ใช้การเปลี่ยนแปลงเป็นครู เป็นแนวทางในการก้าวเดินไปข้างหน้า
หัวหินในสายฝน-1
โสภณ เปียสนิท
....................................
การหมุนเวียนของโลกเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลง สิ่งใดก็ตามอยู่ภายใน หรือบนโลกนี้ จึงตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงที่คนส่วนมากมองผ่านเลยเหมือนภัสมธุลีที่ไร้ค่า แต่ผู้มีปัญญาที่เฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงด้วยความเอาใจใส่ ใช้การเปลี่ยนแปลงเป็นครู เป็นแนวทางในการก้าวเดินไปข้างหน้าสู่ความสำเร็จได้อย่างไม่สิ้นสุด
ผมเขียนบทความนี้ในวันเสาร์ที่ 25 เดือนตุลาคมปีพุทธศักราช 2546 ระยะปลายฝนต้นหนาว ขณะที่สายฝนโปรยปรายลงมาบางเบา ใช่ครับขณะที่เขียนต้นฉบับอยู่นี่บางเบา แต่สองอาทิตย์กว่า ๆ ที่ผ่านมาหัวหินอยู่ในช่วงพายุดีเปรสชั่น “Depression” มีฝนตกอย่างต่อเนื่อง หนักบ้างเบาบ้างสลับกัน
ฟังเสียงสายฝนหล่นกระทบพื้นท่ามกลางความมืด ไฟฟ้าดับ เนื่องจากต้นไม้ข้างตึกอำนวยการล้มทับสายไฟ น้ำประปาไม่ไหลเนื่องจากขาดไฟฟ้าปั่นเครื่องปั๊มน้ำขึ้นสู่แท็งค์ ผมวางแผนไว้ในใจคร่าวว่า เดี๋ยวจะทดลองทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ คือออกไปรองน้ำฝนที่ชายคาตึกไว้ใช้แทนน้ำประปาแก้ความขาดแคลนไปพลาง ๆ ก่อน เสียงวงดุริยางค์ของอึ่งอ่าง หรือ อึ่งอ่างซิมโฟนี่บรรเลงกล่อมกังวาน อึกทึกและไพเราะกว่าวงที่มีชื่อในเมืองศิวิไลซ์มากมายนัก
........................................................................................................
หัวหินในวันฝนตก ณ จุดชมวิวบนเขาหินเหล็กไฟ กลางเมืองหัวหิน

ขออภัยสำหรับผู้ติดตามบันทึกนี้
ตรวจสอบแล้ว พบว่าเคยบันทึกไว้ก่อนแล้ว
จะไม่บันทึกต่อ และจะย้ายความคิดเห็นไปเพสไว้ที่ับันทึกเก่าด้วย
อ่านบันทึกต่อได้ที่บันทึกเก่านะครับ
http://gotoknow.org/blog/up-community/363855
การที่บันทึกแสดงความคิดเห็นสองครั้ง
แสดงว่า มีปัญหาเดียวกัน
คือเวลาบันทึกแล้วเครื่องบ่งชี้บอกว่า
ยังไม่สำเร็จจึงบันทึกใหม่
ผมบันทึกเรื่องนี้6-7ครั้ง
สุดท้ายพอตรวจอีกที
อ้าว....7 ครั้ง
ลบเสียแย่เลยครับ
กล่าวได้ว่าพูดถึงปุ๊บหูแว่วปั๊บทีเดียว
หลังฝนตกหนักๆ สัก1-2 ชม. ไม่ต้องทำกิจกรรมเกี่ยวกับการฟัง
ทั้งหมดเลยเทียว นอนฟังเสียงซิมโฟนีแบบนี้จนเพลิน
น่าเสียดายที่ไม่เห็นตัว
แม้ใช้ไฟฉายส่องลงไปที่แอ่งน้ำขังนอกหน้าต่างก็ตาม
"เสียงวงดุริยางค์ของอึ่งอ่าง หรือ อึ่งอ่างซิมโฟนี่บรรเลงกล่อมกังวาน อึกทึกและไพเราะกว่าวงที่มีชื่อในเมืองศิวิไลซ์มากมายนัก"
•ที่บ้านสวนยามหน้าฝนมาให้ได้ฟังบ่อยๆ
•น่าจะเอาเสียงมาเปิดด้วยน่ะค่ะอาจารย์...ขอขอบคุณน่ะค่ะ
ปล.มาชวนไปฟังเสียงจั๊กจั่นค่ะ
ขออภัยสำหรับผู้ติดตามบันทึกนี้
ตรวจสอบแล้ว พบว่าเคยบันทึกไว้ก่อนแล้ว
จะไม่บันทึกต่อ และจะย้ายความคิดเห็นไปเพสไว้ที่ับันทึกเก่าด้วย
อ่านบันทึกต่อได้ที่บันทึกเก่านะครับ
