ที่พักใจอีกแห่งหนึ่งของข้าพเจ้าในยามปลอดโปร่งจากภารกิจทั้งปวง คือบ้าน gotoknow ที่ให้การต้อนรับข้าพเจ้าอย่างอบอุ่นมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ต้นปี ๒๕๕๒ ด้วยคำแนะนำของ ศ.นายแพทย์วิจารณ์ พานิช ประธานมูลนิธิสยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ฯ ผู้ซึ่งคุยให้ข้าพเจ้าฟังว่า ที่นี่เป็นแหล่งรวมสมาชิกแบ่งปันความรู้ทุกแขนง และคุณหมอเองได้เขียนบันทึกทุกสาระทุกๆวันๆละหลายเรื่อง เป็นกิจวัตรมายาวนาน เมื่อข้าพเจ้าได้เชื่อมทางเดินเข้ามายังบ้านที่น่าอยู่ของคุณหมอและสมาชิกท่านอื่นๆแห่งนี้ ..ได้เกิดความประทับใจรูปแบบสื่อความรู้เชิงอิสระหลากหลายที่มีการแบ่งปันอย่างน่าสนใจมาก จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ข้าพเจ้าสมัครเข้ามาเป็นลูกบ้านคนใหม่ของที่นี่ทันที... ผู้ต้อนรับสาวสวยของบ้านนี้ คือน้องมะปราง ได้หยิบยื่นไมตรีแก่แขกผู้มาเยือนอย่างดีเยี่ยม ด้วยการส่งคู่มือการใช้งานมาให้ทาง e-mail พร้อมตอบข้อซักถามต่างๆด้วยความเต็มใจ ซึ่งได้อำนวยความสะดวกในการเข้าอยู่อาศัยอย่างรวดเร็วมาก...ข้าพเจ้าไม่พบปัญหาข้อยุ่งยากที่ทำให้หมดกำลังใจในการจัดการ blog แต่อย่างใด.. ข้าพเจ้าได้ลงทะเบียนและกรอกประวัติย่อๆ โดยเชื่อมข้อมูลของข้าพเจ้าจากเว็บไซด์ของมูลนิธิสยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ฯ ซึ่งเป็นต้นสังกัดที่ข้าพเจ้าทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านกิจสังคมอยู่ที่นั่น และข้าพเจ้าเปิด blog ไว้แล้วที่ okkid.net บ้านอีกแห่งหนึ่งที่เป็นศูนย์รวมเยาวชนรักดีทั้งหลายของสังคมไทย... http://gotoknow.org/profile/nongnarts สำหรับ theme ที่แสดงอัตตลักษณ์ blog ของข้าพเจ้าที่ gotoknow นี้ คือ "ความสุขจากการแบ่งปัน" ที่สอดคล้องกับความหมายของ "Knowledge is Sharing"... บันทึกแรกของข้าพเจ้ามีผู้เข้ามาอ่านพอสมควร และเพื่อนที่แสดงตนให้กำลังใจแก่ข้าพเจ้าในบันทึกนี้ ..เป็น คู่พระ-นาง ในดวงใจของพวกเรา คือ อาจารย์ขจิต(เจ้าพ่อกิจกรรม) และน้องมะปราง(คนงามตลอดกาล) ... http://gotoknow.org/blog/nongnarts/236324 ในบันทึกต่อๆมา..ข้าพเจ้าเริ่มมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นในการแลกเปลี่ยนบันทึกอ่านและคุยทุกข์สุขประจำวันกันอย่างสนิทสนม.. http://gotoknow.org/blog/nongnarts/toc ข้าพเจ้ามีความสุขที่ได้แบ่งปันและรับการแบ่งปันความรู้ด้วยไมตรีจิตจากทุกท่านในทุกๆวันด้วยมิตรภาพที่งดงาม... และมีความตั้งใจอย่างมั่นคงที่จะไม่หนีหน้าลาจากบ้าน gotoknow ไปก่อนกาลอันควรอย่างแน่นอน.. ข้าพเจ้าขอขอบคุณน้องมะปรางที่เปิดเวทีให้สมาชิกได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการเขียน blog ที่ บ้าน gotoknow .. http://gotoknow.org/blog/tutorial4u/368258
ที่มาร่วมสร้างสีสันมาเป็นกำลังใจให้น้อง ๆ และบันทึกเรื่องราวดี ๆ
เพื่อแบ่งปันให้เกิดแรงบันดาลใจเสมอค่ะ
เรียนพี่นงนาท
พี่เป็นคนมากด้วยน้ำใจ ทั้งยังเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพ การได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นวิทยาทานที่หาได้ยาก
