7-3-54
เมื่อวันเสาร์ที่6มีโอกาสไปรับบริการที่โตโยต้าเภตรา ปทุมธานีค่ะ ขณะกำลังนั่งรอในห้องรับแขกที่มีอาหารบริการเยอะแยะก็มีน้องผู้ชายอายุประมาณ26-27ปีเข้ามาสวัสดีพร้อมแนะนำตัวว่าเป็นลูกน้องที่เคยทำงานบำราศ ดิฉันดีใจมากเพราะทราบว่าเธอเคยอยู่ห้องบัตรและออกจากบำราศไปเปิดบริษัทกับเพื่อนทางด้านคอมพิวเตอร์ ท่าทางน่าจะมีรายได้พอสมควร
ดิฉันดีใจมากเพราะเวลาจ้างน้องๆที่มาทำงานเป็นพนักงานลูกจ้างชั่วคราวจะมีความรู้สึกอยากให้น้องๆเหล่านี้มีรายได้มากกว่าที่เราจ้างตามอัตราที่ราชการกำหนดค่ะ ถึงแม้ทางโรงพยาบาลจะเสียคนไปเพราะจ้างเงินเดือนน้อย แต่ก็ภูมิใจที่สถาบันเป็นเหมือนโรงเรียนให้น้องๆเหล่านี้ได้มาเรียนงานและไปทำส่วนตัวต่อไป
การแก้ปัญหาระยะยาวคงต้องให้ผู้บริหารช่วยกันคิดเรื่องรายได้ที่จูงใจต่อไปเพื่อไม่ให้คนเข้าออกบ่อยๆค่ะ
