....สวัสดีค่ะคุณนุช...ยายธีได้แต่ส่งใจมาช่วย...เข้มแข็งนะคะ...จิตที่ว่างเปล่าจะเป็นจิตที่มีพลังเสมอ...(หากจะเปรียบกับปรามนูก็ว่าได้...)ขอบฟ้านั้นกว้างไกล..แต่จิตไซร้..อยู่ไกล้กัน...นะเจ้าคะ....(ยายธีก็ยังติดปีกไม่ได้ช่วงนี้...ปีกที่ว่ามันหายไปข้างหนึ่ง..ยังหาสิ่งทดแทนไม่พบ..อ้ะะๆๆ...ตาก็หายไปข้างหนึ่ง...เหลืออีกข้าง..ก็เป็นแค่..ตาที่ถูกตีตรา...กับยายธี..อิอิ..ยายธีก็ยังไม่ทราบแน่ชัด..กับจิตวิญญาณที่เหลืออยู่...จะอยู่กับความว่างเปล่าไปได้นานซักแค่ไหน..อิอิ....อะอะ..(แล้วสักวันเราคงพบกันอีก..นอกโลก"ไซเบ่อเร่อ"ลูกนี้นะเจ้าคะ...)..ยายธีค่ะ..(รักและคิดถึง..จากใจจริงเจ้าค่ะ)