน้ำเจ้าพระยาอีกหน่อยก็เป็นโรงเรียนวัดถั่วทอง  ทั้งครูน้อยครูใหญ่ช่วยกันทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน  มีนักเรียนมาเรียนบ้างในบางชั้น  ระดับน้ำที่ท่วมสูงมาก แม้วันนี้ในแม่น้ำจะลดระดับลงแต่ก็เห็นคันดินที่ได้กันป้องน้ำยังสูงเหมือนค่ายคูรบสมัยสงครามพม่า  ขับรถเลยขึ้นไปอีกหน่อยก็เป็นโรงเรียนวัดสองพี่น้อง  วันนี้โชคดีของผมได้พบผู้อำนวยการโรงเรียน อบต.และเจ้าอาวาสถอดจีวรล้างโรงเรียนด้วยตัวเอง  แบบแปลนโรงเรียนใต้ถุนโล่งจึงเหลือข้าวของที่เก็บไว้บนอาคารพอสมควร  อีกโรงเรียนหนึ่งบนเส้นทางนี้ คือ โรงเรียนวัดเมตารางค์ น้ำยังท่วมถนนและบริเวณโรงเรียน  แต่ครูและนักเรียนมาเรียนกันแล้วที่ชั้น ๒ ของอาคาร ได้แต่ดูไม่ได้แวะเข้าไป  ไปออกถนนวงแหวนตะวันตก ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งตะวันตก แวะทานข้าวแกงปักษ์ใต้ปากทางเข้าหมู่บ้านกฤษณา ที่ลือชื่อยุคน้ำท่วมที่ผ่านมาจนเรียกน้ำตาเจ้าเมืองปทุมธานีคนก่อนจนท่วมจอทีวีมาแล้ว  บ่ายได้รับโทรศัพท์จาก ผอ.สพป.ระยอง เขต ๑ ว่าจะนำคณะครูจากระยองมาทำความสะอาดโรงเรียนในอำเภอลำลูกกา ในวันศุกร์ที่ ๙  ธันวาคม  ๒๕๕๔  ให้ช่วยเชิญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นายสุรพงษ์  อึ้งอัมพรวิไล ให้ได้ ใช้เวลาประสานงานไม่นานนักทุกอย่างก็เรียบร้อย พร้อมทั้งเชิญ ผู้ตรวจราชการกระทรวงศึกษาธิการ นางสุทธศรี  วงษ์สมาน มาร่วมงานด้วย คณะของท่านรอง ผอ.สพป.และศึกษานิเทศก์ที่ออกเยี่ยมโรงเรียนกลับกันมาเล่าให้ฟังถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นกับโรงเรียน  ทุกโรงเรียนที่ไปมีครูมาปฏิบัติงานแล้ว หลายแห่งนักเรียนเริ่มมาเรียนกันแล้ว  ฟังแล้วก็สบายใจขึ้น บางท่านอาจจะคิดตำหนิผมว่าโหดไปโรงเรียนมีน้ำท่วมขังบังคับให้เปิดเรียนแล้ว ในส่วนลึกก็สงสารครูที่ต้องยากลำบากกว่าปกติ  แต่ไม่มีทางเลือกเป็นอย่างอื่น เราปิดเรียนมานาน น้ำก็ไม่เพิ่มมากไปกว่านี้ นับวันแต่จะลดลง เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันสักพัก ในที่สุดเขาก็คงต้องจากไป ให้นักเรียนได้เรียนรู้จากธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของพวกเขา คงมีตำนานมากมายเล่ากันไม่รู้จักจบสิ้น ชาว สพป.ปทุมธานี เขต ๑ จะร่วมกันเปิดการเรียนการสอนให้ได้ทุกโรงเรียนภายในวันที่ ๑๓ ธันวาคม  ๒๕๕๔

วันพุธที่ ๗  ธันวาคม  ๒๕๕๔  คิดมาหลายวันว่างานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ภาคกลาง ที่กำหนดจัดวันที่ ๑๑ - ๑๓ มกราคม  ๒๕๕๔     ที่จังหวัดกาญจนบุรี หาก สพป. ปทุมธานี เขต ๑ ไม่มีนักเรียนเข้าแข่งขันดูเราจะเป็นผู้บริหารเขตที่แย่เสียเหลือเกิน จึงเชิญท่านรองฯ และศึกษานิเทศก์มาปรึกษาหารือกัน ทุกคนต่างเห็นไปทางเดียวกันว่า เราต้องมีชื่อเข้าแข่งขันเท่าที่จะสามารถทำได้  แม้น้ำจะท่วมหนักแต่เราจะไม่ง่อยเพลี้ยเสียขาให้ใครสงสาร ในที่สุดท่านรองฯ วิรัช  ฐิติรัตนมงคล รับไปดำเนินการประชุมปรึกษาหารือกับประธานเครือข่ายว่าเราจะคัดเลือกตัวแทนกันอย่างไร จึงจะได้คนเก่ง ประหยัด และเป็นธรรม 

