ใบไม้ปรุๆ ดูๆไปก็สวยดี เหมือนงานศิลปะของศิลปินตัวน้อยๆ จากธรรมชาติ

 

 

 

 

 

 

ผู้หญิงกับดอกไม้เป็นของคู่กัน...จึงไม่แปลกที่ข้าพเจ้าจะโปรดปรานดอกไม้หนักหนา ไม่ว่าจะเป็นดอกหญ้า ดอกไม้ไทยๆ หรือแม้กระทั่งดอกไม้ต่างประเทศ สรุปก็คือชอบดอกไม้ทุกชนิด อิอิ บริเวณรอบๆ งานเกษตร ข้าพเจ้าเพลิดเพลินกับการเดินชมดอกไม้นานาๆ ชนิด สีสันสดใส....นำดอกไม้มาฝากกันค่ะซุ้มดอกทานตะวันสดใสบานรับแสงตะวันยามบ่าย ที่เตะตาต้องใจคือทานตะวันสีแดง ดูแปลกตา เจิดจ้าร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง 



 
 
 
ทานตะวันสีเหลืองตัดกับสีม่วงอ่อนของดอกซัลเวียเป็นการผสมผสานความต่างที่ลงตัว เห็นแล้วอยากเอาไปชัดช่อดอกไม้งามๆ ตกแต่งบ้าน ไม่ก็เข้าช่อผูกโบสีขาว
  

 
 
ส่วนดอกไม้ที่นำมาตกแต่งประดับซุ้มกล้วยนี้ก็สวยงามไม่แพ้กัน ข้าพเจ้าทราบภายหลังว่า ชื่อว่าดอกรักแรกพบ ช่างสมชื่อจริงๆ เพราะทำให้ข้าพเจ้าหลงรักได้ตั้งแต่แรกพบ อิอิ
 

 

 
พิทูเนียหลากสีต่างพากันบานสะพรั่งประชันความงาม...ละลานตา มองไปทางใดก็เห็นแต่ดอกไม้สวยๆ พอจัดไว้รวมๆ กันแล้วดูเหมือนทุ่งดอกพิทูเนีย

 

 

งานเกษตรที่ ม.เกษตรฯ กำแพงแสนปี้นี้ (ปีอื่นข้าพเจ้าไม่ทราบ เพราะไม่เคยไป 555) มีการจัดมุมให้ถ่ายรูปเยอะมากๆ....ซึ่งก็ถูกใจข้าพเจ้าซึ่งชอบถ่ายรูปเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้เวลาเดินแล้วรู้สึกเมื่อยขา ก็สามารถนั่งพัก ดื่มด่ำความงามของเหล่าพันธุ์ไม้ได้อย่างชิลๆ ถ้าไม่ติดว่ามีคนมาต่อคิวรอนั่งถ่ายรูป 555
 

   

 

 
 
 

ลักษณะการจัดมุมต่างๆ ทำได้กระจุ๋มกระจิ๋มน่ารักให้คนมาชมงานถ่ายรูปได้ตลอด ข้าพเจ้ามองว่าการจัดงานลักษณะนี้เป็นการจัดงานเกษตรฯ เชิงท่องเที่ยวคือผสมผสานระหว่างงานเกษตรฯ ที่ต้องการแสดง จำหน่ายพันธุ์พืชและสัตว์ เข้ากับการท่องเที่ยว ทำให้ผู้ที่มาชมงานโดยเฉพาะที่มาเป็นครอบครัวมีกิจกรรมอื่นๆ ร่วมกัน นอกเหนือไปจากการเดินชมต้นไม้และสัตว์เพียงอย่างเดียว

  

 

 

  
ในบริเวณงานมีม้าให้เด็กๆ ได้ลองขี่ อันที่จริงข้าพเจ้าก็อยากจะลองขี่อยู่เหมือนกัน แต่กลัวว่าม้าจะหลังหักเพราะรับน้ำหนักของข้าพเจ้าไม่ไหว 555
 

  


  

 

 

 

ร้านขายของคาวบอย....พอพูดว่าคาวบอยฟังดูเท่ห์ แต่ถ้าแปลเป็นไทยว่าคนเลี้ยงวัวแล้วฟังดูแปลกๆ 

 

 

จากมุมดอกไม้ ก็ข้ามไปชมสัตว์เลี้ยง...ปกติแล้วข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบเห็นสัตว์อยู่ในที่กักขังซักเท่าไหร่ รู้สึกว่ามันช่างคับแคบไม่เป็นอิสระเสียจริง แต่คิดๆ ไป นั่นมันก็เป็นเพียงความรู้สึกของข้าพเจ้า จริงๆ แล้วพวกเหล่าสัตว์เลี้ยงเค้าอาจจะชินกับการอยู่ในบริเวณแคบๆ ก็ได้ เพราะเค้าเป็นสัตว์เลี้ยง...ต้องอยู่ในกรงมาตลอดชีวิต คงจะเป็นการดีกว่าถ้าข้าพเจ้าไม่ใช่ความรู้สึกตนเองคิดแทนคนอื่นหรือสิ่งมีชีวิตอื่น

 

  

 
 
 
 


ภาพเด็กน้อยยืนมองกระต่าย ดูน่ารักมากๆ....ไม่รู้น้องเค้าคิดอะไรอยู่ ความคิดของเด็กในโลกใบเล็กๆ นี้ ยากแท้หยั่งถึง เพราะเด็กๆ เค้ามีจินตนาการมากกว่าผู้ใหญ่อย่างเราๆ มากมายนัก ยิ่งโตขึ้น ยิ่งได้เรียนรู้ชีวิตมากขึ้นกลับทำให้โลกของจินตนาการหดเล็กลงเรื่อยๆ หากผู้ใหญ่ยังคงสามารถรักษาโลกแห่งจินตนาการอย่างเด็กๆ ได้คงดีไม่น้อย

 

  

 

 



มาเที่ยวงานเกษตรครั้งนี้ ข้าพเจ้าได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น เปิดโลกทัศน์และมุมมองใหม่ๆ ที่ข้าพเจ้าชอบมากๆ คือใบมันเทศสีเขียวอ่อนสดใส ถูกหนอนตัวน้อยฝากงานศิลป์กัดกินเป็นรอยปรุฉลุงดงาม บางคนอาจจะมองว่าหนอนกินใบไม้ ทำให้ใบไม้ไม่สวยงาม ต้องกำจัดแมลง แต่หากมองอีกแง่หนึ่ง....หากเราไม่ได้กินใบไม้นั้นๆ ก็เป็นการดีไม่ใช่หรือที่เราจะแบ่งปันใบไม้ที่เราปลูก ให้สิ่งมีชีวิตเล็กๆ อีกหลายชีวิต ใบไม้ปรุๆ ดูๆไปก็สวยดี เหมือนงานศิลปะของศิลปินตัวน้อยๆ จากธรรมชาติ

ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน มีความสุขวันหยุดสุดสัปดาห์ค่ะ ^v^