๘๐ ปี    อาจารย์สมบูรณ์ กล่ำสมบัติ 
รำลึกและคารวะครูชาวศิลป์ราชบุรี
เสาร์ ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๔ ณ รีสอร์ตสวนผึ้ง ราชบุรี

  คารวะอาจารย์และ Home Coming Day ของชาวศิลป์ราชบุรี  

งานรำลึกและคารวะครูชาวศิลป์ราชุบรี ๘๐ ปีอาจารย์สมบูรณ์ กล่ำสมบัติ ได้จัดขึ้นอย่างงดงามสมเกียรติ เพื่อนพ้องน้องพี่ชาวศิลป์ราชบุรีไปร่วมงานกันมากที่สุดอีกงานหนึ่ง อาจารย์ประสบอุบัติเหตุและต้องเข้าโรงพยาบาลกระทันหัน ไปร่วมงานไม่ได้ แต่ชาวศิลป์ราชบุรีก็ยังคงจัดและอยู่ร่วมงานกันด้วยบรรยากาศของการย้อนรำลึกสิ่งต่างๆด้วยกันของชาวศิลป์ราชบุรี ถึงแม้จะเป็นการจัดนอกสถานที่ แต่ผู้คนและเรื่องราวความประทับใจมากมายในชีวิตการศึกษาเล่าเรียนของชาวศิลป์ราชบุรี ก็ทำให้ทุกคนได้อยู่ในบรรยากาศเสมือนได้หวนคืนสู่บ้าน

                        

  รีสอร์ตสตูดิโอกลางสวนป่าของสมาชิกชาวศิลป์ราชบุรี  

สถานที่จัดงานในอำเภอสวนผึ้ง ไกลออกไปจากตัวเมืองราชบุรีสู่แนวป่าตะวันตกเพียง ๔๐ กว่ากิโลเมตร หลังพ้นจากชุมชนเมืองหลังเขาแก่นจันทร์แล้วค่อยๆกลายเป็นย่านชนบท กระจายหายเป็นป่าโปร่งสลับกับแหล่งทำไร่และเนินเขาเตี้ยๆต่อเนื่องกันไปกว่า ๓๐ กิโลเมตร เข้าเขตอำเภอสวนผึ้งและเลยออกไปเพียงไม่ถึง ๑๐ นาทีก็แยกเข้าสู่แนวป่าละเมาะ มีป้ายบอกทางเป็นระยะๆ ...๘๐ ปีครูชาวศิลป์ราชบุรี 

                         

  รีสอร์ตบ้านดินและสตูดิโอ   

แนวคิดหลักของรีสอร์ตที่เป็นสถานที่จัดงาน เป็นรีสอร์ตสตูดิโอที่รวมกลุ่มบุกเบิกริเริ่มไปด้วยกัน ๕ เจ้าโดยสมาชิกชาวศิลป์ราชบุรี ๒-๓ รุ่น คือ ก๊อง จากรุ่น ๑ ปื๊ดและมงคล(เด้ง) สุวัฒน์ รุ่น ๒  และมงคล คูบัว รุ่น ๓ ทำเป็นที่พักสำหรับทำงานและเป็นที่พักของกลุ่มที่ต้องการเข้าไปพักกลุ่มเล็กๆได้ เจ้าละ ๕- ๗ ไร่ต่อเนื่องกันบนพื้นที่ริมแม่น้ำสวยงามกว่า ๒๕ ไร่

บรรยากาศโดยรอบยังเต็มไปด้วยสภาพดิบๆเดิมๆ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างและความทันสมัยมากนัก ก๊อง ปื๊ด และหมู่เพื่อนเล่าว่า ต้องการทำให้เป็นแหล่งอยู่ด้วยกัน และจะจัดเป็นที่พักให้แก่แขกกลุ่มเล็กๆที่ไม่ได้เน้นความสะดวกสบายแต่ต้องการแหล่งที่มีความสงบเงียบสำหรับทำงานหรือประชุมกันกลุ่มเล็กๆ ไม่ได้มุ่งทำเป็นธุรกิจ

                        

  เวทีจัดงานกลางลานทรายในเวิ้งลำน้ำที่แห้งขอด   

เวทีจัดงาน เป็นกองทรายแม่น้ำที่พูนขึ้นเป็นเวทีขนาดพอเหมาะ แม่น้ำยามน่าแล้งแห้งขอดเห็นฝั่งสูงราวตึก ๓ ชั้น ในหน้าน้ำหลากน้ำจะเต็มฝั่ง บริเวณงานตบแต่งอย่างง่ายๆ ทว่า ด้วยมืออาชีพของชาวศิลป์ราชบุรีที่ออกไปทำเอเจนซี่สื่อโฆษณาและโรงพิมพ์

