Large_432 

 

      ต่อเนื่องจาก บทเรียนการปฎิรูปการศึกษาเข้าสู่แนวทางการรับใช้สังคมของมหาวิทยาลัยนำร่อง 6 แห่ง (ตอนที่ 1) ซึ่งได้เล่าไว้แล้วที่บันทึกนี้ :

http://www.gotoknow.org/blog/nongnarts/449065

 

       ข้าพเจ้าขอถ่ายทอด บทสรุปการเรียนรู้จากประสบการณ์ของแต่ละห้องสัมมนาย่อย 4 ห้อง คือ ห้องผู้บริหาร ห้องอาจารย์ผู้สอน ห้องนักศึกษา ห้องชาวบ้านและชุมชน :

 

 

      ห้องผู้บริหาร : การบริหารจัดการระบบการศึกษา เพื่อสนับสนุนให้เกิดการจัดการเรียน การสอน เพื่อรับใช้ชุมชน/สังคม

 

   .. บทบาทของผู้บริหาร ต้องสร้างความเข้าใจร่วมในองค์กร ปรับโครงสร้างการจัดการ ปรับวิธีการจัดการเรียนรู้ สร้างระบบพี่เลี้ยง รุ่นเก่า-รุ่นใหม่ จัดให้มีเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน สร้างเครือข่ายการเรียนรู้ร่วมกัน และบริหารงบประมาณให้มีความยืดหยุ่น

 

  .. สร้างเครือข่ายภาคีในพื้นที่ นำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อการเรียนรู้ของชุมชน/คณะ/ภาควิชา ให้เข้มแข็ง เพื่อการขับเคลื่อนพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน

 

  .. จัดให้มีการสัมมนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันในแต่ละมหาวิทยาลัยอย่างต่อเนื่อง

 

 

      ห้องอาจารย์ผู้สอน: กับบทบาทของผู้สนับสนุนการเรียนรู้จากโจทก์ชุมชน

 

  ..บทบาทของอาจารย์ ต้องเปลี่ยนการสอนแบบ  Lecture-Based เป็น  Learning Tools เพื่อให้ผู้เรียนสามารถสร้างความรู้ได้ด้วยตนเอง

 

  ..เน้นกระบวนการเรียน การสอนที่แท้จริง ที่หนุนเสริมและสร้างพลังให้ผู้เรียนเปลี่ยนแปลงตนเอง

 

  ..อาจารย์ผู้สอนต้องเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงตนเองก่อน สามารถทำงานเป็นทีม เพื่อจุดประกายให้นักศึกษารู้จักดำเนินชีวิตที่ดีงาม มีความสุข และมีความรับผิดชอบต่อสังคม

 

 

       ห้องนักศึกษากับการเรียนรู้จากโจทก์ของชุมชน:

 

    .. การเรียนนอกห้องเรียน ผ่านประสบการณ์การเรียนรู้ร่วมกับชุมชน ทำให้นักศึกษามองเห็นทุกข์ของผู้อื่นเป็นเรื่องสำคัญ

 

  ..นักศึกษาเกิดจิตอาสา เกิดสำนึกความรับผิดชอบ เกิดภาวะผู้นำ และเกิดความสุขจากการแบ่งปันช่วยเหลือ

 

  .. นักศึกษาเอาชนะข้อจำกัดของตนเอง ปรับตัวเข้ากับผู้อื่นได้ กล้าแสดงออกมากขึ้น และเกิดสติปัญญาในการแก้ไขปัญหาได้ตรงจุด

 

..มองเห็นคุณค่าในตนเองและผู้อื่น เปลี่ยนแปลงความคิด ทัศนคติ กล้าเผชิญอุปสรรคต่างๆอย่างไม่ท้อถอย

 

 

     ห้องชาวบ้านและชุมชน คิดอย่างไร เมื่อมหาวิทยาลัย เข้ามามีส่วนร่วมพัฒนาชุมชน :

 

  ..ชุมชนรู้สึกว่ามีศักดิ์ศรี และเป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับลูกหลานในมหาวิทยาลัยได้

 

  .. เกิดการต่อยอดความรู้ทางวิชาการ การวิจัยกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่ช่วยแก้ปัญหาจริงให้กับชาวบ้าน และช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตและเศรษฐกิจดีขึ้น

 

..เกิดการเชื่อมโยงเครือข่ายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทำให้ชุมชนเกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน

 

..เกิดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงวิธีคิด วิธีการ ความเชื่อ และ พฤติกรรม สามารถจัดลำดับความสำคัญและวางแผนร่วมกัน

 

.......................................

 

    บันทึกต่อเนื่องในเรื่องเหล่านี้ ข้าพเจ้าขออุทิศส่วนดีที่พึงมี จากการนำมาแบ่งปันกัน ให้กับ คุณหนานเกียรติ (เกียรติศักดิ์ ม่วงมิตร) กัลยาณมิตรจิตอาสาเพื่อสังคม ผู้เป็นที่รักของชาว GotoKnow ที่ได้มาเยี่ยมบันทึกก่อนหน้านี้เป็นครั้งสุดท้าย เพื่อมอบดอกไม้ เป็นกำลังใจ ความระลึกถึงกัน และแสดงความสนใจสาระการเรียนรู้จากสองบันทึกที่ผ่านมา ..ครั้นเธอด่วนจากไปก่อนที่จะถึงเรื่องเล่าตอนสุดท้ายนี้..หวังว่าเธอคงได้มาอ่านต่อด้วยความสุข..จากอีกมิติใดมิติหนึ่ง ..

 

Ico48

สวัสดีครับ

แวะมาเยี่ยมด้วยความระลึกถึงครับ

เป็นความพยายามที่มีคุณค่ามากครับ เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ไปนั่งฟัง แต่ดีตรงที่มีบันทึกจากเวทีมาถ่ายทอดให้ฟัง ขอบคุณมากครับ

 

http://www.gotoknow.org/blog/nongnarts/448028?page=1

 

คุณหนานเกียรติ คนดีมีแต่ให้

ทั่วทิศไทยท่องไปไม่ท้อถอย

จากเหนือ ออก ตก ใต้ ป่าดงดอย

เรื่องใหญ่น้อยเป็นร่องรอยน่าจดจำ