อิสระภาพในการเลือกชีวิตเช่นนี้มิใช่หรือ ที่เราทุกคนต่างปรารถนา

<p “=””> <


/p> <p “=””> <

/p>

ข้าพเจ้าไม่มีลูก แต่ช่วงหนึ่งของชีวิต ได้โอบอุ้มเลี้ยงดูหลานป้าอย่างใกล้ชิด ตั้งแต่ยังนอนแบเบาะ จนเติบใหญ่จบการศึกษาสองปริญญา หลานรักคนนี้ ชื่อ อมรพงศ์ เภกะนันทน์ บุตรชายของญาติผู้น้อง ซึ่งเต็มใจย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน สามคน พ่อ-แม่-ลูก ในบ้านเรือนหอของข้าพเจ้า ที่อยู่ตรงข้ามบ้านคุณปู่-คุณย่า เป็นความอบอุ่นของสถาบันครอบครัวไทยๆที่มีความสุขอย่างยิ่ง

หลานรักมีจิตใจรักการดนตรีมาตั้งแต่เด็ก เริ่มจากการชอบฟังเพลงป๊อบยอดนิยมแบบเปิดเทปติดหูทุกเวลาว่าง เรื่อยมา..จนไปถึงการสมัครเข้าชมรมดนตรีของโรงเรียนเซ็นต์คาเบรียล..



ครั้นเมื่อเรียนจบปริญญาตรีจากรั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาสังคมวิทยาและมนุษยวิทยา ได้มาขออนุญาตเข้าศึกษาในคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ท่ามกลางความแปลกใจและ"ไม่ปลื้ม" ของผู้ใหญ่รอบๆตัว ที่นิยมรับราชการตามสายอาชีพที่ตนเคยผ่านมาก่อนด้วยดี..

ป้า-หลาน นั่งจับเข่าคุยกันแบบ ใจถึงใจจนรู้ความต้องการที่แท้จริงของหลานรักว่า ใฝ่ใจตั้งมั่นจริงจัง ไม่เพียงเล่นๆพอสนุก แต่อยากเป็นนักดนตรีอาชีพอย่างแน่นอน..และกาลเวลาตลอดในช่วงเป็นนักศึกษา จนจบปริญญาตรีการดนตรีเอกแจ๊ส ..หลานได้พิสูจน์ตนเองตรงตามเป้าหมายทุกประการ เช่น..

..เริ่มต้นมีวงดนตรีเล็กๆชื่อน่ารัก Swinging Pony ออกตระเวณเล่นตามข้างถนนหาความนิยมจากชุมชนคนรักดนตรีทั่วๆไป ..ล่าสุดมีวงชื่อเป็นไทยหวานแหววว่า แจ่มจันทร์ ..เล่นแนวเพลงไทยลูกกรุงผสมไปด้วย..

.. ก้าวขึ้นเวทีประกวดเพื่อเรียนรู้ ความแตกต่าง และความท้าทาย โดยไม่หวังรางวัลเป็นที่ตั้ง

.. ทำแผ่นเพลงแต่งกันเอง ฟังกันเองเพื่อฝึกหัดการทำงานเป็นกลุ่มที่หลากหลายขึ้น (ป้าได้รับแจกด้วย ฟังไม่จุใจ เพราะเนื้อหาและทำนองสั้นๆ เพียงแผ่นละ สอง-สามเพลง)

.. รับงานดนตรีทั้งงานย่อย.. งานจร..งานร่วมด้วยช่วยกัน.. เพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์จนเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคนในครอบครัวและญาติมิตรที่แห่กันไปชม..ไปฟังอย่างชื่นมื่น..

ป้าดีใจที่หลานเลือกอาชีพที่ตนชอบ ..มีความถนัด..และมีความสุข ..แวดล้อมด้วยกลุ่มเพื่อนนักดนตรีที่รักและเข้าใจในภาษาดนตรีด้วยกัน ..อยู่ในโลกของความฝันที่เป็นจริงด้วยสองมือ และจินตนาการเพลงที่สร้างสรรค์เพื่อความบันเทิงของตนเองและกลุ่มแฟนคลับ..รอยยิ้มและเสียงปรบมือจากผู้รักเสียงเพลงรอบตัวคือกำลังใจให้เดินหน้าต่อไปในเส้นทางของดนตรีอย่างมั่นคง..

... อิสระภาพในการเลือกชีวิตเช่นนี้มิใช่หรือ ที่พวกเราทุกคนต่างปรารถนา..