อุทกภัยที่เกิดขึ้นในช่วงนี้หนักหนาสาหัส เดือดร้อนกันกว่ายี่สิบจังหวัด จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นั้นแน่นอนว่าเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ก็ต้องมีน้ำจากเหนือมาเป็นปกติ แต่ปีนี้ผิดปกติอย่างมาก เพราะน้ำที่ดูเหมือนมาเมื่อเดือนกว่าๆนั้นก็มีท่าทีว่าลงไปเรื่อยๆ แต่พลันน้ำก็ทะลักมาอย่างไม่ให้ตั้งตัว ความสูญเสียที่เกิดขึ้นก็เพราะ ไม่ได้ตั้งตัว ทุกข์มาถึงอย่างไม่รู้เนื้อ รู้ตัว หรือให้ได้มีการตระเตรียมใดๆเลย

บ้านผู้เขียนนั้นอยู่ ริมแม่น้ำป่าสัก น้ำท่วมฉับพลันครั้งนี้ก็ไม่ได้มีข้อยกเว้นอะไร ขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วงถามไถ่กันมา บ้านนั้นอยู่ในน้ำแล้ว แค่ต้องลุ้นว่าจะท่วมชั้นบนหรือเปล่า แต่ผู้คนปลอดภัยดีค่ะ ข้าวของก็เก็บทัน ตรงนี้แหละค่ะที่อยากเล่า
ผู้เขียนออกเดินทางไปวัดสุนันทวนาราม จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งแต่เช้าวันที่ ๑๕ ตุลาคม ที่บ้านจึงเหลือคนข้างกายที่กลับมานอนบ้าน
ปกติพวกบริวารก็จะนอนอีกบ้าน อยู่นอกรั้วบ้านของเรา แต่เมื่อใดที่ในบ้านเรามีคนใดคนหนึ่งไม่อยู่ จะต้องให้ครอบครัวพี่น้อยมาช่วยนอนระวังภัยที่ชั้นล่างด้วย ครั้งนี้ก็เช่นกัน ทำให้เมื่อน้ำขึ้นอย่างรวดเร็วในตอนกลางคืน พวกเขาได้รีบบอกคนข้างกายของผู้เขียนเพื่อตามคนงานที่อยู่ในตัวเมืองอยุธยาให้เข้ามาตัดไฟ ขนของในบัดดล ดีหน่อยที่ของบางส่วนเราได้อพยพเตรียมการหนีน้ำเมื่อเดือนก่อนแล้วยังไม่ได้เอากลับลงมาข้างล่าง
คนงานเล่าว่าขนของเสร็จน้ำได้เข้ามาในตัวบ้านถึงระดับเอวแค่ชั่วยังไม่ข้ามคืนนั้นเลย
หากผู้เขียนอยู่บ้านสองคนกับคนข้างกาย นอนอยู่ชั้นบน ข้างล่างก็จะไม่มีบริวารอยู่ ตื่นเช้ามาคงเจอน้ำท่วมของเสียหายไปเรียบร้อย ไฟฟ้าก็ไม่ได้ตัด จะเกิดอันตรายขึ้นได้อีกด้วย เดชะบุญจริงๆที่ผู้เขียนไม่อยู่บ้าน
จะเข้าบ้านต้องจอดรถไว้ที่ถนนแล้วพี่น้อยพายเรือมารับ
ต้องยืมเรือไฟเบอร์มาใช้ด้วยเพราะเรือของเราใหญ่ลอดประตูไม่ได้

ให้ดูเปรียบเทียบภาพครั้งคุณศิลามาเที่ยว กับตอนนี้ที่น้ำท่วมระดับมิดตัวคนแล้ว
น้ำปีนี้มาหลายระลอก ครั้งล่าสุดนี้ฉับพลัน รุนแรง ปริมาณก็มากกว่าทุกครั้ง ตอนนี้ท่วมบันไดที่ขึ้นนอกชานปริ่มขั้นที่สอง ภาพที่เห็นถ่ายเมื่อวันที่ ๑๙ ตุลาคม
วันนี้ ๒๗ ตุลาคม เหลืออีก ขั้นเดียว ก็ถึงชั้นสอง ทำใจยอมรับอย่างยิ่งค่ะ คนอื่นอีกมากมายเขาเสียหายกว่าเรานัก

ภาพซ้ายล่าง คือบ้านพี่น้อย หลานๆแกโผล่มาทักทายผู้เขียน
