P1050030

หลังจากช่วงเวลาแห่งความทรงจำกับเด็กในโรงเรียนผ่านไป

ชนิดหนังเกาหลีชิดซ้ายไปแล้ว....ทางคณะครูก็ไม่ยอมน้อยหน้า

กลัวว่า  krugui  จะลืมกันง่ายๆหรือไรก็ไม่ทราบ  จัดมุทิตาจิตให้

อีกที่ห้องอาหารของโรงแรมแห่งหนึ่ง  krugui บอกว่าไม่ต้องๆๆๆๆ

เกรงใจ...พวกเขาก็ไม่ยอม 

 

P1040936P1040962

                          จากใจคณะครูและคณะกรรมการฯ

     P1040965P1040966

           จากใจ  krugui เป็นหนังสือธรรมะและพวงดอกมะลิ

 

มิหนำซ้ำเชิญพวกคณะกรรมการศึกษาอีก  ด้วยเหตุผลที่ว่า...

เมื่อ  krugui  ย้ายเข้ามาโรงเรียนนี้  คณะกรรมการศึกษา

เขาก็รับรู้และเลี้ยงรับ   เมื่อจะจากไปก็ต้องให้รับรู้และเลี้ยงส่ง

เหตุผลเข้าท่าดี   ตามประสาคนไทยแท้...OK

P1040935P1040934

    คณะกรรมการศึกษา                    ประธานฯ   ผอ.   สจ.

 

เมื่อได้เวลาตามนัด  เพื่อนรักของ krugui  ก็มารับ  เมื่อไปถึง

ต้องทำหน้าที่เหมือนเป็นเจ้าภาพเลย  คือต้องคอยยืนต้อนรับอยู่ที่

ประตู   แล้วก็เชิญทุกคนเข้าหาที่นั่งตามสบาย....เขินจัง

ปรากฏว่าครูมาไม่ครบ  ไม่ใช่ว่ามีปัญหากับ  krugui 

แต่พวกเขาก็ชี้แจงว่า  ติดธุระ  ซึ่งเป็นอันรู้กันว่า...เขาไปทำบุญ

ที่วัดวัดหนึ่งที่ดังมากในจังหวัดปทุมธานี...ก็ไม่ว่ากัน

สภาพห้องกินเลี้ยงคืนนั้นเมื่อเริ่มต้น   ยังคงคุยกันแบบผู้ใหญ่

เพราะแต่ละคนก็รักษามาดของตัวเอง   ลำพังเฉพาะครูในโรงเรียน

ก็ไม่เป็นไร  เพราะรู้ลึกรู้ซึ้งกันอยู่แล้ว   แต่นี่มีทั้งประธานกรรมการฯ

กรรมการ   สจ.  รวมทั้งสาวๆจากอนุบาลอีก...เลยยังเขิน

ช่วงนั้นก็มีการฉายภาพแห่งความทรงจำขึ้นจอตลอด..

บางภาพก็ขำกัน  บางภาพก็ซึ้ง  บางภาพก็ประทับใจ

P1040958P1040960

         ผอ.  กล่าวความในใจ                     krugui  กล่าวอำลา

 

จนประธานฯขึ้นกล่าว   สจ. ขึ้นกล่าว  ผอ. ขึ้นกล่าวตอนนี้แหละ

ที่ต่อมน้ำตาแตกอีกรอบ  เพราะผอ. กล่าวถึงความในใจที่

ไม่เคยบอกมาก่อน  รวมทั้งกล่าวถึงคุณความดีที่ krugui 

ได้ทำไว้และเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาได้อย่างน่าประทับใจ

สรุปแล้วก็คือ....เสียดาย

             P1050032

พอ  krugui  ขึ้นกล่าวตอบเลยพูดไม่ออกเลย   ได้แต่ขอบคุณ

และฝากให้ทั้งคณะครูและคณะกรรมการฯได้ช่วยกันพัฒนา

การศึกษาต่อไป....และยินดีที่จะช่วยเหลือเสมอ  เพราะ krugui

ยังไม่ได้ทอดทิ้งหรือมองไม่เห็นความสำคัญตรงจุดนี้

เพียงแต่ว่าการเดินทางในเส้นทางนี้ได้ถึงจุดอิ่มตัวเสียแล้ว

จึงต้องมองหาเส้นทางใหม่ที่ใจปรารถนา   แต่ยังคงคุณค่าในตัว

ของตัวเองอยู่......แค่นั้นเอง

ดูเหมือนว่าคณะกรรมการฯและสจ. จะรู้แกว 

หลังจากมอบของที่ระลึกกันยาวเหยียดพร้อมชักภาพเสร็จ

 เลยอยู่กันไม่ดึกมากนักต่างก็อ้างว่าง่วง....นอน

ครั้นพอเหลือแต่ ผอ. และคณะครูแค่นั้นแหละ   พวกเราก็แปลง

หน้าเวทีให้เป็นฟลอร์แดนซ์ทันที   คราวนี้ไม่มีใครฟังใครและ

ไม่มีใครยอมวางไมค์กันง่ายๆ  krugui  ประทับใจมากกับความ

เป็นกันเองและตัวตนของแต่ละคน  ตั้งแต่ผอ. ยันนักการฯ

แดนซ์กันกระจายไฟแลบแล้วแลบอีก  ใครมีมุขมีเพลงอะไร

ก็งัดกันมาใช้...มีความสุขค่ะ

P1050011P1050015

     P1040992

............งานเลี้ยงเลิกลาเมื่อเวลาเกือบตีหนึ่ง

( เพราะโรงแรมเขาให้เวลาแค่นั้น )

 ทุกคนก็แยกย้ายกันไปด้วยความเข้าใจและ

ความรู้สึกที่ดีต่อกัน  พร้อมสัญญากันว่าจะไม่ลืม

และไม่ทอดทิ้งกัน.....สัญญา

ชีวิตคนเราก็เท่านี้....สิ่งดีๆมีไว้ให้จดจำและเก็บไว้

ในความทรงจำไปนานๆ 

สิ่งที่แย่ๆก็โยนมันทิ้งไปอย่าเก็บเอามารกสมอง

พยายามเปลี่ยนสิ่งที่แย่ๆให้เป็นมุมมองใหม่ที่สวยงาม

แล้วมองไกลไปข้างหน้า....ตามใจปรารถนา

          P1050029

          P1050038