ทุกคนสามารถดำเนินชีวิตอยู่ในความพอเพียงได้
ในวันหยุดทุกครั้งผมและครอบครัวจะต้องเข้าไปนอนที่บ้านสวน จะว่าเป็นวันพักผ่อนก็ใช่ เพราะพักจากการทำงานประจำ แต่ก็จะต้องไปออกกำลังกายกับงานสวนที่เตรียมพร้อมไว้ (ตอนแก่) แต่ในช่วงวันหยุดที่ 1-2 กรกฎาคม และวันหยุดช่วงเทศกาลเข้าพรรษา รู้สึกว่าจะมีชีวิตชีวามากหน่อย เพราะช่วงวันที่ 1-2 กรกฎาคม ฝนตก จะตัดหญ้าหรือออกกำลังทำสวนก็ไม่ได้ ได้มีโอกาสพักผ่อนจริงๆ ก็เลยถือโอกาสเขียนบันทึกสะสมไว้
และช่วง 8 -11 กรกฎาคม ก็เช่นกัน มีกิจกรรมที่ได้ไปร่วมกันทำบุญและพัฒนาที่วัด ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสวนมากนัก เป็นกิจกรรมที่เราเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไม่ควรมองข้าม ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมใดๆ ก็ตาม จึงขอบันทึกไว้ว่าเป็นวันสบายๆ มาร่วม ลปรร. และช่วงนี้มีผลไม้ออกพร้อมๆ กันหลายอย่าง ที่เป็นผลผลิตจากการลงแรงของเราเอง ตามรูปครับ
- เงาะโรงเรียนครับ ปลูกไว้ 4 ต้น ได้กินจนอิ่มๆๆๆ และได้เก็บเอาไปทำบุญช่วงเข้าพรรษา

- มะม่วงพันธุ์โชคอนันต์ครับ มีมากหน่อย
- กล้วยน้ำว้ากินไม่ทัน ต้องนำไปหมักเป็นปุ๋ยน้ำครับ

