เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมเดินผ่านหน้าห้องให้บริการผู้สูงอายุที่โรงพยาบาลบ้านตากก็ได้อ่านบอร์ดที่ติดข้อมูลการยกย่องชมเชยผู้สูงอายุที่สามารถดูแลและฟื้นฟูสุขภาพของตนเองจนสามารถดูแลตนเองได้ดีจากการช่วยเหลือของทีมดูแลผู้สูงอายุของโรงพยาบาลบ้านตาก นำโดยคุณวราพร คุ้มอรุณรัตนกุล ก็รุ้สึกมีความสุขไปด้วย ก็เลยขออนุญาติคุณวราพร นำมาเผยแพร่ลงในบล็อก ดังนี้ครับ

บุคคลที่น่าชมเชย

                 นางนิ่ว ดีพิจารณ์  อายุ 66 ปี   หมู่ที่ 7 ตำบลเกาะตะเภา เมื่อ 7 ปี ก่อน เคยเดินไม่ได้ หมอพยาบาลให้กำลังใจและสอนออกกำลังกาย ครอบครัวให้กำลังใจและดูแลอย่างดี ป้าจึงตั้งใจออกกำลังกายทุกวันตามที่หมอสอน จนทุกวันนี้คุณป้าสามารถทำงานทุกอย่างได้เป็นปกติ ไปเข้ากลุ่มกับผู้สูงอายุ และรำกระบองเป็นประจำ อยู่บ้านหลังใหญ่สองคนกับสามี    ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนทำสิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวเอง

ฝันที่เป็นจริง                    

                 นางไข่ดาว  เข้มขัน   อายุ 66 ปี   ผู้สูงอายุหมู่ที่ 7 ตำบลเกาะตะเภา ป้าเป็นโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังหรือโรคหอบ มา 7 ปีแล้ว เมื่อตอนป่วยจะไอมีเสมหะ  หายใจเสียงดังหอบเหนื่อยอย่างหนัก หงุดหงิดง่าย แค่พูดก็เหนื่อยแล้ว ไปหาหมอ หมอก็แนะนำให้เลิกบุหรี่แต่ป้าไม่ยอมเลิก หลังจากนั้นอาการก็หนักขึ้น ช่วงนั้นป้าต้องเที่ยวเข้าออกโรงพยาบาลเพื่อมาพ่นยาเป็นประจำ บางครั้งอากาศเย็นมากป้ารู้สึกเหนื่อยหายใจไม่ค่อยทัน ต้องอ้าปากช่วย นอนราบไม่ได้ต้องนั่งเอนตัวไปข้างหน้าหลังจากได้เข้าร่วมกิจกรรมปรับพฤติกรรมที่โรงพยาบาลจัดให้ รู้สึกว่าตัวเองควรต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แล้ว ถ้าเราไม่ทำอาการจะแย่ลงจนอาจต้องใส่ท่อช่วยหายใจหรือเจาะคอ และอาจเป็นโรคมะเร็งได้ หลังจากนั้นจึงตั้งใจเลิกบุหรี่ บริหารปอด และกินยาตามหมอนัด จนทุกวันนี้คุณป้าสามารถเดินได้ ขี่จักรยานไปเที่ยว ทำงานหาเงินได้และมีความสุขมาก

บุคคลที่น่ายกย่อง                    

                  นางบุญสม จันทะโพธิ์  อายุ 66 ปี   ผู้สูงอายุ หมู่ที่ 7 ตำบลเกาะตะเภาอดีตผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง เป็นอัมพฤกษ์ เดินไม่ได้ เมื่อ 5 ปี ก่อน ป่วยครั้งนั้นนอนโรงพยาบาลเป็นเวลา 4 เดือน  รู้สึกท้อแท้ เบื่อหน่าย แต่มีหมอพยาบาลให้กำลังใจและสอนออกกำลังกาย การฟื้นฟูสภาพ คุณป้ามีกำลังใจ ตั้งใจปฏิบัติตามที่หมอสอน จนทุกวันนี้คุณป้าสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ เดินได้ ไปเที่ยวกับเพื่อน และเป็นผู้นำรำกระบองของหมู่บ้าน มีความสุขมาก

                ผู้ป่วยแต่ละรายที่เราได้ดูแลรักษา ช่วยเหลือนั้นคือความสุขที่ผู้ให้บริการทุกคนจะได้รับ จงมีความปิติสุขกับความสำเร็จเล็กๆน้อยๆที่ตนเองกระทำ ชีวิตจะมีความสุขได้ทุกวัน