ความเปลี่ยนแปลงคือความงาม คือธรรมชาติ....ชีวิตของคนเราจึงงดงามด้วยเรื่องราวต่างๆมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

 

 

นานแล้วที่ไม่ได้เขียนบันทึก เนื่องจากเวลาและสัญญาณอินเตอร์เน็ตที่หอพักไม่เอื้ออำนวย.....มีเรื่องราวหลากหลาย มากมายผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวันที่อยากจะบันทึกเอาไว้ก่อนที่จะลบเลือนหายไปจากความทรงจำวันนี้ได้โอกาสดี  ต้องรีบเขียนก่อนที่จะกลายเป็นดินพอกหางหมู
 

 

ในเดือนที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนหัวหินสามครั้ง ทั้งที่ไปเที่ยวพักผ่อนและไปจัดกิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์รุ่นพี่รุ่นน้อง....นานมากแล้วที่ข้าพเจ้าไม่ได้ไปหัวหิน จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ไปก็ช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย หัวหินในความทรงจำคือทะเลคล้ายๆพัทยา มีของที่ระลึกขายมากมาย  พอไปครั้งนี้พบว่าร้านรวงต่างๆ เพิ่มขึ้นมากมาย ทั้งแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ โรงแรม ร้านอาหาร ร้านกาแฟ....มีที่ให้นั่งพักผ่อนจิบกาแฟ เคล้าเสียงคลื่น หาดทรายขาว สายลมแผ่วๆ ยามบ่าย...ให้ความรู้สึกผ่อนคลายได้ดีจริงๆ สมกับที่เป็นเมืองพักผ่อนชายทะเล

 

 

วันที่ข้าพเจ้าไปหัวหินนั้น บรรยากาศเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว เดี๋ยวแดดออก เดี๋ยวฝนตก ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆได้สักห้านาที จู่ๆ ก็มีเมฆฝนดำทะมึนลอยมาแล้วก็กลั่นตัวเป็นเม็ดฝนตกกระหน่ำ น้ำทะเลขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่เห็นหาดทราย....บางคนอาจจะคิดว่า ฝนตกทำให้บรรยากาศการเที่ยวทะเลกร่อย แต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกว่า ความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาตินี่เองที่เป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งทำให้ข้าพเจ้าหลงรักการท่องเที่ยวตามธรรมชาติมากกว่าการไปเที่ยวตามย่านการค้าใจกลางเมือง  ข้าพเจ้าชอบที่จะนั่งชมพระอาทิตย์ตกดินมากกว่าไปดูการแสดงแสงสี …ชอบแสงจันทร์มากกว่าแสงไฟในบาร์ แต่ก็นั่นแหล่ะนะ....บางคนอาจจะชอบความครึกครื้นของห้างใจกลางเมืองมากกว่าความเงียบสันโดษของป่า ชอบเสียงเพลงคอนเสิร์ตมากกว่าเสียงจิ้งหรีดเรไร เค้าถึงว่า นานาจิตตัง  อันนี้เป็นความชอบส่วนบุคคล
 

 

เก็บฟ้าเบื้องบนมาฝากกันค่ะ ^v^

 

 

 

 

ขอเก็บฟ้ามาบันทึก

 

จดจารึกในความฝัน

  

ช่วงเวลาเพียงเสี้ยววัน

 

ก่อนฝันนั้นลับลางเลือน

 

 

 

 

 

 

ท้องฟ้าใสให้เพลินพิศ

 

เพียงสักนิดเมฆมาเยือน

 

ฝนกระหน่ำให้ย้ำเตือน

 

 แปรเปลี่ยนเหมือนชีวิตคน

 

 

 

 

 

 

 

เห็นฟ้าครึ้ม เมฆหม่น สายฝนกระหน่ำทีไร ชวนให้นึกถึงเพลง ฤดูที่แตกต่างของคุณบอยโกสิยพงษ์ เป็นเพลงที่ประทับใจและรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ฟัง โดยเฉพาะในยามที่เหนื่อยล้าและท้อแท้…
 

 

 

 
 
 
“อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
 เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ....”
 
 
 

 

.... ฟ้าหลังฝนยังคงมีรุ้งงามปรากฏ สมกับที่รอคอย.....
 
 

เพราะความเปลี่ยนแปลงคือความงาม คือธรรมชาติ....ชีวิตของคนเราจึงงดงามด้วยเรื่องราวต่างๆมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ หน้าที่เรามีเพียงทำความเข้าใจกับธรรมชาติของชีวิต เพื่อจะได้เข้าได้ชีวิตได้อย่างถ่องแท้.....แล้วก็เพียงเพื่อจะพบว่า มันก็แค่นั้นเอง

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^