เริ่มจากข้อร้องเรียนเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มและกำลัง...ใจให้แก่กันและกัน [RM => AI => R2R]
ป้ายแดงแซงคิว
ปัญหาความแออัดของคลินิกพิเศษบริการผู้ป่วยในงานผู้ป่วยนอก ยิ่งนับวันยิ่งแน่น หนาและคับคั่ง ไปด้วยผู้ป่วยเบาหวานซึ่งเป็นภาพที่ชินตา แม้โรงพยาบาลป่าติ้วเอง จะเพิ่มวันบริการในคลินิกพิเศษดังกล่าวเป็นสองวันต่อสัปดาห์แล้วก็ตาม จำนวนผู้ป่วยรายใหม่ยังคงเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ รายเก่าที่มีภาวะแทรกซ้อน ที่ไม่สามารถส่งไปดูแลในสถานบริการใกล้บ้าน หลายคนในจำนวนนั้น ต้องมาจองคิวไว้ตั้งแต่ ตีสาม มาพร้อมรถแม่ค้า เพื่อให้ได้รับการตรวจ ทันรถเที่ยวเดียวในหมู่บ้านก่อน 11.00 น. เหตุเกิดเมื่อราวสองเดือนก่อน มีข้อร้องเรียนจากผู้ป่วยกลุ่มนี้ โวยวายด้วยเสียงดังและเกรี้ยวกราดขณะที่พยาบาลส่งผู้ป่วยเบาหวานรายอื่นเข้าตรวจก่อนตนเอง เมื่อพบอุบัติการณ์พยาบาลผู้ให้การบริการทั้งเครียด ทั้งเหนื่อยอ่อนใจ ปกติแต่ละวันในหน้างานก็เหนื่อย ล้า แทบขาดใจอยู่แล้ว พอกลับถึงบ้านก็ไม่มีเรียวแรงที่จะไปทำงานอื่นได้อีก
เมื่อพบข้อร้องเรียน ถือว่าเป็นอุบัติการณ์สำคัญ ในระบบบริหารความเสี่ยง RM (Risk Management ) ผู้บริหารนัดประชุมหารือเพื่อหาแนวทางพัฒนาระบบการให้บริการผู้ป่วยเบาหวาน ที่ต้องจัดการโดยด่วน คนหน้างานเริ่มเก็บข้อมูล สำรวจความต้องการผู้รับบริการ ปรับกระบวนการให้บริการ พยาบาลเองต้องเปลี่ยนเวรกันมาให้บริการแต่เช้าตรู่ เพื่อหาข้อติดขัดในแต่ละสัปดาห์ นำข้อติดขัดมาพูดคุยหารือกันทุกวัน ให้เกิดความรื่นไหล เรียบง่ายในการปรับระบบ การพัฒนางานครั้งนี้ผู้รับบริการมีส่วนร่วม ด้วยช่วยกันกันตั้งเกณฑ์ ที่ยินยอมให้เพื่อนที่มีภาวะฉุกเฉินใดบ้างที่จะเข้าตรวจก่อน โดยคิดทำป้ายแดง ติดไว้ให้เห็นชัดเจนที่หน้าอกผู้ป่วยรายที่ต้องเข้าตรวจก่อน ซึ่งเป็นข้อตกลง ด้วยความเอื้ออาทรต่อกันและกัน เป็นความเห็นที่พร้องต้องกันระหว่างพยาบาลผู้ส่งคิวเข้าตรวจ กับกลุ่มผู้ป่วยที่มารับบริการ มีการแจ้งให้ผู้ป่วยทราบคิวตรวจตนเอง ระหว่างบริการพยาบาลประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูล เป็นระยะๆ เพื่อลดข้อสงสัยในระบบบริการเมื่อกลุ่มมีป้ายแดงต้องแทรกคิว สำหรับผู้ป่วยรายใหม่และผู้ป่วยตรวจรายอื่นๆ