กระโจมอินเดียนแดงและที่นังที่ทำด้วยก้อนฟางข้าว ที่นำมาสุมกองเป็นหย่อมๆ ช่วยให้ได้ความกลมกลืนกับบรรยากาศแบบชนบทป่าเขา พวกเราชาวศิลป์ราชบุรีนั่งกระจายกันเป็นกลุ่มๆและเดินแวะเวียนทำความรู้จักทักทายกันไปมาได้ทั่วอย่างทั่วถึง

                        

                        

  ช่วยกันทำให้อาจารย์   

เหลิม อาสาทำเสื้อและของที่ระลึกแจกจ่ายแก่ทุกคนที่มาร่วมงาน ผมเองก็ร่วมทำหนังสือทำเอง โดยรวบรวมเอาบทความที่เขียนเผยแพร่เรื่องราวของอาจารย์และเรื่องราวเกี่ยวกับศิลปะในเว็บบล๊อก ๒ แหล่งคือ ในเว็บบล๊อก oknation และเว็บบล๊อก GotoKnow มาทำเป็นหนังสือเย็บเล่มได้ ๖ เรื่อง นำไปเป็นของที่ระลึกให้กับงานที่ช่วยกันทำเพื่ออาจารย์ในครั้งนี้ โดยวางแจกจ่ายที่โต๊ะลงทะเบียนเป็นเอกสารแจกฟรีแก่ผู้ที่สนใจแยกเรื่องละชุดจำนวนหนึ่ง และรวมเป็นเล่มเดียวกันสำหรับมอบให้แก่อาจารย์และกลุ่มเพื่อนๆน้องๆที่เป็นครูอาจารย์ศิลปะที่มักได้แลกเปลี่ยนความรู้กันอีก ๑๐ เล่ม

บันทึก ๖ เรืื่องที่นำไปทำแจกจ่ายแก่คนศิลปะ และรวมทำเป็นเล่มมอบแด่อาจารย์และครูอาจารย์ศิลปะ คือ ....
        ๑. หมู่นกในเพลงฝนโปรยปราย
        ๒. การศึกษาเรียนรู้ศิลปะอย่างเป็นองค์รวม : ครูสมบูรณ์ กล่ำสมบัติ
        ๓. งานสีน้ำเมื่อ ๓๐ ปีก่อนที่เพื่อนเก็บรักษาไว้และนำมามอบให้ในวันนี้
        ๔. แสง-เงาและไรแดด : วิถีคิดและความส้รางสรรค์ทางศิลปวิทยาที่เก่าแก่และก้าวหน้าที่สุดแนวหนึ่ง
        ๕. Assemblage, Junk, and Land Art : เมื่อขยะ ตึกร้าง สื่อสะท้อนและบอกเล่าวิถีเมือง
        ๖. ศิลปะเพื่อการพัฒนาสาธารณสุขและคุณภาพชีวิต : ศิลปะจากความรักและเมตตาธรรมโรงพยาบาลราชบุรี

เรื่องอื่นๆนั้นเผยแพร่อยู่ในเว็บบล๊อก GotoKnow.org แต่เรื่องหลังนี้เผยแพร่อยูในเว็บบล๊อกโอเคเนชั่น ซึ่งเมื่อมีเพื่อนๆน้องๆจำนวนหนึ่งอ่านเจอ ก็มีน้อง ๒ คน เข้ามาแนะนำตนเองว่าเขาเป็นทีมดูแลงานทางด้านทัศนศิลป์อยู่ที่สวนศิลป์บ้านดินที่เจ็ดเสมียนของครูเล็ก ภัทราวิดี มีชูธน และกลุ่มลูกศิษย์ อีกทั้งยังจำกิจกรรมที่ผมได้ไปทำและเขียนถ่ายทอดไว้ในเอกสารที่นำไปเผยแพร่ แต่เข้าใจว่าเป็นกิจกรรมของโรงพยาบาลราชบุรี ไม่ทราบว่าคนที่ไปทำมีรุ่นพี่จากศิลปะราชบุรีด้วย

                        

  เล่นกันเองจากระดับมืออาชีพ   

บนเวทีก็มีพวกเราหมุนเวียนขึ้นไปเล่นดนตรี ร้องเพลง และชวนกันพูดคุย แน่นอนว่าหลายคนที่ขึ้นไปเล่นกันเองนั้นเป็นระดับมืออาชีพที่จะหาฟังทั่วไปได้ไม่ง่ายนัก แม้เป็นคนกันเองที่ได้นั่งฟังก็ต้องออกปากว่าเล่นดีและร้องเพราะกันทั้งสิ้น ทั้งบนเวทีกับกลุ่มผู้ชมต่างตะโกนและสนทนากันไปมาอย่างสนุกสนาน

