วันนี้เป็นวันที่สาม วันสุดท้ายของการสวดมนต์ นั่งสมาธิ ภาวนา กำหนดจิตใจแน่วแน่ ให้เป็นพลังชีวิตแด่เธอคนดี .ขอเพียงเธออย่าท้อแท้ หรือสิ้นหวังในชีวิต เพราะในแรงใจทั้งหมดที่ส่งมอบให้เธอนั้น พวกเราขอร่วมเป็นส่วนหนึ่งในกำลังใจที่ส่งมอบให้เธอด้วยเช่นกัน แม้นจะมิได้หวังไว้ว่ากำลังใจของพวกเราจะทำให้เธอทุเลาทางร่างกายลงไปได้มากนัก หากแต่สัมผัสของการตื่นรู้ที่เราส่งไปถึงเธอนั้น มันเต็มไปด้วยพลังแห่งความหวัง ที่มีอยู่ในจิตวิญญาณของพวกเราอย่างเต็มหัวใจทีเดียว. (พี่เชื่อเช่นนั้นจริง ๆ)

เสียงตอบมาตามสายโทรศัพท์ อันแสนจะแผ่วเบาที่ได้ยิน นั้นรับรู้ได้ว่า.เธอยังคงยืนหยัด มีความมั่นคงและเชื่อมั่นในจิตใจอยู่อย่างเต็มเปี่ยม

พี่เป็นกำลังใจให้นะ สู้นะ!! คุณพระจะอยู่กับน้อง.. จะคุ้มครองน้องเสมอ

เพียงแค่คำตอบ สั้น ๆ ว่า ค่ะ มันก็ทำให้รับรู้ถึงพลังในใจที่น้องมีอยู่มากมายเหลือเกินนัก

วันนี้เป็นวันที่พี่รับรู้ได้จากข่าวคราวที่พี่พยาบาล และน้องในห้องทำงานพูดเล่าให้ฟัง รวมทั้ง เพื่อนร่วมงานส่วนหนึ่งที่เดินทางไปเยี่ยมที่บ้านน้อง

พี่เชื่อและรับรู้ถึงกำลังใจที่ส่งมอบมาให้กับน้องเพื่อให้เข้มแข็งและต่อสู้กับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบันขณะ

พี่จำสีหน้า และแววตาของน้องได้เสมอ ด้วยบุคลิกภาพของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่แอบแฝงไปด้วยน้ำใจและไมตรีที่งดงาม (ซึ่งพี่ก็เคยพูดกับตัวเองด้วยเช่นกันว่าพี่นั้นโชคดี ที่ได้พบเจอคนที่มีจริตและจิตใจที่คล้าย ๆ กัน พี่จึงรู้สึกดีใจ ทุกครั้งที่ได้พบปะและพูดคุยกับน้อง เพราะในคำพูดและถ้อยคำมีกล่าวเอื้อนต่อกันนั้นช่างมีแต่ความเป็นมิตร คำพูดที่เจือไปด้วยความหวังดี และถ้อยทีถ้อยอาศัยต่อกันเสมอ มิเคยเปลี่ยน)

จวบจนวันนี้หากได้ทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเป็นแรงใจ หรือสิ่งใดก็ตามที่ทำให้น้องรับรู้ได้ว่า พลังใจและแรงขับเคลื่อนที่กอปรด้วยความหวังดีนั้น มารวมกันอยู่ตรงหน้าของน้องเพื่อต่อรอยฝัน ความหวัง และการต่อสู้กับสิ่งที่น้องเป็นอยู่ ให้มันลดน้อยถอดลงไปได้ พี่จะดีใจเป็นที่สุด

พี่จำได้ดีวันที่ อาจารย์วิจักขณ์ พานิช ท่านมาสอนสมาธิภาวนา ที่โรงพยาบาล น้อง..เป็นคนที่แนะนำให้อาจารย์วิจักขณ์รับรู้ถึงชื่อพี่ พร้อมกับสายตาที่อาจารย์มองมายังตัวพี่ด้วยมิตรไมตรี

พี่จำคำพูดของอาจารย์ที่กล่าวไว้ในวันนั้นได้ว่า หากเรากล้าที่จะยอมรับและเผชิญหน้ากับสิ่งนั้น ๆ อย่างผ่อนคลาย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอให้ผ่อนคลาย และอยู่กับสิ่งนั้น ๆ ให้ได้ แก้ไขกันไปตามเหตุตามปัจจัย.ยอมรับด้วยปัญญา

มันทำให้พี่รับรู้ได้ว่าอาจารย์สอนให้เราเข้มแข็ง อย่างมีสติ กล้าเผชิญ และอยู่กับมันให้ได้

และพี่เชื่อเสมอนะว่า....น้องก็ทำได้เช่นกัน

พี่และครอบครัวขอเป็นกำลังใจให้น้องหยี่.. นะ

ขอคุณพระคุ้มครองน้องของพี่ด้วย

ขอขอบคุณภาพที่ ขอมาจากน้องกบ(ปภพพงศธร ศักดา) มอบให้ไว้ในกิจกรรมเจริญสมาธิภาวนาที่น้องหยี่จัดกิจกรรมนี้ขึ้น ที่สวนโมกข์นานาชาติ อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 13-18 กุมภาพันธ์ 2554 โดยมีอาจารย์วิจักขณ์ พานิช เป็นครูมอบความรู้และการประพฤติปฎิบัติให้