มีคำถามมาถามกันเล่น ๆ ใครเอ่ย? ที่เป็นคนประเภทขาดอาหารกลางวัน ติ๊กตอก..ติ๊กตอก   

เฉลย ก็ข้าราชการน่ะซิ เขาว่าเป็นคนประเภท เช้าชาม เย็นชาม ไงล่ะ ฮิฮิ

ถ้าถามว่าโกรธมั๊ย ความคิดในทางบวกของดิฉันจะตอบได้เลยว่าไม่โกรธ เพราะเขาไม่ได้ว่าดิฉันนี่ และดิฉันก็ไม่ยอมรับด้วย และปัจจุบันนี้ข้าราชการประเภทเช้าชาม เย็นชาม ก็กำลังหลุดไปจากวงราชการบ้างแล้ว เพราะนับตั้งแต่หน่วยงาน กพร. มากำกับเพื่อการพัฒนาข้าราชการพลเรือนให้มีกิจกรรมการละเล่น โน่น นี่ นั่น ต่าง ๆเยอะแยะ จนหลาย ๆ คนเวียนเฮดไปหมด ทั้ง 5 ส. TQM  ISO HA PMQA Competency และอีกสารพัด

ด้วยสารพัดกิจกรรมดังที่กล่าว ทำให้เหล่าข้าราชการทุกหน่วยงานก็ต้องพยายามพัฒนาตัวเองตลอดเวลา ไม่เช่นนั้นกพร.เขาจะจี้เอาได้ เขาว่ากันว่าการทำงานคุณภาพนั้นถ้าหัวไม่ส่าย หางก็จะไม่กระดิก หน่วยงานใดที่ผู้บริหารเอาจริงเอาจังกับการพัฒนาคุณภาพงาน ลูกน้องก็ต้องวิ่งให้ทันหัวหน้า ไม่เช่นนั้นคุณก็อาจเป็น 5 % ได้

มีเรื่องเล่าว่า ณ หน่วยงานหนึ่งข้าราชการหญิงคนหนึ่งกำลังคุยกับอาจารย์ท่านหนึ่งอย่างออกรสว่า " หัวหน้าหนูนะ หัวส่ายตลอดเลยค่ะอาจารย์"

อาจารย์ " โอ้โฮ..!! ถ้างั้นพวกหนูก็ทำงานกันน่าดูเลยซิ เป็นยังไงล่ะเหนื่อยมั๊ย ?"

ข้าราชการ "ไม่หรอกค่ะอาจารย์ ก็หัวหน้าหนูน่ะ ส่ายหัวว่าไม่อาว..ไม่อาว น่ะซิคะ !!!"  5555

ที่สบร. (ย่อมาจากสถาบันบำราศนราดูรนะจ๊ะ) ผู้บริหารของเราต้องการพัฒนางาน ดิฉันในฐานะหัวหน้างานของ ชชคชข. ต้องนำพาลูกน้องให้สนองนโยบาย ก็ต้องส่ายหางตามผู้บังคับบัญชา โดยจะพาให้ลูกน้องคิดทำโน่น ทำนี่ เพื่อพัฒนางาน บางครั้งก็จะได้ยินลูกน้องแอบบ่นว่าเหมือนกันว่า

"นี่เธอ พี่เล็กให้คิดทำนวตกรรมอีกแล้ว ไม่รู้จะทำอะไรนี่ คิดตามไม่ทันเลยเนอะ"

" ฮื่อ..!! คิดไม่ออกเหมือนกัน เพิ่งทำเหล็กเกือกม้าเสร็จไป คิดว่าจะสบายซะหน่อย แกให้ทำเรื่องใหม่อีกและ"

ลูกน้องบางคนก็มากระซิบบอกตรง ๆ ว่า "พี่ ๆ คิดช้า หรือไม่ต้องคิดจะได้มะ หรือพี่คิดมาเลย แล้วพวกหนูจะทำตาม"

ดิฉันไม่เคยนึกขี้งเครียด หรือโกรธลูกน้องเลย แต่จะใช้เวทีของ Morning Talk ของพวกเราในการทบทวนงานให้เห็นว่าความสำเร็จต่าง ๆ ของพวกเราที่ผ่านมา เช่น

  • การได้รับคำชมเชยจากผู้ป่วยที่มารับบริการ
  • การผ่านการตรวจประเมินจากผู้ตรวจประเมินภายนอกหน่วยงานทั้ง งานประกันสังคม ISO หรือ HA
  • ได้รับคำชมจากผู้บริหารว่าหน่วยงานห้องผ่าตัดเป็นตัวอย่างการพัฒนาที่ยั่งยืน และมีการจัดการความรู้ภายในหน่วยงาน
  • มีการส่งผลงานพัฒนาคุณภาพเข้าประกวดในงานมหกรรมคุณภาพทุกปีและได้รับรางวัลมาตลอด
  • มีกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพผู้ป่วยและบุคลากรด้วยกันเองจนได้รับใบประกาศรับรองจากสถาบันบำราศฯ
  • และ ฯลฯ

ผลงานต่าง ๆ ที่กล่าวมาทั้งหมดเกิดจากอะไร ?

ถ้าไม่ใช่จากการที่พวกเราฝืนใจตนเอง ทำงานอย่างหนัก หากเราตามใจตัวเองทำงานตามสบาย อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็หยุด เราจะได้รับการยอมรับเช่นนี้หรือ ?

ความสำเร็จของหน่วยงาน ชชคชข. มาถึงจุดนี้ได้

เพราะเราฝืนใจตัวเราเอง

เราต่อสู้กับความยากลำบาก

เอาชนะใจของเรา

เพื่อให้งานพัฒนาและสำเร็จตามนโยบายของผู้บริหาร

ดังนั้นถ้าเราฝืนใจเราจะได้ ...ตามใจตัวเอง อยากสบาย เราจะเสีย

โลก...ได้ซ่อนความสำเร็จเอาไว้...อย่างแยบยลจริง ๆ