                         

                        

  อาจารย์จำเป็นต้องงดไปร่วมงานกระทันหันแต่งานเพื่ออาจารย์ก็ยังคงดำเนินต่อไป    

ก่อนจะมืดค่ำ พวกเราจำนวนหนึ่งก็ต้องขึ้นเวทีแจ้งแก่ชาวศิลป์ราชบุรีทุกคนให้ๆได้ทราบสถานการณ์ที่ไม่ได้ตั้งเนื้อตั้งตัวกันมาก่อน คือ ท่านอาจารย์สมบูรณ์ท่านประสบอุบัติเหตุขับรถชนต้นไม้ ทราบว่าอาจารย์ได้รับบาดเจ็บไม่ร้ายแรงนัก แต่ลูกๆ ครอบครัว และแพทย์ ก็ต้องการให้อาจารย์ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์ เลยให้อาจารย์นอนพักอยู่ในโรงพยาบาลและต้องงดไปร่วมงานอย่งกระทันหัน

ทุกคนส่งใจไปน้อมคารวะและเป็นกำลังใจแด่อาจารย์ อีกทั้งอาจารย์อยู่ในใจของทุกคนเสมอ ดังนั้น จึงไม่งดจัดงานและถือเป็นโอกาสได้พบปะกันฉันท์เพื่อนพ้องน้องพี่ด้วยบรรยากาศอันอบอุ่นที่นานทีปีหนจึงจะได้มีโอกาสอยู่ในบรรยากาศเช่นนี้ด้วยกัน ทีมจัดงานตั้งเครื่องฉาย LCD ฉายเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอาจารย์ หมุนวนตลอดงาน

                        

                        

  ภาพย้อนรำลึกรุ่น ๑  

อาจารย์วิชาญ ศริริเวชช์ อาจารย์สัญญลักษณ์ สำรวมจิตต์ และคณะจากวิทยาอาชีวศึกษากาญจนบุรี นำเอารูปถ่ายของศิลปะราชบุรีรุ่น ๑ มาอัดขยายและเข้ากรอบให้ทุกคนเซ็นชื่อด้านหลังภาพ เพื่อน้อมคารวะและมอบแด่อาจารย์ มองดูรูปเห็นหน้าตากันแล้วก็ทั้งได้รำลึกถึงและอาลัยหา บ้างไปทำงานอยู่ต่างประเทศ บ้างไปเป็นโปแกรมเมอร์ บ้างไปเป็นครูอาจารย์ ในสถานศึกษาและสถาบันการศึกษาทั้งในระดับท้องถิ่นและในระดับประเทศ บ้างไปทำธุรกิจ บ้างไปเป็นมือกราฟิคอาร์ตทั้งของภาคธุรกิจเอกชนและองค์กรของรัฐ อีกทั้งเริ่มเสียชีวิตจากหายกันแล้วคนสองคน 

                        

  อยากให้จัดอีก  

ทุกคนต่างก็ได้ความประทับใจ รู้สึกขอบคุณและต้องขอชื่นชมกลุ่มเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ได้ช่วยกันริเริ่มจัดงานอย่างนี้กันขึ้นมา ปื๊ด สุวัฒน์ และก๊อง นั้น ได้คุยให้ผมได้ทราบความตั้งใจว่าอยากจัดอย่างนี้อยู่เป็นระยะๆ ผมเห็นด้วยและขอสนับสนุนความคิดนี้ แต่ร่วมเสนอแนะว่าควรจะมีกิจกรรมย่างอื่นก่อนถึงงานพบปะสังสรรค์กันในตอนเย็น เช่น ควรจะมีการมานั่งเขียนรูปและนำเอาเรื่องราวต่างๆมานั่งเสวนาแบ่งปันประสบการณ์กัน รวมทั้งได้เห็นความเป็นมาเป็นไปในชีวิตกันและกันอย่างทั่วถึง ใครมีผลงานและประสบการณ์ต่างๆในช่วงที่ห่างหายกันไปก็จะได้นำมาแบ่งปันกัน จากนั้นค่อยจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ตอนเย็น

รวมทั้งอาจจะมีสักครั้งหนึ่งที่ร่วมกันแสดงผลงาน อาจจะจัดในตัวเมืองราชบุรีทิ้งไว้สักอาทิตย์หนึ่ง แล้วระหว่างนั้น ก็ไปจัดเวิร์คช็อปและงานสังสรรค์กันสำหรับชาวศิลป์ราชบุรีในบรรยากาศเหมือนอย่างครั้งนี้ไปด้วย.