วันนี้มีเรื่องเล่าที่ให้แง่คิดและให้กำลังใจแก่คนทำงานมาฝากอีกเช่นเคย เนื่องจากหลายคนมักจะน้อยเนื้อต่ำใจกับโชควาสนาของตนว่า ทำไม่จึงยากจนข้นแค้นกว่าคนอื่น ทำไม่จึงไม่หล่อไม่สวยเหมือนคนโน้นคนนี้ หรือน้อยใจในความอับโชคของตนเองในเรื่องจิปาถะ ในที่สุดก็หนีไม่พ้นที่จะโทษกรรมเก่า หรือไม่ก็ประชดประชันตนเอง ประชดประชันสังคม และเกิดความระทมทุกข์ตามมา
ดังนั้น การอาศัยหลักธรรมะ พยายามปล่อยวางลดละเลิกจากกิเลส พอใจในสิ่งที่ตนเองเป็นอยู่ และพยายามหาเหตุผลให้เห็นคุณค่าของตนเอง จึงจะทำให้ตนเองมีความสุข
พนักงานพิมพ์ดีดบางคนพอใจและภูมิใจในงานของตนเองว่าเป็นงานที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะเรื่องสำคัญทุกเรื่อง แม้จะปกปิดแค่ไหนเขาก็สามารถล่วงรู้ก่อนผู้บังคับบัญชาทุกคน เขาจึงทำงานอย่างไม่เบื่อและสนุกสนานกับงาน
บุญวัง เป็นยามอยู่หน้าประตูบริษัทแห่งหนึ่ง มีหน้าที่คอยยกเหล็กกั้นเปิดปิดประตูให้รถเข้าออก เขาทำงานในหน้าที่นี้มาร่วมสิบปีแล้ว แต่ดูเขาก็มีความสุขยิ้มแย้มแจ่มใส ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความภาคภูมิใจ
ปิยะพงษ์ขับรถเข้าออกประตูบริษัทนี้ทุกวัน เห็นพฤติกรรมของบุญวังก็รู้สึกชื่นชม วันหนึ่ง เขาถือโอกาสถามบุญวังขณะที่เขากำลังจะขับรถเข้าประตูว่า
"ทำไมจึงทำงานอย่างไม่เหนื่อยหน่าย" ก็ได้รับคำตอบว่า
"ถ้าผมไม่เปิดประตู แม้แต่ประธานบริษัทก็ไม่สามารถเข้าหรือออกบริษัทได้ ทุกคนต้องได้รับอนุญาตจากผมก่อน"
พอใจในหน้าที่ของตน
การมองโลกในแง่ดีชีวิตจะมีความสุข
ได้อ่านเรื่องนี้ตอนเราเหนื่อย ๆ และรู้สึกเครียดในการทำงานตอนนี้ที่ยุ่ง…ยุ้ง…ยุ่งอยู่พอดี….รู้สึกเหมือนอาจารย์ได้มากระตุกความรู้สึกของตัวเองให้ตั้งสติและมองโลกในทางบวก….มีกำลังใจและสบายใจขึ้นหน่อยเพราะตอนนี้ตัวเองมีเหตุผลที่ทำให้เห็นคุณค่าของตัวเองมาแทนที่ความรู้สึกเดิมค่ะ

ขอบคุณอาจารย์ค่ะ
สวัสดีตอนเช้าค่ะ ท่านธเนศ
ความพอใจในตนเองนั้นเป็นสิ่งประเสริฐสุดที่มนุษย์ควรจะมี
โดยเฉพาะหน้าที่ที่ตนเองกำลังปฏิบัติ ถ้าทุกคนปฏิบัติให้ดีที่สุดแล้ว ความดี ความงามก็จะเกิดทุกแห่งทุกหนค่ะ
เหมือนกับเครื่องยนต์ในรถยนต์ แม้แต่นอต ถ้าทำหน้าที่ได้ดี รถยนต์ก็จะวิ่งไปได้ราบรื่นและปลอดภัย หากวันใด นอตตัวนี้เกิดชำรุด รถยนต์ก็วิ่งไปไม่ได้ หรืออาจจะประสบอุบัติเหตุก็ได้
ขอเติมต่อแค่นี้นะคะ ขอบคุณค่ะสำหรับการเตือนให้รู้หน้าที่ในเช้านี้ วันนี้จะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดค่ะ
สวัสดีค่ะ
ผมกำลังเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานและท้อแท้กับผู้ร่วมงานอ่านข้อความของอาจารย์แล้วเหมือนกับได้ทานอาหารรสเด็ดที่ปรุงโดยกุ๊กฝีมือเด็ดนี่แหละครับคือความเป็นอาจารย์โดยแท้ที่อยู่ที่ไหนก็ให้ความรู้ศิษย์ได้ให้ข้อคิดที่นำไปประยุกต์และนำไปใช้ได้เพราะทุกๆคนต่างมีภาระหน้าที่และบทบาทที่แตกต่างกันทั้งที่ทำงานและในชีวิตแห่งความเป็นจริง(นิ้วเราเอง5นิ้วยังยาวไม่เท่ากันเลย)แต่ต้องเป็นให้เหมือนจมูกที่นิ้ว5นิ้วเข้าได้ทุกนิ้ว ขอบคุณอาจารย์มากๆครับ