เหมือนจะลืมรู้รักสามัคคี
นักการเมือง
อรุณรุ่งสดชื่นเมื่อตื่นขึ้น
เพราะเมื่อคืนทำใจไม่ดูข่าว
จะข่าวข้นข่าวเข้มหรือข่าวคาว
ทุกเรื่องราวเบื่อมากไม่อยากดู
หนังสือพิมพ์เลิกอ่านมานานแล้ว
คงไม่แคล้วโง่เง่าเฝ้าอดสู
ที่เคยอ่านก็เพราะว่าอาชีพครู
วันนี้รู้ว่าไม่อ่านสำราญใจ
ทำชีวิตเรียบง่ายไปเรื่อยเรื่อย
ดีกว่าเมื่อยติดตามหรือถามไถ่
จะเหตุบ้านการเมืองเรื่องใครใคร
เริ่มคิดใหม่จะเว้นวรรคลงสักครา
เลือกตั้งแล้วหวั่นใจไม่จบสิ้น
เรื่องทำมาหากินไม่คืบหน้า
เพราะเกมโกงเล่นกลจนระอา
หรือทุกฝ่ายตั้งท่าจะฆ่ากัน
เหมือนจะลืม...รู้รัก..สามัคคี
ขาดถ้อยทีถ้อยอาศัยใจมุ่งมั่น
มีบ้างไหม..นักการเมือง..เรื่องแบ่งปัน
ที่เห็นนั้น..การให้..ทำไม่เป็น
ในยามที่รู้เท่าทันเริ่มท้อแท้
บ้านเมืองแย่มันเหยียบย่ำทำให้เห็น
หมดเวลามาวิเคราะห์เจาะประเด็น
เปลี่ยนมาเป็นสาปแช่งมันทุกวันคืน
ผมก็ชอบคุณ พูดแล้วเขิน ชอบในความเข้มแข็งในแง่คิดของคุณ แต่ก็แฝงด้วยความอ่อนโยน สังเกตได้จากการนับถือ ท่านอาจารย์พุุทธทาส เหมือนกัน
โอ!!! แรง เช่นกันแต่ฉันชอบ กลัวได้ปอบหลังเลือกตั้งพอหยั่งเห็น
ดูเหมือนว่า "สามัคคี"นี้ยากเย็น จะเลือกเฟ้นอย่างไรไร้กำลัง
ผ้าขาวบางหลายชั้นบีบคั้นกรอง ก็ยังมองไม่เห็นประเด็นหวัง
ได้ฝ่ายนี้ฝ่ายนั้นไล่ไม่เอวัง เหมือนลิงกังเล่นชิงหลักเพียงตักตวง
อยู่กับมันอย่างไรไม่เป็นทุกข์
ต้องทำใจ ให้เป็นสุข อย่างเหนือกว่า
ที่เราเห็น เป็นเพียง ภาพลวงตา
เป็นมายา คติยั่ว ให้มัวเมา
หวังเท่าที่หวังได้ เผื่อใจบ้าง
วันหนึ่งทาง ข้างหน้า ดีกว่าเก่า
นักการเมืองรุ่นลูกรุ่นหลานเรา
คงไม่ใช่ พวกน้ำเน่า หมดทุกคน
สวัสดีค่ะ...