ผู้เขียนขอกราบขอบพระคุณ...คุณพ่อคุณแม่ของเธอด้วยความเคารพอย่างสูง...ท่านทั้งสองเลี้ยงลูกมาดีเหลือเกิน...บันทึกนี้ผู้เขียนอยากบอกว่า...แผ่นดินนี้โชคดีมากที่มีเธอมาเกิดและดำรงคงอยู่มาเฉกเช่นทุกวันนี้...เพราะการกระทำของเธอเป็นแบบอย่างสำหรับผู้เขียนและท่านทั้งหลายที่ว่า "เกิดมาต้องแทนคุณแผ่นดิน "
เมื่อวนที่ 28 กันยายน 2553 ผู้เขียนไปส่งรายงานผลการวิจัยฉบับสมบูรณ์ฉบับร่างให้ สกว. เมื่อผู้เขียนส่งเสร็จ ขณะนั่งรถไปรับผลแล็ปหาแบคเทียเรียโดยรวมของดินที่ขณะวิทยฯ ม.สงขลานครินทร์...ผู้เขียนก็นั่งจินตนาการว่า ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้
ครูคิม "ครูดีในดวงใจ "...(รับประกันของแท้ไม่หลอก สัมผัส(คม)มาแล้ว..ฮา) ...เธอคงเหนื่อยไม่น้อยทีเดียวกับจัดการเรื่องจำหน่ายเสื้อจิตอาสา Gotoknow
...ผู้เขียนไม่ขอกล่าวถึงเรื่องดำเนินการก่อนนี้แต่ขอคิดจินตนาการว่าเมื่อหญิงแกร่งคนนี้ได้รับเสื้อมาแล้ว...เธอต้องมานั่งเช็คว่าใครสั่งอย่างไร เธอต้องเข้าไปหน้าประวัติผู้สั่งจองแต่ละท่านเพื่อเอาที่อยู่ แล้วนำมาพิมพ์ ปริ้นท์ออกมาติดหน้าหีบห่อที่ละคนกว่าจะครบ.........เอ๊อะ......ต่อจากนั้นเธอก็ต้องตวรจเช็คว่าสั่งจองเสื้อเบอร์ไหนบ้าง กี่ตัว เพื่อบรรจุใส่หีบห่อ...จินตนาการมาถึงตรงนี้ผู้เขียนก็รู้ว่าเธอมีความมานะพยายามบากบั่นมากแค่ไหน...กว่าจะเสร็จขั้นตอนนี้คงทำเอาเธอเมากลิ่นใหม่ของเสื้อไปหลายยก...ต่อจากนั้นเธอก็ต้องขนหีบห่อนำไปส่งที่ไปรษณีย์...ผู้เขียนจินตนาการว่าคงทุลักทุเลน่าดู...แม้จะรู้ว่าคนเก่งหัวใจแกร่งอย่างเธอสามารถบริหารจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ยาก...แต่ผู้เขียนกลับนึกถึงเส้นทางแห่งวัยที่ค่อนไป 60 ขวบ(ฮ่า ๆๆ...ว่าเข้าไปนั่น...เธอจะว่าไหรไหมนี่) ของเธอคงทำเอาเธอหอบหลายทีเดียว...โชคดีเป็นของเธอ...เพราะเธอ คิดดี ทำดี ผลดี จึงตอบสนอง เธอเจอเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์หญิง ที่คิดดี ทำดี เช่นเดียวกับเธอ...ทำให้การส่งหีบห่อเสื้อทั้งหลายไปยังผู้มีเมตตาจิตที่สังจอง..เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข...ไม่เชื่อก็ดูรอยยิ้มพิมพ์ใจ
ของเธอสิค่ะ ....เมื่อจินตนาการมาถึงตรงนี้...ผู้เขียนขอกราบขอบพระคุณ...คุณพ่อคุณแม่ของเธอด้วยความเคารพอย่างสูง...ท่านทั้งสองเลี้ยงลูกมาดีเหลือเกิน...บันทึกนี้ผู้เขียนอยากบอกว่า...แผ่นดินนี้โชคดีมากที่มีเธอมาเกิดและดำรงคงอยู่มาเฉกเช่นทุกวันนี้...เพราะการกระทำของเธอเป็นแบบอย่างสำหรับผู้เขียนและท่านทั้งหลายที่ว่า "เกิดมาต้องแทนคุณแผ่นดิน "
" สวัสดีค่ะพี่คิม...เหนื่อยไหมค่ะพี่กับกิจกรรมจำหน่ายเสื้อจิตอาสา Gotoknow "
" เหนื่อยก็เหนื่อยนะน้องอ๋อย...แต่พี่มีความสุข สบายใจ กับการเหนื่อยครั้งนี้ "
....เสียงใส ๆ ของเธอตอบผู้เขียนมาอย่างนี้...เมื่อผู้เขียนโทร.ไปถามข่าวคราวสารทุกข์สุขดิบของเธอ.....