ความเอื้อเฟื้อแบ่งปันของสมาชิก ส่งผลดีต่อการทำงานและการดำรงชีวิต ความหลากหลายอาชีพทำให้บ้านหลังนี้ดูอบอุ่น
ขอให้พี่เป็นเสาหลักของพวกเราตลอดไป
สวัสดีครับคุณ นงนาท
หลากหลายที่มาของผู้คนใน gotoknow
ผมเองมาแบบไม่เป็นอะไรเลย ก็ได้เข้ามาเรียนรู้ รับการแบ่งปันอย่างต่อเนื่องครับ
มากราบสวัสดีพี่ใหญ่ พี่สาวใหญ่ในวงการ ซีเอสอาร์ ชอบอ่านเรื่องราวแล้วได้รอยยิ้ม เปี่ยมความหวัง ในสังคม ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่
กอนับไม่ไหวแล้วค่ะ เพื่อน ๆ ในนี้ใจดี
ให้กอปรึกษาอะไรหลายครั้งแล้ว
ซึ้งน้ำใจที่มีให้
สวัสดีครับ
พี่นงนาทเป็นผู้ใหญ่ใจดีคนแรกที่ผมได้พบ ณ บ้านแห่งนี้เลยครับ
รู้สึกเหมือนกันเลยค่ะ พี่ใหญ่ ว่างจากภารกิจก็จะเข้ามานั่งพัก ที่บ้านgotoknow
มีมิตรภาพ มากมาย มีเรื่องเล่า หลากหลาย แบ่งปันความสุขแก่กัน
และวันนี้เองก็คิดเหมือนพี่ใหญ่ คือ รัก บ้านหลังนี้ ไม่อยากจากไปไหนค่ะ
วันนี้ได้กระต่ายน้อย 2 ตัว เลี้ยงง่ายค่ะ กินผัก กินหญ้า กระโดด ไปมาที่สนามเล็กๆ หน้าบ้านค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่
* การเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสมาชิก Gotoknow ได้รับความรู้และประสบการณ์ที่หลากหลายมากค่ะ... หนูเป็นหนึ่งที่เข้ามาแบบไม่รู้จักใครเลย.... คนอุตรดิตถ์น้อยมาก ณ ที่แห่งนี้ แต่หนูก็ได้รับน้ำใจไมตรีจากที่นี่ โดยเฉพาะพี่ใหญ่ ที่เป็นผู้ใหญ่ใจดี คอยเป็นกำลังให้เสมอมา
* ที่ลืมไม่ได้ คือ ท่านอาจารย์ขจิต ท่าน ผอ.ประจักษ์ ปานอินทร์ พี่มหาเหรียญชัย คุณแดง (เลี่ยมทอง รพ.ศรีนครินทร์) ที่เป็นบุคคลกลุ่มแรกที่คอยเป็นกำลังใจให้กับหนูมาตั้งแต่แรก
* รักบ้านหลังนี้ แม้ว่าจะไม่รู้จักสมากชิกทุกคน แต่ก็มีความรู้สึกดีๆ ให้เสมอ และคงไม่คิดจะจากไปเช่นกันค่ะ
* ขอบคุณสำหรับทุกๆ อย่างที่พี่ใหญ่มอบให้ค่ะ
คุณธรรมทิพย์ ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยมรำลึกมิตรภาพของพวกเรานะคะ..พี่ใหญ่ได้ทั้งความรู้จากประสพการณ์ดีๆของครูวราภรณ์ รวมทั้งได้คติธรรมน่าคิดน่าจดจำ และบทกวีไพเราะจาก blog ขอน้องสาวคนนี้มากมายค่ะ..
ผอ.พรชัย ขอบคุณในไมตรีจิตมากมายที่มอบให้พี่เสมอมา ...พี่ได้เรียนรู้หลักคิดดีๆของความเป็นผู้นำที่ลงลึกในทางปฏิบัติ..ได้เห็นแบบอย่างการเป็นผอ.โรงเรียนที่เข้มแข็ง..รวมไปถึงการแบ่งปันน้ำใจในกิจกรรมเยาวชนต่างถิ่นที่เข้มแข็งด้วยค่ะ..ขอชื่นชมจริงๆ...
ท่านวอญ่าฯ ขอบคุณมากค่ะที่มาเยี่ยมบอกเล่ากิจกรรมดีๆเพื่อชุมชน...ไม่ว่าจะเจ็บป่วยให้เราเป็นห่วงอย่างไร ท่านวอญ่าฯ มีสปิริตสู้ๆเสมอ..น่าภูมิใจแทนหลานนาเซียนะคะ..ท่านอยู่พัทลุง..นงนาทมีเชื้อสายชาวนครศรีธรรมราช..คงได้เจอตัวจริงกันในโอกาสดีๆสักครั้งหนึ่งนะคะ...
น้อง poo อันดามันที่น่ารักของทุกคน ผู้มีอารมณ์กลอนชมธรรมชาติที่อ่อนไหวงดงาม..พี่หญ่ชื่นใจสบายจิตเสมอทุกครั้งที่ไปเยี่ยมบ้านน้องค่ะ...
น้องกอ ผู้มีฝีมือวาดภาพสวยงามน่าชม และเปิดเผยชีวิตที่สมถะเป็นตัวตนที่อิสระ เห็นน้องมาเยี่ยมทีไรได้ยิ้มและคำทักทายน่าเอ็นดูมาฝากพี่เสมอค่ะ
คุณเลิศฤทธิ์ ขอบคุณค่ะที่ยังจำความหลังครั้งโน้นได้ พี่ขอให้กำลังใจเรื่องเล่าของคุณนะคะ..