ออกจากวัดได้กลับเข้าบ้านไปดูว่าทั้งผู้คนและน้องหมาเป็นอย่างไรกันบ้างและจัดของมานอนในเมืองเพราะที่บ้านปากท่าตัดไฟหมดอยู่ไม่ได้ แต่บ้านพี่น้อยอยู่สูงกว่ายังมีน้ำมีไฟใช้ ส่วนน้องหมาต้องให้มาปล่อยไว้ที่บ้านให้อยู่นอกชาน พี่น้อยพายเรือมาเลี้ยงข้าวเช้าเย็น สบายใจ
ที่จริงเราก็เตรียมจะรื้อปรับปรุงบ้านนี้ตอนปลายปีอยู่แล้วเพราะมีปัญหาเรื่องการทรุดตัวซีกหนึ่งทางทิศตะวันตก ดึงทำให้บ้านร้าวในบางจุด
นอกจากนั้นก็กำลังปลูกอีกหลังให้เป็นโครงสร้างคอนกรีตอย่างที่เห็นภาพ
เป็นการแก้ปัญหาทุกประการที่มีกับบ้านหลังแรก ครัวก็จะทำไว้ชั้นสอง เรียกว่าชั้นล่างจะแค่ทำไว้นั่งเล่นสบายๆ การใช้งานส่วนใหญ่จะอยู่ชั้นบนหมด เขาบอกว่าพอหน้าน้ำให้ชวนเพื่อนมานอนเล่นชมน้ำหลากให้เพลินไปเลย จะเสร็จเมื่อไหร่ยังไม่ทราบ หวังว่าคงทันหน้าน้ำหลากปีหน้า ขอเชิญชวนทุกท่านที่สนใจไว้ล่วงหน้าเลยนะคะ
ขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วงถามไถ่ทุกข์สุขมาอีกครั้งค่ะ
พี่นุชดีใจด้วยครับ ที่ท่วมไม่มาก แต่เห็นน้ำแล้วน่ากลัว เข้าใจว่าเขาจะปล่อยน้ำจากเขื่อนแถวภาชีมาอีก เลยน่าเป็นห่วงครับ ...ต้องรอน้ำลงแล้วค่อยปลูกผัก เตรียมเมล็ดผักไว้ให้พี่แล้ว ข้อดีของน้ำท่วม จะพาปุ๋ยมาด้วย หลังน้ำท่วมปลูกผักงาม เย้ๆๆ
สวัสดีค่ะ
เห็นภาพเทียบภาพเดิมที่พี่ศิลายืนอยู่แล้วก็ใจหายเลยนะคะพี่ แต่ก็ยังโชคดี สาธุบุญจริงๆค่ะพี่ ส่งกำลังใจให้น้ำลดในเร็ววันค่ะ
คิดเหมือนพี่คิมแนะครับ...
เห็นน้ำแล้วสดชื่น..
คือปีนี้หนองคายไม่ท่วม..
ไม่มีอารมณ์ของน้ำท่วมเลยจริง ๆ
แต่ถ้านึกถึงความเดือดร้อนคนที่ถูกท่วม..ก็คงแย่เหมือนกันครับ...
บ้านริมน้ำ..ก็มีข้อดีข้อเสียเหมือนบ้านบนดอยนะครับ..
ดีที่ไปวัด บุญรักษา..
ทุกฤดูน้ำหลาก..จะนึกถึงพี่นุชเป็นท่านแรกๆ คงเพราะได้ติดตามอ่านบันทึกที่เขียนถึงบ้านริมน้ำป่าสักมาตลอดระยะเวลาที่ได้รู้จักกัน นึกถึง..ระลึกถึง..คิดถึง..เสมอมา และยิ่งมีข่าวน้ำท่วมเมืองอยุธยาก็รู้สึก "เป็นห่วง"
แต่สำหรับต้อม พี่นุชก็เป็นพี่นุชที่มอง "ปัญหา" ไม่ให้เป็น "ปัญหา" ได้อยู่แล้ว ^^ บอกพี่ยาหยีไปให้สบายใจแล้วค่ะ ว่าพี่นุชสบายมากอยู่แล้ว อิอิ
คิดถึงนะคะ ^^
เห็นภาพน้ำท่วมบ้านที่ร่มรื่นและต้นไม้งามๆ แล้วใจหายจังเลยค่ะ
ที่อุบลบ้านเกิดดาวยังไม่ท่วม ส่วน กทม. ก็ไม่รู้จะท่วมเมื่อไหร่...ยิ่งเห็นภาพอยุธยา สถานที่ที่เคยไปเที่ยวถูกน้ำท่วมแล้วหดหู่ใจ...ได้แต่คิดว่า ท่วมได้ เดี๋ยวน้ำก็ลดได้
เป็นกำลังใจให้นะคะ...ขอให้น้ำลดเร็วๆ ^v^
ปล. อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ดาวเคยไปวัดพระอาจารย์มิตซูโอะตั้งแต่สมัยเรียน...ยังประทับใจอยู่จนทุกวันนี้
มาเป็นกำลังใจ ในคุณ คุณนายดอกเตอร์ นะครับ
....