นอกจากนั้นยังสามารถเลือกตรวจกับพยาบาลเวชปฏิบัติได้ในรายที่ขอรับยาเดิมไม่มีภาวะแทรกซ้อน ระหว่างรอมีข้าวต้มโรงทานบริการ หลังตรวจเลือด นอกจากไม่เร่งรีบ และร้อนใจจากความหิว สายธารแห่งน้ำใจ ยังไหลหลั่งด้วยคิวจองโรงทาน อย่างไม่ขาดสาย ข้าวถุงที่ผู้ป่วยถือติดไม้ติดมือ กองรวมไว้มากมายในแต่ละสัปดาห์ ที่ผู้ป่วยมีส่วนร่วมกับโรงทาน เป็นผลของการพัฒนางานของคนหน้างาน ที่เริ่มจากข้อร้องเรียนเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มและกำลัง...ใจให้แก่กันและกัน [RM => AI => R2R]
การพัฒนางานยังคงมีอย่างต่อเนื่อง เมื่อคนหน้างาน เข้าใจ และใคร่ครวญ ถึงปัญหา โอกาสพัฒนานั้นๆ เหมือนทุกข์ที่กำลังถูกปลดปล่อยไป เชื่อว่ากระบวนทางปัญญา จะทำให้คนหน้างานได้สัมผัสกับความสุขเล็กๆ เหมือน สภาวะใกล้ไร้พันธนาการจากความทุกข์ เปรียบดั่งโช่ตร่วนที่ตรึงมาแสนนานจะเริ่มคลายออกในที่สุด ในงานประจำที่ทำ จากเรื่องเล่าดีดี ด้วยแววตาระยับของหัวหน้าผู้ป่วยนอกป้ายแดง ศิริวรรณ โนตูม ในวันดีที่เริ่มคุยกัน " วันละ 10 นาทีน้องพี่พบกัน" ณ หน้าเรือน R2R ...

หากคนไทยส่วนใหญ่รักษาสุขภาพ กิน อยู่ อย่างฉลาด คุณภาพชีวิตคนไทย
ย่อมก้าวไกลกว่านี้นะคะ
[RM => AI => R2R]............
" วันละ 10 นาทีน้องพี่พบกัน" ณ หน้าเรือน R2R ... ...
ป้าดโท้ะ....
กะด้อกะเดี้ยอีหลี ...
ครับ...พี่สาว
พี่อุ้มบุญ...
ผมอ่านแค่เรื่องเล่า
เห็นภาพตัวอักษรเริงระบำ
น่าจะสนุกทั้งทีมสุขภาพ
และเกิดประโยชน์ต่อผู้รับบริการ
ลุยเลยครับ....
มาร่วมชื่นชม คนหน้างาน วิจัยเพื่อพัฒนา
ชอบเหมือนหมออดิเรกคะ 10 นาทีคุยกันก่อนปฎิบัติงาน ใส่ SCARF ให้กันก่อน ;-)
ประเด็นนี้เห็นด้วยเลยคะ กระบวนการ coaching และอาจทำเป็นกลุ่มได้ด่วย
เอ๊ะ ทำไมโพสต์ไม่ติด อยากบอกว่าชอบ ไอเดีย ป้ายแดง ด้วยคะ
เยี่ยมครับ
อ่านแล้วรู้สึกประทับใจมากครับ
สวัสดีค่ะน้องอุ้มบุญ
น่าชื่นชมสำหรับการทำงานด้วยจิตคารวะนะครับ แต่อย่างไรเสียอย่าลืมหลักการที่ควรยึดถือก็คือ อนัตตา แต่ทุกวันนี้ที่มีปัญหากันมากนักไม่ว่าเรื่องอะไร ก็เพราะถือหลัก อัตตา กันทั้งสิ้น หรือว่าไม่จริง ลองพิจารณา อัตตา ดูนะครับ แต่ถ้าพิจารณาได้แล้วจะเข้าใจในทันที ที่จริงแล้ว ปัญหาก็ไม่มี หากมี อนัตตา พอมี อนัตตา จะมี ปัญญา ทันที ลองพิจารณากันนะครับ เรื่องนี้ขอชื่นชม ขอบอกกล่าวกันเพียงแค่นี้เอง ด้วยเอวัง อีกครั้งดังเดิม
สวัสดีค่ะ
พี่ธรรมทิพย์
ที่คิดถึง
น้องพี่
ทิมดาบ
น้องขจิต
ที่รัก
อาจารย์หมอ
ค่ะ
อาจารย์หมอ
คะ
พี่สาว
ที่คิดถึง
คุณPAK
คะ
พี่คิม
ที่คิดถึง
คุณสุภัทรา
คะ