"คิมจ๊ะ มีพัสดุส่งมาถึงตั้งแต่เมื่อวาน ๑ กล่อง" เพื่อนบ้านที่รับพัสดุไว้ให้ร้องบอกพร้อมกับนำกล่องพัสดุมาส่งให้ เนื่องจากวันก่อนกลับบ้านสี่ทุ่มกว่า เพราะไปเอ๊กซเรย์แขนตามนัด
ตื้นตันดีใจใน "ความรักและความศรัทธา" ที่เรามีต่อกัน จากมิตรภาพผ่านตัวหนังสือ และการถ่ายทอดความคิด ความรู้สึก ทำให้เรามีความผูกพันต่อกัน โดยที่ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตา หรือพูดคุยกันเลย
"คุณค่า" คือความซาบซึ้ง ที่เกิดขึ้นในใจและไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดผ่านตัวหนังสือได้ แต่สำคัญยิ่งกว่าคือเกิดจาก หน้าต่างการแลกเปลี่ยนของเราใน GotoKnow จากฉัน เธอ คุณ ครู อาจารย์ คุณพยาบาล คุณหมอ นักวิชาการ นักการเกษตร และอื่น ๆ ภายหลังได้เปลี่ยนความสัมพันธ์มาเป็นความผูกพันธ์ต่อกันคือพี่ ป้า ย่า ยาย ลุง น้า อา อย่างญาติสนิทก็มีมากที่สามารถค้นพบได้จาก GotoKnow
ขอขอบคุณเจ้าของพัสดุและครอบครัว เป็นอย่างมาก ที่ได้สรรหาสิ่งเหล่านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ซื้อหามาด้วยเงินและมีราคาแพง จะพยายามใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อประโยชน์อย่างคุ้มค่าต่อสังคมและส่วนรวม โดยเฉพาะซีดีเพื่อการกุศลและหนังสือ ด้วยอานุภาพแห่งการให้ขอให้ท่านและครอบครัวมีความสุข มีความเจริญรุ่งเรืองในชีวิตและการงาน
การนำมาเขียนเล่า ไม่ได้เขียนเพื่อการอวดอ้างว่ามีคนรักคนชอบ แต่เขียนขึ้นเพื่อการสืบสานมิตรภาพ และให้เกียรติ "ผู้ให้" เชื่อว่าผู้ให้ก็ไม่ได้หวังหรือปรารถนาว่าจะต้องนำมากล่าวผ่านบันทึก อีกอย่างเพื่อการย้ำเตือนว่า GotoKnow เป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์ที่สร้างสรรค์ ไม่ใช่เพียงแค่แลกเปลี่ยนเรียนรู้หรือประสบการณ์เท่านั้น
สถานการณ์เช่นนี้ทำให้นึกถึงคำสอนของบรรพบุรุษ ที่ยังก้องอยู่ในมโนสำนึกเสมอว่า "ใครให้อะไรแก่เราควรจดจำและรำลึกถึง ส่วนเราให้อะไรแก่ใคร ไม่จำเป็นต้องจำ"
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่มาอ่านและเม้นท์ให้กำลังใจ ถือว่าทุกท่านคือผู้ให้ ให้ความรู้ ให้แนวคิด ให้แรงใจ เพราะทำให้มีกำลังใจที่จะฝึกเล่าฝึกเขียนต่อไป
สวัสดีค่ะคุณ krugui Chutima.
มาเยี่ยมให้กำลังใจค่ะ..ขอให้มีความสุขกับการงานจิตอาสานะคะ..
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
สวัสดีค่ะ ครูคิม
สวัสดีค่ะคุณ ลำดวน
สวัสดีค่ะคุณ KRUDALA
สวัสดีครับคุณครูคิม นพวรรณ
สวัสดียามเช้าครับ
แวะมาเยี่ยมครูคิมก่อนไปทำงานครับผม ตอนนี้ผมถึงลำปางเรียบร้อยแล้ว...เริ่มงานตั้งแต่เมื่อวานและ "ชีวิตเริ่มลงตัว"ครับผม
สวัสดีค่ะคุณ สันติสุข สันติศาสนสุข
สวัสดีค่ะอาจารย์ หนานวัฒน์
แวะมาให้กำลังใจครูคิม เช่นกัน นะครับ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับครู
ด้วยความระลึกถึง ครับ
ว้า ...ผมเข้ามาเป็นคนสุดท้ายนะครับยายคิม
ที่เข้ามาเพราะไม่เห็นหน้ายายหลายวัน
คิดถึงครับ...
ยายคิม.... รอรับขนมนะครับ
น่าจะอร่อยที่สุดในโลก....
ขอบพระคุณยายมากครับ...
ผมมีตังค์มากครับ....
แต่ละวันแทบไม่ได้ใช้ตังค์เลยครับ....
ยายหลายเร็ว ๆ นะครับ
คิดถึงจัง...กลับมาได้แล้วครับ...
สวัสดีครับเกลอ ชีพจรทำให้ต้องจรจาก กะพ้อ ต้องวิ่งไปพังงามีปัญหาเรื่องครอบครัวน้องๆ
อาการเจ็บแขนเป็นอย่างไรบ้าง
ค่ายที่กะพ้อจะทยอยนำมาเล่าครับ
หายไปนานครับยาย คิดถึงครับ
พี่คิมขา หายไปนานมาก ๆ มาเยี่ยมยาม ส่งกำลังใจเจ้า คิดถึงๆ :)
พี่คิมหายไปนานมากๆ โทรไปติดต่อไม่ได้
ส่งเมลไป ไม่มีคลื่น ? คิดถึงค่ะ :)
".....ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล
เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ
เท่ากับความรู้สึกที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ
แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน
อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ
นั่นคือความรู้สึกที่ใจของฉันคอยอยู่เสมอ
ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย
ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย
ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป
แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ
หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน
ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ
และก็ยังเสียดายกับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา
ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง
และทุกครั้งยังแอบมีน้ำตา
ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้
ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย
ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย
ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป
แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ
ขอบฟ้าที่เรานั่งบอกคราวนั้นยังมีความหมาย
ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย
ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป
แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ
และจะคิดถึงเธอตลอดไป................"