รู้สึกเป็นห่วงกับสถานการณ์ ที่ได้อ่านจากบันทึกนี้ ครับ
รักษาสุขภาพด้วย นะครับ
สวัสดีครับพี่นุช
ทราบเรื่องน้ำท่วมบ้านจากเอกครับ
เอกเล่าซะเห็นภาพเลย
ปีนี้น่าจะหนักกว่าทุกปีใช่ไหมครับ
ช่วงนี้คงเก็บกวาดเสร็จแล้วใช่ไหมครับ
คงเสียหายเยอะน่าดู ส่งกำลังใจมาช่วยนะครับ...
สวัสดีค่ะคุณพี่นุช
เป็นอย่างไรบ้างน้ำลดแล้วหรือยังค่ะ ขอส่งกำลังใจไปช่วยน่ะค่ะ
จับผีเสื้อมาได้...คิดถึงค่ะ
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
*มาส่งกำลังใจค่ะ..ยังดีที่รู้ตัวทันได้เก็บของ..ป่านนี้น้ำคงลดลงบ้างแล้วนะคะ..
*ชาวSCB ได้ไปเยี่ยมพื้นที่น้ำท่วมที่อยุธยาด้วยค่ะ...
ขอบคุณทุกท่านที่มาให้กำลังใจค่ะ น้ำกำลังลด และที่บ้านกำลังจัดการล้างโคลนก่อนที่น้ำจะแห้งจนไม่มีน้ำล้างค่ะ น้ำลดมีงานใหญ่ที่ต้องฟื้นฟูบ้านอีกหลายเดือนเลยล่ะค่ะกว่าจะได้มีชีวิตที่เข้าสู่วิถีเดิม
....สวัสดีค่ะคุณนุช...ยายธีได้แต่ส่งใจมาช่วย...เข้มแข็งนะคะ...จิตที่ว่างเปล่าจะเป็นจิตที่มีพลังเสมอ...(หากจะเปรียบกับปรามนูก็ว่าได้...)ขอบฟ้านั้นกว้างไกล..แต่จิตไซร้..อยู่ไกล้กัน...นะเจ้าคะ....(ยายธีก็ยังติดปีกไม่ได้ช่วงนี้...ปีกที่ว่ามันหายไปข้างหนึ่ง..ยังหาสิ่งทดแทนไม่พบ..อ้ะะๆๆ...ตาก็หายไปข้างหนึ่ง...เหลืออีกข้าง..ก็เป็นแค่..ตาที่ถูกตีตรา...กับยายธี..อิอิ..ยายธีก็ยังไม่ทราบแน่ชัด..กับจิตวิญญาณที่เหลืออยู่...จะอยู่กับความว่างเปล่าไปได้นานซักแค่ไหน..อิอิ....อะอะ..(แล้วสักวันเราคงพบกันอีก..นอกโลก"ไซเบ่อเร่อ"ลูกนี้นะเจ้าคะ...)..ยายธีค่ะ..(รักและคิดถึง..จากใจจริงเจ้าค่ะ)
สวัสดีค่ะ
ตอนนี้น้ำแห้งหมดแล้วนะคะ น้ำมาใหม่อีกหรือเปล่าค่ะ คงต้องทำบ้านใหม่นะคะ เพราะต่อไปดาว่าก็คงจะท่วมบ่อยค่ะ อนาคตดูอะไรๆไม่ปรกติในทางไม่ดี ขึ้นเรื่อยๆนะคะ เป็นห่วงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาเป็นกำลังใจคุณพี่นะคะ...
วันนี้มาชวนไปชมการสวนสนามที่เกาหลีเหนือค่ะ....http://gotoknow.org/blog/0815444794/406303
สวัสดีครับคุณนายนุช น้ำลงมาทางใต้แล้วครับ
ละลอกแรกผ่านมาแล้ว ยังละลอกสอง ตอนนี้น้ำจากเขาบรรทัดยังไม่ลงมาครับ
พอบรรเทาไปได้
พี่นุชครับ น้องส่งเมล็ดผักไปแล้วนะครับ คาดว่าจะถึงไวๆๆนี้ ขอบคุณครับ
ขอบคุณทุกท่านค่ะ จะไม่อยู่สองสัปดาห์นะคะ กลับมาจะมีเรื่องและภาพงามๆมาฝากกันค่ะ ชีวิตคงได้กลับเข้าอยู่บ้านให้เบิกบานใจอีกครั้ง แม้ว่าการซ่อมบ้านหลังน้ำท่วมต้องใช้เวลาไม่น้อยค่ะ