๗๕๗.มิตรภาพซาบซึ้งด้วยศรัทธาจาก GotoKnow


         "คิมจ๊ะ  มีพัสดุส่งมาถึงตั้งแต่เมื่อวาน ๑ กล่อง"  เพื่อนบ้านที่รับพัสดุไว้ให้ร้องบอกพร้อมกับนำกล่องพัสดุมาส่งให้  เนื่องจากวันก่อนกลับบ้านสี่ทุ่มกว่า  เพราะไปเอ๊กซเรย์แขนตามนัด 

 

        ตื้นตันดีใจใน "ความรักและความศรัทธา" ที่เรามีต่อกัน  จากมิตรภาพผ่านตัวหนังสือ  และการถ่ายทอดความคิด ความรู้สึก ทำให้เรามีความผูกพันต่อกัน  โดยที่ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตา หรือพูดคุยกันเลย

 

       "คุณค่า" คือความซาบซึ้ง ที่เกิดขึ้นในใจและไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดผ่านตัวหนังสือได้  แต่สำคัญยิ่งกว่าคือเกิดจาก หน้าต่างการแลกเปลี่ยนของเราใน GotoKnow  จากฉัน เธอ คุณ ครู อาจารย์ คุณพยาบาล คุณหมอ นักวิชาการ นักการเกษตร และอื่น ๆ ภายหลังได้เปลี่ยนความสัมพันธ์มาเป็นความผูกพันธ์ต่อกันคือพี่ ป้า ย่า ยาย ลุง น้า อา อย่างญาติสนิทก็มีมากที่สามารถค้นพบได้จาก GotoKnow 

 

        ขอขอบคุณเจ้าของพัสดุและครอบครัว  เป็นอย่างมาก  ที่ได้สรรหาสิ่งเหล่านี้  ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ซื้อหามาด้วยเงินและมีราคาแพง  จะพยายามใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อประโยชน์อย่างคุ้มค่าต่อสังคมและส่วนรวม  โดยเฉพาะซีดีเพื่อการกุศลและหนังสือ  ด้วยอานุภาพแห่งการให้ขอให้ท่านและครอบครัวมีความสุข มีความเจริญรุ่งเรืองในชีวิตและการงาน

 

         การนำมาเขียนเล่า ไม่ได้เขียนเพื่อการอวดอ้างว่ามีคนรักคนชอบ  แต่เขียนขึ้นเพื่อการสืบสานมิตรภาพ  และให้เกียรติ "ผู้ให้" เชื่อว่าผู้ให้ก็ไม่ได้หวังหรือปรารถนาว่าจะต้องนำมากล่าวผ่านบันทึก  อีกอย่างเพื่อการย้ำเตือนว่า  GotoKnow  เป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์ที่สร้างสรรค์  ไม่ใช่เพียงแค่แลกเปลี่ยนเรียนรู้หรือประสบการณ์เท่านั้น 

 

           สถานการณ์เช่นนี้ทำให้นึกถึงคำสอนของบรรพบุรุษ  ที่ยังก้องอยู่ในมโนสำนึกเสมอว่า "ใครให้อะไรแก่เราควรจดจำและรำลึกถึง  ส่วนเราให้อะไรแก่ใคร  ไม่จำเป็นต้องจำ"

 

          ขอขอบพระคุณทุกท่านที่มาอ่านและเม้นท์ให้กำลังใจ  ถือว่าทุกท่านคือผู้ให้  ให้ความรู้ ให้แนวคิด ให้แรงใจ เพราะทำให้มีกำลังใจที่จะฝึกเล่าฝึกเขียนต่อไป

 

หมายเลขบันทึก: 447671เขียนเมื่อ 6 กรกฎาคม 2011 09:42 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:48 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (25)

สวัสดีค่ะคุณ  krugui Chutima.

ขอขอบคุณที่มาเจิมบันทึก และมอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ

มาเยี่ยมให้กำลังใจค่ะ..ขอให้มีความสุขกับการงานจิตอาสานะคะ..