- มุมสบายๆ ในวันสบายๆ ครับ

ทุกคนสามารถดำเนินชีวิตอยู่ในความพอเพียงได้ ไม่จำเป็นต้องเลียนแบบ ติดรูปแบบ/กรอบ ผมคงไม่อาจไปแนะนำใครให้ปฏิบัติในความพอเพียงได้ แต่ก็ได้แต่ฝึกตนเองและคนรอบตัวให้คุ้นชินกับความพอเพียง ซึ่งเบื้องต้นมีหลักคือ
- อยู่ง่าย กินง่าย
- กินทุกอย่างที่ปลูก และจะปลูกทุกอย่างที่จะกิน
- ปรับวิถีชีวิตให้อยู่ตรงข้ามกับความทันสมัย / สะดวกสบายให้ได้มากที่สุด
- พึ่งตนเองให้ได้มากที่สุด
- พอใจในสิ่งที่มีอยู่
- ฯลฯ
สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงความเพ้อฝัน แต่ได้ลงมือปฏิบัติมานานแล้วครับ
บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.
วีรยุทธ สมป่าสัก
จะอิจฉาดีไม่เนี่ย ร่มรื่นดีครับ ทำสิ่งที่ผมชอบด้วยซิ
ผมว่าผมโชคดีเช่นกันนะครับ ที่พ่อสร้างบรรยากาศแบบนี้ไว้ให้ แล้วเราก็ชอบจน “ติด”
สวัสดีครับอ้ายยุทธ พี่เข่ง น้องฝ้าย(คงโตเป็นสาวแล้ว) เห็นบ้านสวนแล้วร่มรื่นมากเลยครับ เหมือนทางแม่แจ่มครับ
เรียน หมอโพ
TZUCHI
I Am Terror
สวัสดีครับ คุณสิงห์ฯ
คำที่ “โดนใจ” ในบันทึกนี้ก็คือ “ชีวิตที่พอเพียง : ชีวิตสบาย ๆ” ที่โดดมา ก็เพื่อจะมาขยายความครับ เดี๋ยว “เด็ก ๆ” จะเข้าใจผิดว่า เศรษฐกิจพอเพียง คือชีวิตแบบสบาย ๆ ที่อยู่ไปวัน ๆ อยากทำอะไรก็ทำ ประเด็นนี้ ผมทราบดีว่า คุณสิงห์ฯ ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น แต่พอมาจั่วหัวบันทึกแบบนี้ เกรงว่าเด็ก ๆ จะเข้าใจผิด ดังอุทาหรณ์ที่ว่า เด็กตามยายไปฟังเทศน์ที่วัด ตอนหนึ่งหลวงตาเทศน์ว่า “การนอนตื่นสายก็ดี การขี้เกียจก็ดี…” แล้วเด็กก็หลับไป ทำให้เด็กเข้าใจผิดไปกันใหญ่…ผมห่วงตรงนี้ ก็เลยมาช่วยกันเสริมครับ…ก่อนจะเข้าไปตรงนั้น ขอบอกว่า สวนน่าอยู่มาก…ตอนนี้ผมเอาชีวิตตัวเองมาทดลองเรื่อง “เศรษฐกิจพอเพียง” ที่นครศรีธรรมราช โดยความร่วมมือของโครงการมหาวิทยาลัยชีวิตปากพนัง…ขั้นตอนแรกผมเรียนรู้ทฤษฎีพร้อม ๆ กับนักศึกษาที่ผมรับอาสาเป็นคุณ “อำนวย” ให้…แล้วผมจะทำให้เขาดู…คงจะมีโอกาสได้ข้อคำชี้แนะ…จากผู้ที่ออกเดินล่วงหน้าไปแล้วในเส้นทางที่มั่นคงและยั่งยืนเช่นนี้ครับ…
เอาหละเรื่องที่ผมอยากจะมาเติมความให้สมบูรณ์..ผมตัดมาจากบทความที่ผมเขียนให้นักศึกษาของผมอ่านเรื่อง “ทำไมต้องเศรษฐกิจพอเพียง” คุณสิงห์ฯ ลองอ่านดู แล้วโปรดชี้แนะด้วยนะครับว่า “ผมพาดบันไดไว้กับกำแพงที่ถูกต้องหรือเปล่า?” (เข้าใจถูกทางหรือเปล่า)…เนื้อความที่ผมตัดมา และคิดว่าน่าจะช่วยเติมเนื้อความให้สมบูรณ์มีดังนี้ครับ
” การพัฒนาแบบเศรษฐกิจพอเพียง เป็นการพัฒนาที่สวนกระแสกับเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม ดังนั้นวิธีการก็ต้องสวนกระแสกับการพัฒนาของเศรษฐกิจอุตสาหกรรม ในเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรมนั้น การสั่งการจากส่วนกลางเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ เพราะมนุษย์ในระบบเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรมนั้น ขับเคลื่อนไปด้วย “ความอยาก ขาดสติ ไร้เหตุผล” จึงสามารถทำตามคำสั่งได้โดยไม่ต้องคิด เพียงแต่มีเครื่องล่อก็ยินดีปฏิบัติตามคำสั่ง เปรียบเสมือน “ปลาตาย” ที่พร้อมจะลอยตามน้ำที่ไหลแม้เพียงแผ่วเบาได้ตลอดเวลา แตกต่างกับการพัฒนาแบบเศรษฐกิจพอเพียง เพราะมนุษย์ในระบบเศรษฐกิจพอเพียงนี้ ขับเคลื่อนไปด้วย “ความพอดี มีสติ และเหตุผล” จึงสามารถแยกแยะได้เองว่า อะไรควร และอะไรไม่ควร สามารถตัดสินใจเองได้ หากเห็นว่าสิ่งใดชอบธรรม ก็พร้อมที่จะทุ่มเทพลังโดยไม่ขึ้นกับเงื่อนไขเครื่องล่อใจแต่อย่างใด การเรียนรู้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง จึงเปรียบเสมือนการใส่จิตวิญญาณให้มนุษย์ และคืนชีวิตให้ปลาเพื่อให้สามารถว่ายทวนน้ำได้ เศรษฐกิจพอเพียง จึงจะงอกเงย เจริญเติบโต และยั่งยืนได้ ก็แต่โดยการเติบโตจากพื้นดินโดยการเพาะเมล็ดเท่านั้น การนำเข้าเศรษฐกิจพอเพียงจากส่วนกลางสู่ชุมชนท้องถิ่นดังที่เคยปฏิบัติมาแบบเก่า จะไม่ได้ผลแน่นอนเพราะสภาพสังคมไม่เอื้ออำนวย เปรียบเสมือนกับการนำไม้มาปักชำในสภาวะแวดล้อมที่เต็มไปด้วยพายุฝนและลมแรง โอกาสที่กล้าไม้ที่ปักชำจะติดรากและเติบโตแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงในชุมชนท้องถิ่นจึงเป็นดั่งการ “เพาะเมล็ด” แห่งเศรษฐกิจพอเพียงให้งอกงามขึ้นมาเอง แม้จะใช้เวลานาน แต่ก็จำเป็นต้องทำ เพราะทางเลือกและเวลาเหลือไม่มากนักในสังคมโลกปัจจุบัน”
สวัสดีค่ะ ท่านสิงห์ป่าสัก
ว้าว เงาะ มะม่วง กล้วย และ วิวสวยๆ
... เป็นชีวิตที่รื่นรมย์ ...
... สงบ งาม เงียบ และ เรียบง่าย ...
ปูชอบมากๆ ค่ะ แค่ได้เห็นภาพ ก็ซึมซับ จนอิ่มเอมใจ ขอบพระคุณค่ะ
เรียนคุณสิงห์
แวะมาเยี่ยมค่ะ จริง ๆ แล้วกำลัง search หาชื่อมะม่วง เพราะที่บ้านซื้อมะม่วงมา 3-4 ต้น(พันธุ์เดียวกัน เหมือนชื่อเพลงแช่มเลยนะ) จำชื่อไม่ได้ (2-3 ปี แล้ว) ตอนนี้มันออกดอก ออกผล ตลอดทั้งปี ต้นเตี้ยเรี่ยพื้นดิน ออกครั้งแรกลูกใหญ่มากค่ะ พอครั้งที่ 2 ขนาดเล็กลง แต่มีหลายลูกที่เรี่ยพื้นดินจนมีหนอนไชแล้วค่ะ เพื่อนถามไม่รู้ว่าชื่อพันธุ์อะไร ก็เลยมา search หา เลยบังเอิญมาเจอบ้านสวนคุณสิงห์เข้า ชอบมากค่ะ เดี๋ยววันหลังจะแวะมาเยี่ยมใหม่ แล้วจะถ่ายภาพมะม่วงปริศนาที่พูดถึงมาให้ช่วยดูนะคะ ว่าเค้าพันธุ์อะไรกันแน่ บางคนก็บอกว่า โชอนันต์ บางคนก็บอก กลางวันบ้าง สามปีบ้าง ไม่มีใคร ยืนยันชัดเจน คิดว่าคุณสิงห์ต้องรู้จักแน่นอนค่ะ ..อีกหน่อยจะมารบกวนนะคะ ..ขอให้มีความสุขทั้งครอบครัวค่ะ..