เป็นคนไม่สู้พึงรู้อาย

“ต้นหญ้าบนรอยแยก”

 

กำแพงเก่ายาวไกลในรอยกร่อน

มีร่องแอ่งปูนอ่อนบนก้อนอิฐ

รอยผุพังเพิ่มทวีทีละนิด

คมความคิดย้อนกาลผ่านเวลา

 

  

คือตำนานลำนำในสำนึก

เพื่อผนึกลึกแน่นบนแผ่นผา

คงรอยสุขคลุกรอยเศร้าเคล้าน้ำตา

ชีพมีค่าเพียงแค่แต่ละคราว

 

 

เหลือรอยร้าวหลบเร้นเห็นรูร่อง

ยามฝนสาดแดดส่องต้องความหนาว

สายลมแรงซาดซัดที่พัดพราว

เสียงเกรียวกราวกรวดทรายลอยสายลม

 

  

นั่นก่อหญ้าเติบใหญ่ในรอยแยก

ดูเปลี่ยนแปลกแผกพันธุ์สานผสม

ยังแตกใบให้ช่อรอคนชม

แล้งระทมอดทนบนกำแพง

 

 

ด้วยเรี่ยวแรงแห่งรักเลือดนักสู้

ดำรงอยู่มีค่าเพียงหญ้าแห้ง

แม้อ่อนล้าอาลัยให้โรยแรง

คอยเปลี่ยนแปลงปรับปรุงบำรุงตน

 

 

มองกอหญ้ารอยแยกเห็นแตกยอด

ที่สืบทอดสายพันธุ์อันเข้มข้น

เป็นตัวอย่างสร้างแบบอันแยบยล

เกิดเป็นคนไม่สู้พึงรู้อาย

 

   

โสภณ  เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110