
"หนูกำลังนั่งสมาธิอยู่ว่า โตขึ้นหนูอยากจะเป็นอะไร"
คำถามสมัยที่เรายังเป็นเด็กอนุบาลจะถูกคุณครูถามบ่อย ๆ เด็ก ๆ ก็จะพากันตอบว่า
"หนูอยากเป็นครูค่ะ จะได้เหมือนคุณครู"
"ผมอยากจะเป็นทหารเหมือนคุณพ่อ"
"ผมอยากเป็นหมอครับจะได้รักษาคนไข้"![]()
มีใครบางคนตอบว่า "หนูอยากเป็นคนไข้..ให้คุณหมอคนตะกี้รักษา..ฮิฮิฮิ" ![]()
และอีกสาระพัดคำตอบ ....
เมื่อเราโตขึ้นคำถามที่ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไรก็ยังตามมาเวียนถามแล้วถามอีก
เรื่อง "ความฝัน" สำหรับคนหนุ่ม-สาวเป็นเรื่องยิ่งใหญ่เสมอ
"ความฝัน" ไม่เคยไร้สาระ ถ้าลงมือทำ
บางคนบอกไม่อยากฝันอะไรจะเกิด ก็ให้มันเกิด จะเป็นอะไรก็ได้ ปล่อยชะตาชีวิตไปวัน ๆ ตามบุญตามกรรม โปรดสังเกตว่าผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตจะไม่ใช่คนประเภทนี้
บางคนวิ่งไล่ล่าความฝันตั้งแต่เยาว์วัย และตั้งใจให้ได้ตามฝันจนสำเร็จ![]()
บางคนก็เก็บ "ความฝัน" ไว้นานจนลืม
แต่"ความฝัน"ไม่มีวันหมดอายุนะ ความฝันของคนเราจะแปรเปลี่ยนตามประสบการณ์และความคิดของเราเองที่เปลี่ยนไป
ความฝันเปลี่ยนไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะความเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องธรรมดา ![]()
ความคิด ความเชื่อ ความฝันที่มีในวันหนึ่ง อีกวันหนึ่งก็สามารถเปลี่ยนได้ เพราะไม่มีอะไรแน่นอน ความไม่แน่นอนเป็นสิ่งที่แน่นอนที่สุด มุมมองของสิ่ง หนึ่งเปลี่ยนไป ความคิดของเราจึงเปลี่ยนไปด้วย
แต่อย่าให้ถึงกับเปลี่ยนความฝันทุกวัน ทุกคืนนะคะ
ถ้าเปลี่ยนบ่อยราวกับเปลี่ยน "ชุดชั้นใน" อย่างนี้ก็ไม่เรียกว่าความฝันหรอกนะคะ แต่เรียกว่าพวก"เพ้อฝัน" ซะมากกว่า
หลังจากอ่านบทความของอ.ประพนธ์และติดใจกับคำว่า Dare to Dream จงกล้าที่จะฝันแล้ว ดิฉันก็กลับมาทบทวนว่ามี "ความฝัน" อะไรที่ยังไม่ได้ทำบ้าง
เพิ่มคุณภาพงานบริการให้เป็น 90 % ก็ยัง BSC ก็ยังไม่เรียบร้อย Competency ของชชคชข (ชุมชนคนชุดเขียว) ก็ยังไม่เสร็จ จะ Go Inter ภาษาอังกฤษก็ไม่แข็งแรง
ดูรายชื่อความฝันแล้วอ่อนเพลียละเหี่ยใจ เฮ้อ..!! กลับไปนอนหลับฝันหวานถึงมินจุงโฮดีกว่า คร่อก....ฟี้...
ปล. มีคำถามที่อยากถามกับมิตรรักทุกคนนะคะ
- ณที่จุดนี้ เวลานี้
- ความฝันกับความเป็นจริงต่างหรือหมือนกันบ้างไหม
- เอ๊ะ...!! ฟัง ๆ แล้วคุ้นหูเสียนี่กระไร
- อ๋อ..!! ก็เทคนิค AAR นี่ไงเรื่องของ KM นั่นเอง
ผมเป็นคนล่าฝันครับ
1. เคยฝันอยากเป็นอะไรเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก
2. ดองความฝันของตัวเองไว้นานมั๊ยจ๊ะ
ผมฝันว่าจะได้ทราบว่า ชชคชข ย่อมาจากอะไร บันทึกนี้ได้ทราบแล้วว่า...คือ "ชุมชนคนชุดเขียว" ก็สมหวังตามที่ฝันแล้วครับ (ฮา...ฮ่ะ)
เคยวาดฝันว่าอยากเป็นเช่นกวี
อยากเป็นนกเสรีที่พูดได้
สื่อความหวังสื่อความรักออกจากใจ
เพื่อผองชนผู้ยากไร้ในแดนดิน
ณ วันนี้ก้าวถึงเพียงครึ่งฝัน
แต่ยังคงมุ่งมั่นฝันไม่สิ้น
ด้วยเม็ดเหงื่อแห่งความหวังยังหลั่งริน
พร้อมสานจินตนาการฝันต่อไป
ขอบพระคุณมากครับที่แวะไปให้กำลังใจ
โห!...บันทึกน่ารักมากเลยคะ...โดยเฉพาะ...รูปหนูน้อย...นั่งนิ่ง...เตรียมนึกฝัน...