สาย ๆ เดินทางเข้าอำเภอลาดหลุมแก้ว เลี้ยวขวาเข้าโรงเรียนวัดบัวสุวรรณประดิษฐ์  ทั้งผู้บริหาร ครู และนักเรียนกำลังทำความสะอาดอาคารเรียนและบริเวณโรงเรียน ความเสียหายมากมายเกินว่าจะบรรยายได้ครบถ้วน คงต้องสร้างกันใหม่ แต่ทุกคนดูจะเข้มแข็ง  มีคำร่ำลือว่าโรงเรียนในอำเภอลาดหลุมแก้วที่น้ำไม่ท่วม มี ๒ โรงเรียน หนึ่งในสองคือโรงเรียนวัดลำมหาเมฆ ให้รถพาไปดู ต้องข้ามฟากคลองส่งน้ำไปอีกด้านหนึ่ง พบว่าทุกอย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในนามีข้าวกำลังงอกงาม ถนน บ้านเรือนปกติ ต่างจากอีกฝั่งอย่างฟ้ากับดิน ที่เห็นผืนน้ำสีครามสุดลูกหูลูกตาดุจดั่งทะเล  โรงเรียนอยู่ปกติ คณะครูมาต้อนรับเล่าให้ฟังว่า อบต.และประชาชนเข้มแข็ง ดักทางน้ำถูก ประกอบกับฝั่งตรงข้ามพังไปก่อน ฝั่งนี้เลยรอด  โรงเรียนสว่างราษฎร์บำรุง อีกโรงหนึ่งที่น้ำไม่ท่วม แต่วันนี้ไม่ได้ไป ขากลับมาเข้าไปดูโรงเรียนสี่แยกบางเตยและโรงเรียนสหราษฎร์บำรุง ทั้ง ๒ โรงเรียนอยู่เขตอำเภอสามโคก  โรงเรียนสี่แยกบางเตยน้ำท่วมขังอาคารชั้นล่าง วันนี้ไม่มีครูให้พบเห็น ไม่ทราบว่าเคยเข้ามาบ้างหรือเปล่า แต่ที่โรงเรียนสหราษฎรบำรุง หน่วยงานราชการกำลังมาใช้สถานที่แจกถุงยังชีพ พื้นที่ส่วนใหญ่แห้งแล้ว  หากโรงเรียนสี่แยกบางเตยจะนำนักเรียนมาเรียนที่โรงเรียนสหราฎร์บพรุงก็ทำได้สะดวก เพราะระยะทางห่างกันไม่ถึง ๑ กม. จอดรถดูโรงเรียนสังฆรักษ์บำรุง น้ำท่วมเต็มพื้นที่ ครูกำลังทำความสะอาดโต๊ะเก้าอี้  เสียดายโรงเรียนนี้พัฒนาจนสวยงามน่ารัก กลับมลายหายไปกับสายน้ำในครั้งนี้   ออกมาทานข้าวแกงเจ้าเก่าปากทาง ปรับปรุงร้านใหม่กว้างขวาง ลูกค้ายังทานกันเต็มร้าน กลับเข้าเมืองเลยไปดูโรงเรียนวัดหงส์ปทุมาวาส อบจ.ปทุมธานี มาดูระดับน้ำเพื่อจะช่วยสูบออก  ผอ.นิพนธ์  โพธิ์มั่น บอกว่าจะระดมสูบน้ำออกให้หมดภายในสัปดาห์นี้  ระดับน้ำที่ท่วมเขาสูงเกือบถึงชั้น ๒ ของอาคาร ทรัพย์สินชั้นล่างเสียหายหมด  กลับเข้าสำนักงานลงชื่อแฟ้มเอกสารต่าง ๆ ก่อนกลับที่พัก

วันพฤหัสบดีที่  ๘  ธันวาคม  ๒๕๕๔  เช้าไปสภาการศึกษาเพื่อพูดคุยกับฝ่ายกฎหมายเรื่องการปรับโครงสร้างใหม่อีกรอบ ภาคบ่ายให้ท่านรองฯ ประพฤทธิ์  บุญอำไพ ไปรับมอบเรือช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากมูลนิธิช่วยเหลือเพื่อนครู จำนวน ๑๐ ลำ เพื่อมอบให้โรงเรียนที่มีน้ำท่วมขังไปใช้งาน ซึ่งค่อนข้างจะหายากแล้ว  เป็นเรือเหล็ก ไม่อยากมอบให้โรงเรียนไปใช้ในแม่น้ำหรือลำคลองลึก ๆ เพราะเป็นเหล็กที่จมน้ำ จะเกิดอันตรายได้ 

มีการประชุมคณะกรรมการพิจารณารับโอนข้าราชการพลเรือนมาเป็นข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามมาตรา ๓๘ ค (๒) ตำแหน่งนิติกร มีผู้ประสงค์จะขอโอนมาดำรงตำแหน่ง ๒ ราย เรามีเพียงอัตราเดียวสำหรับรับโอน  องส่งเรื่องให้ อ.ก.ค.ศ.เขต และก.ค.ศ. อนุมัติจึงจะแต่งตั้งได้ 