 

สวัสดีค่ะพี่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ

วันนี้เริ่มงด  พักอยู่กับที่ก่อนค่ะ  คิดถึงพี่ใหญ่เสมอค่ะ

  • สวัสดีค่ะ
  • มิตรภาพผ่านgotoknow
  • ยิ่งใหญ่ และซาบซึ้ง เกินบรรยายจริงๆค่ะ

สวัสดีค่ะ ครูคิม

  •  ซาบซึ้งกับมิตรภาพใน Gotoknow ด้วยค่ะ
  •  ดีใจที่ทราบว่าครูคิมพักอยู่กับบ้านค่ะ
  • ขอให้หายเร็วๆนะคะ
  • ระลึกถึงเสอค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ ลำดวน

การเป็นผู้รับสำคัญกว่าผู้ให้นะคะ   เพราะให้แล้วให้ด้วยใจ  ส่วนผู้รับต้องรับแบบรู้คุณค่ะ  คุณลำดวนก็เคยให้หนังสือแก่พี่คิมค่ะ  ยังจำได้ไม่เคยลืมค่ะ  และถูกนำไปใชเป้นประโยชน์ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ KRUDALA

งานหนัก แบบอลเวงมากค่ะ  จึงขอหยุดก่อน  สงสารและเห็นใจครูมากค่ะ  ที่ต้องสาระวนกับวรรณกรรมโกหกหลอกลวง  สร้างหลักฐานจริงบ้างเท็จบ้าง  ให้ครบตามเกณฑ์  เป็นทุกข์กันหมดค่ะ

ขอบคุณในความห่วงใยค่ะ

สวัสดีครับคุณครูคิม นพวรรณ

  • ขอให้หายโดยเร็ว และมีพลังใจที่จะดูแลตัวเอง แต่ต้องระวังไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ ขึ้นอีก
  • น่าจะกินแคลเซี่ยมบำรุงกระดูก หรือวิตามินที่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงให้มาก นะครับ
  • ไม่ค่อยได้เข้ามาที่หน้าจอ หรือเข้าบ้างก็เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เลยไม่ค่อยได้ทราบความเคลื่อนไหวของสมาชิก
  • ดีใจกับครูคิมที่มีกัลยาณมิตรส่งความระลึกถึงและความห่วงใยมาอย่างท่วมท้น
  • สัปดาห์ที่ผ่านมา ได้เดินทางไปพักค้างที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ยังนึกถึงครูคิม ผอ.โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 23 บอกว่าเคยพบครูคิมด้วย
  • ที่ภูหินร่องกล้าหนาวเย็นเหมือนอยู่เมือกนอก ขากลับแวะซื้อเห็ดสดๆ หน่อไม้อ่อนๆตามสองข้างถนนที่อำเภอนครไทย และแวะซื้อเงาะหวานกรอบแถวๆทรัพย์ไพรวัลย์อีกด้วย
  • คนละแวกนั้นจิตใจดีและดูมีความสุขอยู่ในท่ามกลางธรรมชาติที่แสนจะสดชื่น

สวัสดียามเช้าครับ

แวะมาเยี่ยมครูคิมก่อนไปทำงานครับผม ตอนนี้ผมถึงลำปางเรียบร้อยแล้ว...เริ่มงานตั้งแต่เมื่อวานและ "ชีวิตเริ่มลงตัว"ครับผม

สวัสดีค่ะคุณ สันติสุข สันติศาสนสุข

ขอขอบคุณในความห่วงใยค่ะ  คุณหมอจัดแคลเซี่ยมให้ค่ะ 

บรรยากาศที่ภูหินร่องกล้าคงเย็นมากนะคะ  หน้าฝนกับหน้าหนาวจะเย็นมากเป็นพิเศษ  ไปบ่อย ๆ ก็รู้สึกประทับใจค่ะ

เมื่อต้นปีที่ผ่านมาได้แนะนำเพื่อนที่เป็นนักดาราศาสตร์ไปจัดค่ายดูดาวให้ที่ราชประชานุเคราะห์ค่ะ

เคยพบท่าน ผอ.โรงเรียนที่ค่ายจิตอาสาครั้งหนึ่งค่ะ แต่ไม่เคยคุยกันเลย  ได้แต่ยกมือไหว้ท่านเท่านั้น  ไม่น่าเชื่อว่าท่านจำครูคิมได้  ขอขอบคุณท่านค่ะ