ปล. วันที่ 8 ไม่ได้ไปร่วมด้วยนะคะ...แต่ส่งใจไปแล้วฝากความระลึกถึงพี่ไก่-ชุติมา นักสังคมสงเคราะห์สาวในดวงใจของน้องกะปุ๋ม...(ยิ้มๆ)...ด้วยนะคะ
มาตอบคำถามครับ
๑.ตอนเด็กอยากเป็น โนบิตะ ที่ได้ของวิเศษจากโดราเอม่อน
๒.ดอง...จนมาถึงวันนี้เลยหละครับ ไม่เจอโดราเอม่อน ในชีวิตจริงซักที
ตอนนี้เปลี่ยนฝัน อีกแล้วครับ
ฝันอยากเป็น "ซุปเปอร์แมน"ครับ แต่ครั้งนี้สมใจครับ เพิ่งออกโรงไปไม่นานนี่เอง
เข้ามาเยี่ยมชมบันทึกที่มีชีวิตค่ะ...เข้ามาแล้วอยากอ่านอีกค่ะเพราะมันน่าอ่านมั๊ก!!...มาก...อ่านแล้วสบาย ๆ ใจ
หนูน้อยหลับใน...จั๊มม้ำ...น่าขยี้แก้มจริง ๆ (มันเขี้ยวค่ะ) ความฝันและความจริงเหมือนกันตรงความรู้สึก และการรับรู้ ต่างกันตรงที่ความฝันเรามักจะรู้สึก และรับรู้ว่าเราเป็นสุขเสมอที่ได้ฝัน แต่ในขณะที่ความเป็นจริงอาจจะรู้สึก และรับรู้ว่าชีวิตเรามีทั้งทุกข์และสุขปนกัน บางครั้งไม่เป็นไปอย่างฝัน
ฝันอยากได้โดเรม่อน จะได้มีของวิเศษมากมาย...
ฝันอยากเป็นนางสาวไทย
เพราะรักเด็ก
และฝันอื่นๆอีกมากมาย
แต่ตอนนี้กำลังฝันว่า...เขียน JD เสร็จแล้ว (ฮา)
ปล.คิดถึงน้องกะปุ๋ม (คนสวย+เก่ง) เช่นกัน
ตอนเจอคำถามของ "น้องเล็ก" ก็ตั้งใจจะตอบว่า "ฝันว่าเขียน JD เสร็จแล้ว" เพราะติดอยู่ในใจมาตั้งแต่วันศุกร์ แต่พออ่านเจอข้อคิดเห็นของ "คุณ moomi" ที่แซงตอบไปก่อนแล้ว ก็ขอนัดเจอกันในฝันกับ "คุณ moomi" ละกัน จะได้ไปช่วยกันเขียนให้เสร็จค่ะ
ฝันว่า วันที่ 8 สค.เที่ยงๆ เราจะเจอคนคอเดียวกัน
ถ้าจะให้ตอบคำถามเลยก็คงจะตรงประเด็นจนเกินไป...แต่ถ้าตอบว่าบรรจบกันได้หรือไม่ขอบอกว่าอยู่ที่ว่าเราจะพยายามให้มันบรรจบกันหรือจะเป็นดั่งเส้นขนาน....ความใฝ่ฝันเป็นสิ่งที่สวยงามคะและถ้าให้เกิดขึ้นในโลกของความเป็นจริงก็คงจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมถ้าเราพยายามทุกวิถีทางให้มันเกิด...เช่นเดียวกับโลกวิทยาศาสตร์....สมัยก่อนเราไม่เคยคิดว่าจะมีการ copy สิ่งมีชีวิตได้ (โคลนนิ่งในปัจจุบัน)....เห็นแต่อยู่ในโลกของภาพยนตร์...และเมื่อถึงเวลาไม่นานสิ่งเหล่านี้ก็ทำให้โลกตะลึง...เดิมเป็นความฝันและคิดในเชิงสร้างสรรค์...จากนั้นก็ค้นค้นให้ความฝันกลายเป็นความจริงได้...อยากให้กำลังใจกับทุกคนที่มีความฝัน..แต่ต้องฝันในสิ่งที่เป็นไปได้ด้วยนะคะ..หมายถึงสิ่งที่เราพอที่จะทำได้...ให้ใกล้เคียงกับสภาพความเป็นจริง...เช่นคุณเล็กที่ฝันจะ go inter จ๋าว่ามันไม่น่าจะยากจนเกินไป...คุณเล็กทำได้คะ...จ๋ามีความเชื่ออย่างนั้น
ยังไงลองอ่านบทความนี้ อยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน http://gotoknow.org/blog/firsttime/39837