GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การให้อภัย คือ การให้ที่ยิ่งใหญ่

เมื่อถูกทำร้าย...เราควรเขียนมันไว้บนทราย ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย...จะทำหน้าที่พัดผ่าน...ลบล้างไม่เหลือ

เรื่องเล่าว่า.... มีคน 2 คนเป็นเพื่อนกัน....
ต่างร่วมเดินทางไปในทะเลทราย... ระหว่างทาง... เกิดโต้เถียงขัดแย้ง
ไม่เข้าใจกัน เพื่อนคนหนึ่ง...พลั้งลงมือ...ตบหน้าอีกฝ่าย คนถูกทำร้าย... เจ็บปวด... แต่ไม่เอ่ยวาจา... กลับเขียนลงบนผืนทรายว่า
"วันนี้...ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า" พวกเขายังคงเดินทางต่อ...
กระทั่งถึงแหล่งน้ำ พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำ...ชำระกาย...พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ... เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอ...เข้าช่วยชีวิต
คนรอดตาย...ยังคงไม่เอ่ยวาจา...กลับสลักลงไปบนหินใหญ่...
"วันนี้...เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้" อีกคนไม่เข้าใจ...ถามว่า...
"เมื่อถูกฉันตบหน้า...เธอเขียนลงทราย...แล้วทำไมเมื่อครู่...ต้องสลักบนหิน"  อีกคนยิ้มพราย... กล่าวตอบ "เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้าย...เราควรเขียนมันไว้บนทราย ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย...จะทำหน้าที่พัดผ่าน...ลบล้างไม่เหลือ แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย... บังเกิด
เราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ...
ซึ่งจะไม่มีสายลมแรงเพียงใด... ลบล้างทำลาย...."

ขอขอบคุณเจ้าของเรื่อง "เพื่อนอู๊ด น.ท.กุศล ขันท์สะอาด"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): การให้อภัย
หมายเลขบันทึก: 38461
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

เนื้อหาสกิดใจมากกกก...ขอบคุณที่ทำให้คิดได้ค่ะ

เป็นเนื้อเรื่องที่ให้ข้อคิด เตือนสติดีมาก

อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ...

:)

การให้อภัย เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ จริงๆค่ะ ขอบคุณค่ะ