อาจารย์พูดว่าแม่กับพ่อคงภูมิใจในตัวอั๊พมาก เพราะแม่เก่งไง ลูกถึงเก่งได้อย่างนี้

         หลังจากที่น้องอั๊พไปฝึกงานที่กรมแผนที่ทหารในกรุงเทพ ก็มาบอกแม่ว่ามีงานทำแล้วอาจารย์ฝากงานให้ แม่ดีใจนักหนาที่ลูกเรียนจบแล้วมีงานทำทันที  สักพักมาบอกว่าเอางานนั้นให้เพื่อนไปแล้ว หัวใจแม่หล่นหายไปไหนไม่รู้ ...ลูกเตรียมตัวไปอเมริกาเหมือนพี่แอน โดยให้แม่พาไปฝากให้เป็นพี่เลี้ยงเด็กที่โรงเรียนอนุบาลครูบุญยวง โรงเรียนเก่าแก่ที่เคยสอนมาสมัยแม่ยังเป็นเด็กอนุบาล  ป้าติ๋มลูกสาวครูบุญยวงที่ลาออกจากพยาบาลมาสอนวิทยายุทธ์ในการเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ลูก ทุกวันลูกไปฝึกงานโดยแต่งเครื่องแบบนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่แสนโก้...เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของครูพี่เลี้ยงในโรงเรียน  ถึงแม้ลูกจะเป็นนักกิจกรรม เป็นคณะกรรมการหอพักหญิงของมหาวิทยาลัย  เป็นหัวหน้าค่ายอาสาพัฒนาของคณะ ฯลฯ ลูกก็สามารถเรียนจบภายในเวลาสามปีครึ่ง ทำให้ได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรพร้อมรุ่นพี่ เมื่อจบการศึกษาเป็นวิทยาศาสตร์บัณฑิตสาขาภูมิศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่แล้ว ลูกเดินทางเข้ากรุงเทพทำงานที่บริษัท UCOM ได้ระยะหนึ่งก็เตรียมตัวไปอเมริกา วันที่ลูกเดินทางไปอเมริกานั้นมีเพื่อนเรียนตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น จนถึงระดับมหาวิทยาลัยที่สนิทสนมมาส่งขึ้นเครื่องบินพร้อมหน้าพร้อมตา  ...ถึงนิวยอรค์แล้วไปอยู่ในบ้านซึ่งมีพี่เลี้ยงเด็กเป็นคนไทยมีแม่ไปรับลูกกลับมาพร้อมกันลูกบอกว่าเหมือนอยู่ในเมืองไทย ...ไม่นานลูกก็ได้อยู่ตามลำพังหลังจากพี่คนก่อนกลับมาแล้ว แต่ด้วยความที่ลูกเป็นคนปรับตัวได้เก่งจึงไม่มีปัญหา  ลูกสามารถหาเพื่อนจากการไปเรียนภาษาเพื่อเป็นพื้นฐานในการเรียนระดับสูงขึ้น ต่อมาครบกำหนดที่จะกลับลูกอยากเรียนปริญญาโทที่อเมริกา ก็ปรึกษาแม่ว่าจะต้องมีเงินในบัญชีธนาคารจำนวนหนึ่งซึ่งมากพอที่จะได้รับการรับรองให้เปลี่ยนวีซ่าเป็นนักศึกษา  จำนวนเงินนั้นมากเกินกว่าที่แม่จะหาได้...แม่เริ่มคิดหนักเรื่องนี้...บังเอิญพี่แอนที่ไปทำวิทยานิพนธ์ที่ออสเตรเลียกลับมาก็ช่วยแก้ปัญหานี้ให้น้องได้ ทำให้น้องได้เรียนในระดับMaster Deegree  ของ Mercy College New York ขณะที่อยู่ในบ้านหลังที่สองที่เจ้าของบ้านเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ และHose Mum (ชื่อAlizabeat)จะมาประชุมที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ลูกบอกให้แม่ไปพบจะได้รู้จักกัน  ถึงเวลาจริงๆเจ้าหน้าที่ไม่อนุญาติให้เข้าพบก็ต้องฝากเบอร์ให้โทรกลับ และคิดว่าคงไม่มีโอกาสแล้ว ในวันสุดท้ายประมาณ2ทุ่ม ก็ได้รับโทรศัพท์จากHose Mum แม่ก็คุยตอบไปอย่างดีใจกึ่งตกใจ พร้อมนัดพบในเช้าวันรุ่งขึ้น  เมื่อได้พบและคุยกันทำให้ได้รู้ว่า Hose Mum ยังสาวและเมื่อก่อนคงสวยมาก พูดเพราะมีความเป็นมิตรดีมาก เราได้พูดคุยด้วยความสนิทสนมในเวลาอันสั้นแม่ได้ฝากให้เขาช่วยดูแลลูกให้ด้วยซึ่งก็รับคำอย่างดีด้วยการสวมกอดที่บอกถึงความจริงใจให้กัน  ก่อนที่ Hose Mum จะเดินทางไปประชุมประเทศอื่นต่อไป 

         ก่อนที่จะถึงวันรับปริญญาทางมหาวิทยาลัยจัดงานเลี้ยงเพื่อแสดงความยินดีให้กับผู้ที่สำเร็จการศึกษา ในงานลูกได้ขึ้นไปกล่าวspeech บนเวทีเหมือนคนอื่นๆด้วย อาจารย์คนแรกที่สัมภาษณ์ตอนลูกมาสมัครเรียนและได้สอนในครอสสุดท้าย ท่านเข้ามาพูดว่าพ่อกับแม่คงภูมิใจในตัวอั๊พมากและถามว่าวันรับปริญญาพ่อกับแม่จะได้มาในงานไหม ท่านยังอยากพบพ่อแม่ของอั๊พเลย เพราะแม่เก่งไง ลูกถึงเก่งได้อย่างนี้ เพื่อนคนไทยที่ไปงานด้วยบอกอั๊พว่า"ฉันภูมิใจกับแกจัง" 

ด้วยความอดทนและมีอุดมการณ์สูงมากๆ ทำให้ลูกฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆจนสามารถเรียนจนจบและได้รับปริญญา Master Degree of Leaders Ship Organization จาก Mercy College New York  U.S.A. เมื่อเดือนพฤษภาคม ที่ผ่านมา พ่อกับแม่มีความภาคภูมิใจเป็นที่สุด