ต้นที่2
"ธรรมจากต้นไม้” ต้นที่ 2
"เมื่อเขานินทาเรา ต้องหยุดนิ่ง พิจารณาดูว่า เขาว่าอะไรกัน ถ้าไม่เป็นจริงก็แล้วไป ก็หมดเรื่องกันเท่านั้นเอง”
เป็นหนึ่งธรรมคำสอน ของ “หลวงปู่ชา สุภท.โท” อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองป่าพง เกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งจังหวัดอุบลราชธานี เป็นธรรมคำสอนที่ติดอยู่ตามต้นไม้ภายในวัด จึงนำมาฝากพี่น้องชาว KM ประจำวันหยุดสุดสัปดาห์
ขอบคุณครับ
อุทัย อันพิมพ์
ต้นไม้สอนเรามากมาย ในทุกเรื่องผมก็เคยนั่งดูและได้ความรู้มากมายจริงๆ
ความเงียบ ก็คิดว่าน่าจะใช้ได้นะคะ…เงียบ หยุดนิ่ง พิจารณา…
สวัสดีครับอาจารย์อุทัยฯ
สวัสดีครับอาจารย์อุทัย
สวัสดีค่ะ...อาจารย์อุทัย
เพิ่งได้อ่าน...ธรรมะจากต้นไม้ที่อาจารย์นำมาฝาก เป็นสะใภ้วารินฯค่ะ...............มีโอกาสได้ไปวัดหนองป่าพงบ่อยเหมือนกันค่ะ....แต่บางครั้งเราก็ลืมพิจารณาจิตเราเหมือนกันนะ...การนินทาเป็นธรรมชาติของมนุษย์..เราก็รู้ดีค่ะ...แต่เฉยบ่อยๆ.....เจ้าประจำ....เจ้าเดิมก็ยังคงนินทาอยู่อย่างนั้น....ในที่สุดก็ต้องถามกันหน่อยหล่ะ...อะไรกันนักหนา....ไม่ได้ทะเลาะนะค่ะแต่พูดกันด้วยเหตุผล....ถามว่าเราทำอะไรให้เขาไม่สบายใจหรือเอาเปรียบเค้าหรือ...ถามเสร็จก็จบ...เราไม่ได้เกลียดเค้านะค่ะ............แต่ก็อยากสะท้อนอะไรบางอย่าง...ทุกคนทำงานเต็มกำลังความสามารถและสติปัญญาที่มี...แต่มีวิธีคิดและกระบวนการที่ไม่เหมือนกัน...หลายคนบอกว่า...จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย...เราคิดว่าเราทำดีที่สุด...แต่เราไม่ได้ทำเพราะเราอยากเด่น...ที่เราทำ...เพราะเราตอบตัวเองได้แล้วว่า....เราเป็นใครและเรากำลังทำอะไรอยู่ต่างหากหล่ะ....เช้าวันรุ่งขึ้นเราก็ยังคงยกมือไหว้คนที่เราถาม....เค้าก็รับไหว้เราแบบ...งงๆ...เรานิ่งแล้ว...ยิ่งได้มาอ่าน Blog ของพี่ๆ...ยิ่งมีความสุขและค้นพบว่า...ยังมีสังคมแห่งการเรียนรู้ที่เปี่ยมด้วยมิตรภาพและไม่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นอยู่ในประเทศไทย..เป็นสังคมในฝันมากๆๆๆๆค่ะ...เมื่อได้อ่านหลายๆ Blog...ถึงได้รู้ว่า...โอ้ชีวิตมีอะไรตั้งเยอะแยะ...มีเกิดแก่เจ็บตายล้ายๆกัน...(ว่าไปโน่นเลย...)ตั้งแต่เข้ามา G2K ยังไม่ได้เอาความรู้มาแลกเปลี่ยนเท่าไหร่เลยค่ะ...ส่วนใหญ่จะแนวแสดงอารมณ์ความรู้สึกซะมากกว่า....ขอความเห็นใจพี่ๆชาวG2K ระเบิดความคิดก่อนนะค่ะ(น่ากลัวจัง..อิ..อิ..)...แบบว่าแสวงหามานาน...อยากมีที่ปล่อยระเบิด...อีกสักหน่อยก็คงได้สติและเริ่มเรียบเรียงเรื่องราวได้ค่ะ......
ขอบคุณมากครับ คุณน้ำริม เครือข่ายกอไผ่
หากมีโอกาสได้มาเที่ยวที่วารินฯ ก็อย่าลืมแวะมาเที่ยวที่ ม.อุบลฯ ด้วยนะครับ
ด้วยความยินดี
อุทัย