วันศุกร์ที่ ๙  ธันวาคม  ๒๕๕๔   เช้าเดินทางไปโรงเรียนธัญญะผล  อำเภอลำลูกกา ใช้เส้นทางปทุมธานี-รังสิต -นครนายก  ยังเห็นร่องรอยระดับน้ำในตลาดเมืองรังสิต ที่สูงจนมิดหลังคารถเก๋ง  ไปเลี้ยวขวาเข้าลำลูกกาตรงคลอง ๘ ถนนหนทางเป็นหลุมเป็นบ่อตลอดสาย  ดูระดับน้ำเก่าไม่สูงเท่าฝั่งตะวันตก  น้ำที่เหลือขังอยู่ในพื้นที่มีน้อย จนเรียกว่าเหตุการณ์ปกติแล้ว  ท่านเลขาธิการ กพฐ. แจ้งว่า ทีวีต้องการมาทำข่าวโรงเรียนที่เปิดเรียนไม่ได้ในวันที่ ๑๓ ธันวาคม  ๒๕๕๔ ผมเรียนไปว่าในเขต  ๑ เปิดได้ทุกโรงเรียน  ส่วนเขต ๒ มีปัญหาที่โรงเรียนลาดสนุ่น อำเภอลำลูกกา  ถึงโรงเรียนธัญญะผล 

 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นายสุรพงษ์  อึ้งอัมพรวิไล มาถึงพอดี ผอ.สพป.ระยอง เขต ๑ นายธงชัย  มั่นคง  นำทีมครูจากระยองมาช่วยทำความสะอาดโรงเรียนประมาณ ๓๐๐ คน จะแยกย้ายกันไปทุกโรงเรียนในอำเภอลำลูกกาและจะอยู่กัน ๓ วัน  ท่าน ผอ.สพป.ปทุมธานี เขต ๒ นายจำรูญ  พรมสุวรรณ เจ้าของพื้นที่มาให้การต้อนรับ ระดับกระทรวงมีท่านรองเลขาธิการ กพฐ. นายอนันต์  ระงับทุกข์ และผู้ตรวจราชการกระทรวงศึกษาธิการ นางสุทธศรี  วงษ์สมาน มาร่วมพิธี  มีการต้อนรับ การกล่าวรายงาน ท่านรัฐมนตรีช่วยกล่าวเปิด และลงปฏิบัติภาคสนาม กว่าจะทานข้าวก็เกือบบ่ายโมง  หลังส่งประธานแล้วพาคณะของท่านผู้ตรวจราชการกระทรวงและทีม สพป.ปทุมธานี เขต ๑ ไปทานข้าวที่ร้านอาหาร "บ้านเรา" คลองเก้า รสชาติอยู่ในขั้นดี   

ส่งแขกแล้วเดินทางกลับเขตทำงานเอกสารจนเย็น  พรุ่งนี้ทีม สพป.ลพบุรี เขต ๒ จะนำลูกเสือมาช่วยทำความสะอาดโรงเรียนวัดหงส์ปทุมาวาส และทีมวิทยาลัยเทคนิคลำปางจะมาช่วยทำความสะอาดโรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์  จะต้องเข้ามาเยี่ยมเพื่อเป็นกำลังใจ  ยามเหน็ดเหนื่อยนั่งอ่านวรรณกรรมของคุณอังคาร  กัลยาณพงศ์ ที่ชื่อว่า "วักทะเล" ที่เขียนไว้เมื่อ ๔๐ ปีที่แล้ว ให้ความรู้สึกที่ยากอธิบาย

วักทะเลเทใส่จาน...........รับประทานกับข้าวขาว

เอื้อมเก็บบางดวงดาว......มาคลุกข้าวซาวเกลือกิน

ดูปูหอยเริงระบำ.............เต้นรำทำเพลงวังเวงสิ้น

กิ้งก่ากิ้งกือบิน................ไปกินตะวันและจันทร์

คางคกขึ้นวอทอง.......... ลอยล่องท่องเที่ยวสวรรค์

อึ่งอ่างไปด้วยกัน............เทวดานั้นหนีเข้ากะลา

ไส้เดือนเที่ยวเกี้ยวสาว.... อัปสรหนาวสั่นชั้นฟ้า

ทุกจุลินทรีย์อมิบ้า.......... เชิดหน้าได้ดิบได้ดี

เทพไท้เบื่อหน่ายวิมาน....ทะยานลงดินมากินขี้

ชมอาจมว่ามี..................รสวิเศษสุดที่กล่าวคำ      

ป่าสุมทุมพุ่มไม้.............. พูดได้ปรัชญาลึกล้ำ

ขี้เลื่อยละเมอทำ.............. คำนวณน้ำหนักแห่งเงา

วิเศษใหญ่ใคร่เสวยฟ้า..... อยู่หล้าเหลวเลวโง่เขลา

โลภโกรธหลงมอมเมา...... งั่งเอาเถิดประเสริฐเอย

 


 กำจัด  คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