โรงเรียนครูคิมอยู่ก่อนที่จะถึงสามแยกบ้านแยง ๑๐ กม.  ค่ะ  ตอนนั้นยังอยู่ช่วยงานของโรงเรียน  เริ่มหยุดมาตั้งแต่เมื่อวานค่ะ

ทำไปทำมามองเห็นความโหดร้ายซ่อนอยู่ในเกณท์ค่ะ  สงสารเด็กตาดำ ๆ  วรรณกรรมการลวงโลกผุดขึ้นมากมาย  เชื่อเช่นนั้นค่ะ

สวัสดีค่ะอาจารย์ หนานวัฒน์

ดีใจค่ะที่เดินทางกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย  ขอเป็นกำลังใจให้กับการสอน "คนให้เป็นครูดี" นะคะ

แวะมาให้กำลังใจครูคิม เช่นกัน นะครับ

รักษาสุขภาพด้วยนะครับครู

ด้วยความระลึกถึง ครับ

ว้า ...ผมเข้ามาเป็นคนสุดท้ายนะครับยายคิม

ที่เข้ามาเพราะไม่เห็นหน้ายายหลายวัน

คิดถึงครับ...

ยายคิม.... รอรับขนมนะครับ

น่าจะอร่อยที่สุดในโลก....

ขอบพระคุณยายมากครับ...

ผมมีตังค์มากครับ....

แต่ละวันแทบไม่ได้ใช้ตังค์เลยครับ....

ยายหลายเร็ว ๆ นะครับ

คิดถึงจัง...กลับมาได้แล้วครับ...

สวัสดีครับเกลอ ชีพจรทำให้ต้องจรจาก กะพ้อ ต้องวิ่งไปพังงามีปัญหาเรื่องครอบครัวน้องๆ

อาการเจ็บแขนเป็นอย่างไรบ้าง

ค่ายที่กะพ้อจะทยอยนำมาเล่าครับ

หายไปนานครับยาย คิดถึงครับ

  • สวัสดีค่ะคุณครูคิม
  • แวะมาทักทาย และให้กำลังใจ
  •  ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะคะ
  • 

พี่คิมขา หายไปนานมาก ๆ มาเยี่ยมยาม ส่งกำลังใจเจ้า คิดถึงๆ :)

คิดถึงพี่คิมค่ะ...เป็นงัยบ้าง  คะสาวเชียร์ R2R  จิตรอาสา

มีเรื่องราว R2R ที่ไปเชียร์นำมาลงบันทึกเพื่อแบ่งปัน  กันนะคะพี่คิม

พี่คิมสบายดีมั๊ย...

พี่คิมหายไปนานมากๆ โทรไปติดต่อไม่ได้

ส่งเมลไป ไม่มีคลื่น ? คิดถึงค่ะ :)

".....ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล

เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ

เท่ากับความรู้สึกที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ

แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน

อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ

นั่นคือความรู้สึกที่ใจของฉันคอยอยู่เสมอ

ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน

ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ

และก็ยังเสียดายกับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา

ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง

และทุกครั้งยังแอบมีน้ำตา

ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้

ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

และจะคิดถึงเธอตลอดไป................"

สวัสดีค่ะ

ถ้าไม่เปิดเมล์รับเอกสาร ก็คงไม่ได้เข้ามา และไม่อาจได้อ่านเม้นท์เหล่านี้  ด้วยความซาบซึ้งตรึงใจค่ะทุกท่าน

ขอขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ...ยายคิม

ผมได้รับแล้วครับ

ขอบพระคุณอย่างสูง

คิดถึงครับ และอย่าลืมดูแลตนเองนะครับ

http://www.gotoknow.org/blogs/posts/464554

สวัสดีค่ะพี่ครูคิม

หายเร็วๆ นะคะ...ไม่ได้เจอกันนานเลย คิดถึงพี่ครูเสมอจ้า...^_^ 

สวัสดีค่ะIco48 คงจะตกข่าว...คิดถึง...ไม่ทราบว่าเจ็บแขนเห็นหายไปนานมากๆ

 ขอให้สุขภาพแข็งแรง...หายเร็วๆนะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี