เศรษฐกิจพอเพียง

  ความพอประมาณนั้น ไม่น้อยและมากจนเกินไป โดยไม่เบียดบังตนเองและผู้อื่น ผู้เขียนได้เลี้ยงไก่พื้นเมืองเอาไว้ 2-3 แม่ เพื่อให้กินเศษอาหารที่เหลือจากหมูที่เลี้ยงไว้แบบธุรกิจ

     ไก่มากขึ้นแรก ๆ ก็มีความสุขที่เห็นฝูงไก่พื้นเมืองเป็น 100 วิ่งต้อนรับเพื่อรอกินอาหาร แต่นาน ๆ เริ่มเป็นทุกข์ เพราะไก่จำนวนมากเกินความไม่พอเพียงเริ่มเบียดเบียนตนเอง ในเขตไก่ห้ามเข้า ไก่มีจำนวนมากเริ่มไม่เคารพกติกา บุกรุกเข้าไปขับถ่ายของเสียไว้ในที่ไม่สมควร  ความสุขที่เคยมีกับกลับหลังหันมาเป็นความชิงชังเมื่อถูกไก่บ้านที่เลี้ยงแบบเสรี เข้ามาเขตห้ามเข้า

   ตัดสินใจเข้าไปสอบราคาในตลาดสด  รับซื้อกิโลละ 80 บาทไก่บ้านตัวเป็น ๆ แต่ขายตัวเป็น ๆ กิโลละ 120 บาท ราคาความแตกต่างคนเลี้ยงและพ่อค้าคนกลาง  40  บาท ถ้าเป็นไก่ที่ถอนขนแล้วคงอีกราคา  ยังมีแนวคิดที่จะนำเอาไก่ที่เลี้ยงไปขาย  2 ตัว เพื่อซื้อไก่ที่เขาทำสำเร็จแล้ว  1 ตัว

  ทุนนิยมได้เข้ามาสู่สังคมเมืองและชนบทและเข้ามาทำลายความพอเพียงไปทั้งระบบโดยเฉพาะชุมชนทางการเกษตร ต้องซื้อทุกอย่างพืชผักสวนครัวไม่ปลูกกินเองเพราะซื้อหาได้ง่ายๆ และราคาถูก ในขณะรายได้ไม่มีแน่นอน เพราะชุมชนภาคการเกษตรส่งลูกหลานเข้าไปเรียนในเมือง ได้ทำงานในภาคราชการและอุตสาหกรรม มีรายได้และความเป็นอยู่ดีกว่าภาคการเกษตร นำเอาระบบทุนนิยมมาขยายให้กับครอบครัวดั้งเดิม   ไม่อยากเห็นพ่อ แม่ลำบากกับการทำการเกษตร