...ตาอาจจะเป็นหน้าต่างของหัวใจ แต่ใจเป็นประตูสู่ปัญญา...

 

 

 

ได้มีโอกาสดูหนังสั้นเรื่อง ทัศนา ทางช่อง TPBS เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาตอนสองทุ่มกว่าเนื้อเรื่องเกี่ยวกับหญิงตาบอดซึ่งไม่เคยเห็นกรุงเทพเลย แล้ววันหนึ่งเธอก็พบกับคนที่เรียกตัวเองว่า เทวดา มาพาเธอไปพบกับกรุงเทพเมืองฟ้าอมรที่เธอไม่รู้จัก ทำให้เธอเข้าใจเมืองหลวงในมุมของเธอ หนังสั้นจะยังมีออกอากาศอีกหลายเรื่องคืนวันจันทร์ อังคาร ตอนสองทุ่มสิบห้าช่อง TBPS โดยผู้กำกับมากฝีมืออีกหลายท่าน ใครสนใจลองติดตามดูนะครับ

 

 

ดูจบแล้วก็มีตอนสัมภาษณ์ผู้กำกับ คือ คุณ วิศิษฐ์ ศาสนเที่ยง คุณวิศิษฐ์กล่าวอยู่ ประโยคหนึ่ง ซึ่งน่าคิดมาก จำได้ประมาณนี้

 

 

"ตาที่เราใช้ดู เราจะเชื่อได้อย่างไรว่าเราเห็นทุกอย่างตามความเป็นจริง"

 

 

อายตะภายในของเราที่สมมุติ เรียกว่า ตา จริงๆแล้วเราเห็นอะไร ในทางพุทธศาสนา คือ เราแค่เห็นสีสันต่างๆที่ตัดกัน แล้วเราจึงแปรความตามสิ่งที่เราบันทึกไว้ในหัวสมอง หรือ ที่เราเรียกว่า สัญญา แล้วเราจึงคิดออกมา ว่า สิ่งเหล่านั้น มัน คืออะไร เป็นบ้าน รถ ผู้ชาย ผู้หญิง สัตว์ เรา เขา ฉัน เธอ พ่อ แม่ พี่น้อง สามี ภรรยา ลูก

 

 

ลองคิดดูเวลาเราเจอสิ่งที่เราไม่รู้จัก มีรูปร่างแปลกๆ เราก็จะงง บอกไม่ได้ ว่ามัน คืออะไร เพราะมันไม่อยู่ในหน่วยความจำของเรานั่นเอง คิดแล้ว คิดอีกก็ไม่รู้จัก เพราะมันไม่มี สัญญา เกี่ยวกับสิ่งที่กำลังเห็น ไม่สามารถ recall ได้

 

 

สิ่งที่จะเห็นได้ รู้ได้ นั้นยังมีสิ่งที่อยู่เหนือการรับรู้ของสมมุติบัญญัติ หรือ ที่เราเรียกว่า ปรมัตถธรรม ซึ่งจะเข้าถึงได้ด้วยใจที่ผ่านการฝึกฝนมาบ้าง ซึ่งอายตนะที่รับรู้ คือ ใจ ของเรานั่นเอง

 

 

ใจ ที่จะคอยสำรวจตรวจสอบว่า ใจเรา มีขึ้น มีลง ผันเปลี่ยน เวียนแปร อยู่ตลอดเวลา ด้วยการระลึกรู้ที่เป็นแบบธรรมชาติ ที่ไม่ย่อหย่อน และ ไม่แข็งเกร็ง...

 

 

 

 

พรพล

๒๓ กรกฎา ๕๓