คุณ pa deng ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม..ยินดีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยเสมอค่ะ...
ครูเตือน ขอบคุณค่ะที่อุ้มกระต่ายน้อยน่ารักมาเยี่ยมค่ะ ..พี่ได้ชมเรื่องเล่าไปเที่ยวน่าอ่านมากค่ะ และประสบการณ์การเป็นครูที่น่าสนใจมากค่ะ..
ผอ.ประจักษ์ ขอบคุณมากค่ะ ไม่ได้พบหลานม่อนนานมากแล้ว ..ยังคิดถึงคติและประสบการณ์ดีๆของการเป็นครูและเรื่องเล่าเมืองสุพรรณที่น่าเที่ยว..ต้องหโอกาสไปบ้างค่ะ..
ครูใจดี ขอบคุณมากค่ะที่มาเยี่ยมพร้อมภาพกุหลาบสีหวานๆ..แม่หญิงเหล็กใจดีของครอบครัว และของลูกศิษย์..ผู้บันทึกเรื่องน่าอ่านจากประสบการณ์ทุกรูปแบบ...ชื่นชมมากๆค่ะ...รักษาสุขภาพและพักผ่อนบ้างนะคะ..
ได้รู้จัก พี่สาวใจดีคนนี้
นับว่าเป็นโอกาสที่ดี..ที่สุดแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ถึงแม้จะเข้ามาเป็นสมาชิกได้ไม่นาน...
แต่มิตรไมตรีที่ได้รับเปี่ยมล้นท้นดวงใจและอบอุ่นเสมือนรู้จักคุ้นเคยกันมานาน
ครั้งแรกที่พี่ใหญ่เข้าไปทักทายรู้สึกตื่นเต้นมาก
พอได้มาสัมผัสบันทึกของพี่ถึงค่อยๆซึมซับเอาสิ่งดีๆที่ได้รับและน้ำใจอันกว้างใหญ่
ที่พี่มีให้กับชาวสมาชิกและสังคม
ขอบคุณกับความรู้สึกที่ดีที่มีให้แก่กันค่ะ
พี่ใหญ่เข้าไปตอบคำถามหรือยังคะว่าอยากกอดใคร???
สวัสดีค่ะ
ครูแอนค่ะ....ครูแอนเองก็ได้พบมิตรภาพแห่งรักที่ยั่งยืนที่ GO TO KNOW นี้เช่นกันกัน
ทั้งๆ ที่ครั้งแรกที่เข้ามาเมื่อปี 2550 เคยคิดว่ามันคงจะไม่อะไรนักหนาหรอก...
เอาเข้าจริงที่นี่มีรัก มีมิตรภาพที่ยั่งยืน ครูแอนเจอเพื่อน เจอพี่สาว พี่ชาย น้องสาว น้องชาย และญาติผู้ใหญ่ใจดีอีกเยอะแยะ (แม้ว่าตอนนี้ครูแอนจะไม่ค่อยว่างเข้ามาทักทายมวลมิตรบ่อยครั้งสักเท่าไร)
กระทั่งทุกวันนี้เรายังคงสื่อใจถึงใจกันได้เสมอ...แม้อยู่ห่างกันไกลโข...
และสิ่งเหล่านี้ก็มีส่วนสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ที่จรรโลงโลกให้น่าอยู่ได้อีกทางนึงนะคะ...สำหรับสื่อรักและมิตรภาพจาก โกทูโน
ครูแอนยังคงขอบคุณโกทูโนมาทุกวันนี้เลยค่ะที่ทำให้ครูแอนเจอเรื่องราวดีๆ และบันทึกดีๆ ที่ได้ความรู้ควบคู่มิตรภาพไปในขณะเดียวกัน
ขอบคุณนะคะ
ค่ะบ้านหลังใหญ่นี้มากด้วยน้ำใจ ฯ ดั่งที่คุณพี่ใหญ่กล่าวทุกประการค่ะ ดาก็ดีใจมากที่ได้มาอยู่บ้านหลังนี้ ทำให้เรามีความสุขเสมอนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่
อ่านบันทึกพี่ใหญ่แล้วมีความสุขค่ะ...มิตรภาพในบ้าน หลังนี้ของเรางดงามและน่าประทับใจมากค่ะ...ความรู้สึกไม่แตกต่างกันเลยนะคะ
ติดตามอ่านบันทึกของพี่ใหญ่มาตลอดคะ เป็นผู้ใหญ่ต้นแบบที่น่านับถือมากคะ ใจดีมากๆด้วย
อบอุ่นมากคะ
สวัสดีครับพี่ใหไญ่
ว่าจะเขียนบ้างแต่ยังไม่ได้ลงมือเลย
สงสัยต้องขอลอกจากบันทึกนี้แหละครับ
มีป๋าดันคนเดียวกันเลยครับ "ดร.ขจิต"