ด้วยคุณงามความดีที่เธอทำ จงดลบันดาลให้เธอสมปรารถนาในสิ่งที่เธอปรารถนาด้วยเทอญ
ปล.นี่ คือ อีกบันทึกหนึ่งที่ผู้เขียนมีความสุขมากระหว่างที่เขียน

มาทักทายน้องอ๋อย สบายดีไหมคะ
สวัสดีค่ะคุณครู
แวะมาชื่นชมพี่ครูคิมด้วยคนค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอ๋อย
เด็กโข่งมาช้า ค่ะ คุณครู แต่มาด้วยหัวใจรักค่ะ ที่นี่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ชื่นชม ป้าครูคิม ยิ่งค่ะ น้องอ๋อย
จุ๊บ น้องแอมแปร์ นะคะ
มาก่อกวน หลานน้อยแอมแปร์สบายดีนะครับ...
สวัสดีค่ะรีบมาอ่านเพราะชื่นชมพี่ครูคิม ซาบซึ้งกับความทุ่มเทของท่านนะคะ ได้รับเสื้อตั้งนานมาแล้วค่ะ 2 ตัวก็ต้องพิมพ์ที่อยู่ รับรู้ว่าเหนื่อยค่ะ จึงขอเอาใจช่วยและระลึกถึงเสมอค่ะ
สบายดี นะครับ...
ยังไม่มีโอกาสได้ลงแรงใดๆ ช่วยในกิจกรรมนี้เลย..
แต่แน่นอนครับ คงมีโอกาสได้เป็นส่วนหนึ่งกับความดีงามของครูคิมเป็นแน่...
...
ในยามนี้ ต้องคิดดี คิดถึงคนดี คนทำดี เพื่อสร้างพลังแห่งความดีให้ค่อยๆขยายออกไปครับ
+ สวัสดีค่ะพี่แก้ว
+ สบายดีกันทั้งแก็งค์ค่ะ...
+ ขอบคุณพี่แก้วมากนะค่ะที่มาทักทาย...กำลังใจมากองเลยค่ะ
+ สวัสดีค่ะ
ถาวร
+ ขอบคุณมากค่ะที่มาส่งกำลังใจให้พี่คิมค่ะ
+ คนที่ทำงานจิตอาสาไม่ว่าใคร...เราควรยกย่องนะค่ะ...เพราะหมายถึงกำลังใจที่ดีเยี่ยมสำหรับผู้มีจิตอาสา
+ ว่าไปแล้ว...คนทำงานแบบนี้...ต้องใจแข็งแกร่งและอดทนมากทีเดียวค่ะ...
