.....

        เคยตั้งใจจะวิ่งจริง ๆ จัง ๆ สักคราวหนึ่งเมื่อหลายปีที่แล้ว

        คราวนั้นตั้งใจมาก ซื้อรองเท้า ถุงเท้า กางเกงและเสื้อเพื่อการนี้โดยเฉพาะ จำได้ว่าถูกใช้ไปอยู่ ๒ ครั้ง รองเท้าคู่นั้นถูกวางสงบนิ่งอยู่ที่ชั้นของมัน เสื้อกางเกงกลายเป็นชุดลำรอง

        ช่วงที่กลับมาสนใจวิ่งเมื่อปีกลาย รองเท้าที่ใช้ไปสองครั้ง ปรากฏว่าพื้นเปื่อยเนื่องจากไม่ได้ใช้งาน เป็นอันต้องโยนทิ้งไป เพราะเกินกำลังช่างซ่อม

        ผมจำเหตุผลในการตัดสินใจเตรียมอุปกรณ์มาวิ่งออกกำลังกายในคราวโน้นไม่ได้แล้ว จำได้เพียงเหตุผลในการวิ่งครั้งใหม่เมื่อปีกลาย

        เหตุผลสำคัญก็คือ บรรดากางเกงที่ผมใช้งานอยู่ ที่เคยสวมใส่ได้อย่างสบาย ตอนนี้เริ่มคับและตึงเต็มที

        กางเกงที่ว่าเป็นกางเกงยีนส์เกือบ ๑๐ ตัวครับ กางเกงยีนส์ลีวาย ๕๐๑ แท้ ๆ ที่กัดฟันซื้อมา และก็หมุนเวียนใส่แต่กางเกงพวกนี้ไม่ว่างานหลวง งานราษฎร์ หรือโอกาสใด ๆ ซึ่งหากผมอวบอ้วนขึ้นแล้วใส่กางเกงเหล่านี้ไม่ได้มันจะเป็นเรื่องใหญ่โตมาก ๆ ในชีวิต

        ตอนผมแต่งงานน้ำหนักตัวราว ๕๕ ก.ก. ระยะเวลาผ่านมา ๕ ปี น้ำหนักตัวเพิ่มพรวดเป็น ๖๕ ก.ก.

        นั่นแหละครับเป็นจุดเริ่มต้นจริง ๆ จัง ๆ ในการวิ่งออกกำลังกายของผม

.....

        การตัดสินใจวิ่งออกกำลังกาย เป็นช่วงท้าย ๆ ของการทำงานประจำ ซึ่งสำนักงานอยู่ที่อาคารสำนักงานข้างสะพานเบลเยี่ยม หัวมุมถนนสาธรตรงข้ามกับสวนลุมฯ

        สวนลุมพินีที่อยู่ตรงข้ามกับสำนักงานฯ ที่ผมทำงานอยู่นั้น เป็นแหล่งรวมของการออกกำลังกายของคนในเมืองหลวง ที่นั่นมีถนนสำหรับการวิ่งออกกำลังกายที่ดีมาก ๆ มีต้นไม้ร่มรื่น มีสนามหญ้า มีสระว่ายน้ำ มีฟิตเนส ฯลฯ ให้เลือกออกกำลังกายได้ตามความชอบใจ

        เพื่อนร่วมงานหลายคนมีชะตากรรมเดียวกันกับผม คือ เริ่มอวบอ้วน ร่างกายเป็นที่สะสมของไขมันและคลอเรสเตอรอล การชักชวนไปออกกำลังกายแม้จะยากกว่าการออกไปสังสรรค์แต่ก็เกิดขึ้นจนได้

        รองเท้าคู่ที่ซื้อไว้เมื่อหลายปีก่อนพังไปแล้ว จึงต้องหาซื้อรองเท้าคู่ใหม่

        ผมแวะซื้อรองเท้าคู่หนึ่งจากเต้นท์ขายรองเท้าเก่าหน้าหมู่บ้าน ยี่ห้อ NIKE ราคา ๑๐๐ บาท  หลังจากนัดแนะวันเริ่มต้นกับเพื่อนผู้มีหัวอกเดียวกันได้แล้ว

        วันแรกที่เริ่มต้นวิ่ง แทบตายครับ จำได้เลยว่าวิ่งได้ไม่ถึงครึ่งรอบ ระยะเวลาไม่ถึง ๑๐ นาที ก็ต้องหยุดเดินลิ้นห้อย...

        วันที่สองเริ่มใหม่ คราวนี้แข็งใจวิ่งได้ยาวขึ้นแต่ก็ไม่ครบรอบ เป็นอย่างนี้อยู่เกือบสัปดาห์

        สัปดาห์ที่สองผมเริ่มอยู่ตัว สามารถวิ่งได้ถึงสองรอบ และเริ่มเห็นความงดงามในสวนลุมทั้งทัศนียภาพ บรรยากาศและผู้คน

        ทันที่ที่ติดลมกับการวิ่งที่สวนลุม ผมก็หมดวาระการทำงานที่นี่ จำต้องโบกมืออำลาสวนลุม...

.....