เรียนรู้จากประสบการณ์ของกัลยณมิตร ในบ้าน GotoKnow นี้ค่ะ.....
ตั้งแต่ผู้พัฒนาระบบได้มอบปฏิทินกลับมาไว้ให้  เพื่ออำนวยความสะดวกหลายๆประการ โดยเฉพาะการค้นหาและจัดการกับบันทึกเดิมๆได้ พี่เม่ยจึงใช้เวลาว่างในการแก้ไข และเพิ่มเติม "ป้าย" ในบันทึกแรกๆ ที่เราได้เขียนไว้
ตามกลับไปบันทึกแรกๆ ....อุ๊บ! พี่เม่ยก็พบว่า....บล็อกเกอร์คนนี้อายุได้ 1 ขวบ แล้วหรือนี่?
ที่มาที่ไปของการเข้ามารู้จักกับ GotoKnow ก็เพราะ ท่านเอื้อ (อ.หมอปารมี) ส่งอีเมล์มาบอกว่า "เม่ย! เข้าไปดูตามลิงค์ที่หมอให้ไว้นี้ ....แล้วรีบสมัครเป็นสมาชิกด้วยนะ หมอเปิดชุมชน Smartpath ไว้แล้ว..."
ชอบอยู่แล้วค่ะ เรื่องการบันทึกเนี่ย....เพราะทำเป็นประจำอยู่แล้วในสมุดบันทึก....พี่เม่ยจึงได้ตามไปดู อ่านวัตถุประสงค์จนเข้าใจ และสมัครเป็นสมาชิกทันที ตั้งแต่วันที่ 4 ก.ค. 48  เปิดบล็อกของตัวเองชื่อ "Hemato หรรษา" โดยมีเป้าหมายเพียงว่า จะเขียนเล่าเรื่องราวที่ตัวเองได้เข้าไปมีส่วนร่วมและเห็นว่าน่าจะนำมาบอกต่อ....
เอาล่ะ ฤกษ์งามยามดี ก็เริ่มเขียนบันทึกแรกซะเลย เมื่อวันที่ 6 ก.ค.48 พี่เม่ยเริ่มต้นด้วยการเขียน "เรื่องของคนอื่น" แต่ไม่ได้เป็นการนินทาว่าร้ายนะคะ พี่เม่ยเขียนเรื่องการดำเนินงานของทีมงานหลายๆทีมที่เข้าร่วมโครงการ Patho-Otop ของภาควิชา....
เขียนไปเขียนมา เอ...เราก็พอจะมีประสบการณ์ในการทำงานอยู่บ้าง นำมาเขียนเล่าสู่กันอ่านดีกว่า เผื่อจะมีผู้สนใจเข้ามาให้ความเห็นดีๆ หรือนำประสบการณ์ของเราไปประยุกต์ใช้ได้บ้าง...ว่าแล้วก็เริ่มมีบันทึกเกี่ยวกับประสบการณ์การทำงานของตัวเองเข้ามาปะปนในบล็อกนี้มากขึ้น  ดีค่ะ....ได้มุมมองของการทำงานที่กว้างขวางขึ้น  จากเดิมที่เราคิดคนเดียว ทำคนเดียว กลายเป็นคิดคนเดียว แต่ได้รับหลายๆความเห็น..จากหลายๆมุมมอง...ของหลายๆผู้รู้..จากหลายๆสาขาวิชา....มาช่วยให้เราคิดให้รอบด้านมากขึ้นก่อนลงมือทำ.....
อ่านบันทึกเพื่อนๆมากๆเข้า ก็ทำให้เราได้ฝึกที่จะมองและคิดหลายมุมได้มากขึ้น อย่ากระนั้นเลย....พี่เม่ยจึงสร้างบล็อก สองคนยลตามช่อง ขึ้นมาอีกหนึ่งบล็อก เป้าหมายเพื่อการ ลปรร. ในเรื่องราวต่างๆที่เป็นประโยชน์ในการดำเนินชีวิต นอกเหนือจากการทำงานค่ะ
มีอยู่สิ่งเดียวค่ะ ที่คิดว่าการเขียนและอ่านบันทึก รวมถึงได้ ลปรร. อยู่เป็นประจำ มีผลให้กิจวัตรประจำวันเปลี่ยนไปบ้าง ก็อาการ ติดบล็อก อย่างที่หลายๆท่านเป็นกันนั่นแหล่ะค่ะ.... ทำอย่างไรก็ไม่หาย
หลังจาก 1 ขวบปีผ่านพ้นไป พี่เม่ยก็ยังยืนยันกับตัวเองค่ะ ว่าจะอาศัยในบ้าน GotoKnow นี้ต่อไปค่ะ จะพยายามเขียนบันทึกแบบมีเป้าหมาย ไม่ให้หลุดจากวัตถุประสงค์ของการใช้ GotoKnow และไม่ให้หลุดจากวัตถุประสงค์ของตนเองที่ได้ตั้งไว้ทั้งสองบล็อกด้วยค่ะ....นี่เป็นสัญญาของบล็อกเกอร์อายุ 1 ขวบ ค่ะ
พี่เม่ยได้ tacit knowledge จากเพื่อนใน GotoKnow มากมาย นำมาประยุกต์ใช้กับตัวเองได้เป็นอย่างดี จนรู้สึกว่าตัวเอง ได้มากเกินคาด จากการเข้ามาอยู่ในบ้านนี้ถึง 1 ปีเต็มๆ.....
และมีประสบการณ์อย่างหนึ่งค่ะ ที่พี่เม่ยได้เรียนรู้จากการกัลยาณมิตรในบ้าน GotoKnow นี้ว่า....เวลาเขียนบันทึกเนี่ย ชื่อเรื่องก็เป็นสิ่งสำคัญ ต้องสื่อให้น่าสนใจ....ยิ่งถ้าจะให้มีผู้คลิ๊กเข้ามาทันทีเมื่อได้เห็นชื่อเรื่องละก้อ...

ลองเขียนชื่อบันทึกผิดสักนิดสิคะ....กัลยาณมิตรจะเข้ามาช่วยแก้ไขให้แน่นอนค่ะ......(แฮ่ะ..แฮ่ะ...ขอโทษค่ะ...ยิ้มๆนะคะ)

เป็นการสร้างแรงจูงใจให้เข้ามาอ่านนะคะ!....