+ เพราะคนที่เฝ้าดูก็มีหลากหลาย...บางครั้งไม่ทำเองแล้ว...ยังเผลอทำให้คนทำดีจิตอาสาแบบนี้เจ็บปวดค่ะ
+ ขอบคุณมากนะค่ะที่ร่วมด้วยช่วยกันนะค่ะ
+ สวัสดีค่ะพี่อิงจันทร์
อิงจันทร์ ณ กระท่อมอิงจันทร์
+ ฮ่า ๆ คิดเหมือนกันเลยค่ะ...คนเก่งหัวใจแกร่ง...เหมาะสมแล้วกับพี่คิมค่ะ
+ นึก ๆ ดู...เราทำจิตอาสาในหมู่บ้านง่าย ๆ โอ้โห...ยังเรื่องมากเลยค่ะ...โน่น นี่ นั่น
+ แบบว่าคนหลากหลายนะค่ะ...ทั้งที่รู้ว่าเราทำ "งานจิตอาสา"
+ ไปชมบรรยากาศมาแล้วค่ะ...ยังไงถ้าเดินทางมาถึงหาดใหญ่ก็ยินดีต้อนรับนะค่ะ
+ สวัสดีค่ะคุณ
ฐานิศวร์
+ คิดเหมือนกันเลยค่ะ...พี่คิม...สำหรับแก็งค์เราแล้ว...เธอ คือ หญิงเก่ง ดี มีสุข ค่ะ
+ สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
ครูอ้อย แซ่เฮ
+ ก๊ากกกกกก....โอ้...น่ารักมากค่ะ
+ เจ้าแอมแปร์ดูแล้วดูอีก..." แม่...พี่เค้าเรียนที่ไหนงะแม่" ....ก๊ากกกกก
+ แสดงว่าผ่านค่ะ...พี่ครูอ้อย...ก็ลูกหนูยังว่าพี่เป็นเด็กนักเรียนเลยค่ะ
+ ขอบคุณมากนะค่ะที่เข้ามาชื่นชมพี่คิมคนเก่ง คนดี และคนมีความสุขด้วยกันนะค่ะ
+ พี่คิมค่ะ
ยายคิม
+ อ๋อยรู้ว่า...พี่คิมทำเต็มที่และทำได้ดีที่สุดด้วยค่ะ...แบบว่าพอเราจินตนาการแล้ว...ทำให้เห็นในความเป็นไปนะค่ะว่า...วุ้ยยยยยย...ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ นะ...แต่พี่คิมไม่เคยปริปากบ่นว่ากระไร....
+ อ๋อยเลยบันทึกเพื่อเป็นกำลังใจให้พี่คิม...และที่สำคัญ เพื่อเป็นแนวทางให้กับตัวเองในลำดับต่อไปค่ะ...ว่า"จิตอาสา"...มันต้องเป็นแบบนี้....
+ นึกย้อนไปสมัยเรียนราม...ตอนไปหาเงินออกค่ายอาสาฯในแต่ละปี...เพราะกองกิจฯจัดสรรงบประมาณให้ไม่พอกับโครงการ....เราคนค่ายฯต้องหามาเพิ่มเอาเอง...
+ ต้องไปยืนร้องเพลง เล่นกีต้าร์ อธิบายกับผู้คนที่สัญจรไปมา...ตั้งแต่ตี 5 หัวรุ่ง จนถึง 3-4 ทุ่ม...โอ้...สุด ๆ ค่ะ เพราะต้องทำแบบนี้เป็นอาทิตย์หรือมากกว่านั้น...เปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อย ๆค่ะ...ครั้งหนึ่งเจอครูที่สอนมัธยมปลาย...ท่านจำได้ท่านถามว่า " อ้าว...เธอมาทำอะไร...ดูสิทำไปได้...ไร้สาระจัง"....แป่ววววววววว
+ อ๋อยและพ่อสัมจึงรู้ว่า..."งานจิตอาสา" เช่นนี้ไม่ใช่เรื่องที่ใครคิดจะทำได้นะค่ะ
+ สวัสดีค่ะ ครูใหม่ พี่พอ น้องเพียง
ครูใหม่
+ เรารู้กันใช่ไหมค่ะว่าคนที่มี..."จิตอาสา"...คือ คนดี คนเก่ง คนมีความสุข เท่านั้นที่ทำได้...พี่คิมก็เช่นนั้นแหละค่ะ
+ ฝากความคิดถึงสองสาว...หลานรัก...ด้วยนะค่ะ
เขาคนนี้มีเรื่องราว การต่อสู้ ที่แกร่งเกินจะบรรยาย ใครได้สัมผัสจะประทับใจ
ตอนนี้ท่านเป็นอิสระ การเดินทางคือการค้นหาคำตอบครับ