http://gotoknow.org/blog/up-community/363855
เป็นเรื่องเล่าของคนชนบทที่คนในเมืองยากที่จะได้ยิน
หรือหากได้ยินก็ยากที่จะฟังไพเราะ
เพราะความไพเราะมาจากส่วนลึกของจิตใจ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ตามมาอ่านชอบสายฝนค่ะ เวลาฝนตกใหม่ๆมีกลิ่นดินระเหยขึ้นมาหอมมาก พวกเราพี่น้อง 4 คนจะกระโดดเล่นกันบนที่นอนแม่ส่งเสียงหัวเราะกันอย่างมีความสุขและสนุกมากค่ะ
อยู่ห่างไกลบ้านย่อมคิดถึงบ้าน
กลิ่นดิน ฝังรากลึกในฆานะประสาท
เสียงจากธรรมชาติ ย่อมก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท
อ่านแล้วก็มีความคิดแรก ๆ เหมือน ๆ กับคุณอุ้มบุญ กับคุณอัมพร แต่พออ่านที่ท่านอาจารย์ตอบคอมเม้นท์แล้วจึงถึงบ้างอ้อ...! น่านนนนน่ะสิ...ยังคิดว่าฝนตกไม่ทั่วฟ้ารึไง ... ประจวบฯ เพิ่งประกาศเป็นเขตภัยแล้ง แล้วไหงฝนไปตกอยู่ที่หัวหินจนกบ เขียน อึ่งอ่าง พากันเดือดร้อนเล่าหนออออ....
มาเยี่ยมชม ทำใจให้ยอมรับกับการเปลี่ยนแปลง ผู้ที่รู้และเข้าใจในเหตุการณ์ท่านว่ามีสัปปุริสธรรม ซึ่งเป็นธรรมของคนดี คนฉลาด รู้จักปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์แต่ก็ไม่ละเลยความถูกต้อง ธรรมชาติเองก็ต้องหมุนเวียนเปลี่ยนไปเช่นกัน ถ้าเป็นสมัยก่อนพระท่านก็เอาสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้ามาเป็นบทพิจารณาน้อมเข้ามาใส่ตน ทำตนให้เป็นเครื่องอุปมา บางท่านบางองค์ก็บรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลในศาสนา ด้วยวิธีการอย่างนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นครู ถ้าเรารู้จักคิดพิจารณา ด้วยใจที่ประกอบไปด้วยโยนิโสมนสิการ
มาเยี่ยมอาจารย์ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง
พระมหาวินัย..
หัวหินในวันที่บันทึกครั้งกระโน้น
นับว่าสาหัสเชียว เพราะฝนตกหนัก
ในปีนั้นจำได้ว่า ผมขึ้นไปยืนชมสายน้ำหลังฝนตก
ท่วมไปทั่วอาณาบริเวณเชียวครับ
หากเปรียบกับตอนนี้ "ฟ้ากับเหว" เชียวครับ
กำลังขาดน้ำ ให้นักศึกษาราดน้ำห้องน้ำนะครับ
ขอบคุณที่มาแสดงหลักธรรมให้รับทราบกัน
อยากให้มีพระคุณเจ้า เข้ามาเป็นสมาชิกและ
นำพระศาสนาอันลุ่มลึกมาเสนอแนะไว้
ในระบบบันทึกให้มากขึ้น
นะครับ
คิดถึงความทรงจำดีดี ที่หัวหินเสมอค่ะ
นึกถึง...วงดนตรีประสานเสียงอึ่งอ่าง
เดี๋ยวนี้..แทบไม่ได้ยินนะคะ
เพื่อนพ้องน้องพี่จำนวนมาก
คิดถึงหัวหินตามคำที่กล่าวมา
ประวัติของหัวหินยาวนานเหลือเกิน
กับความทรงจำ
แม้ว่าปัจจุบัน หัวหินจะกลายเป็นเมืองลูกครึ่ง ไปแล้ว นะครับ
ไม่ค่อยได้ยินเหมือนครูว่าครับ
ที่นี่หลังบ้านพักผมเอง เลยแอ่งน้ำขังไป บนถนนหลังฝนตก
จะมีชาวบ้าน ช่างก่อสร้าง เดินส่องไฟบนศรีษะ มือซ้ายถือถุง
ในถุงมีเจ้าของเสียงร้องอันไพเราะอื้ออึง อึ่งอ่างนั่นเอง
พวกเขากำลังจะบำเพ็ญประโยชน์
อันยิ่งใหญ่
เรียนท่านอาจารย์
-สวัสดีครับอาจารย์....
-แวะมาเยี่ยม..ยามแลง....ครับ...
-ชวนอาจารย์มาเที่ยว "ฮิมปิง" ครับ...