ภาพวาดสีน้ำของ"ครูหยุย"
ผมเคยมีโอกาสเรียนวาดภาพสีน้ำมาเมื่อปี 2551 (ภาพดอกไม้และทุ่งหญ้า วาดแล้วไปไม่รอด เอาดีไม่ได้ ที่รอดมาพอโชว์ได้ก็มีแต่เพียงภาพสิงสาราสัตว์)
วาดได้ไม่นาน ผมก็ต้องหยุดไปรักษา "ดวงตา"ที่เป็นต้อกระจกอย่างแรง จนต้องผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์ใหม่และต้องพักใช้สายตานานกว่า 6 เดือน การวาดจึงหยุดลงและหยุดลงถึงปัจจุบัน
กำลังกระตุ้นอารมณ์ศิลปินของตนเองขึ้นครับ แต่อารมณ์ยังไม่ได้จุดของมันสักที จึงค้นหาภาพเก่าเคยวาดมา "แอบโชว์"ที่นี่ ที่เดียวเท่านั้น
ดูแล้ว เป็นไงบ้างครับ
สวัสดีคะคุณครูหยุย หนูก็ไม่ค่อยถนัดเรื่องศิลปะเลยคะสมัยเรียนถ้าส่งงานครูก็ต้องให้เพื่อนช่วยเขาบอกว่าศิลปะต้องใช้พรแสวงมากกว่าพรสวรรค์ ดูแล้วสวยคะแต่ดูแววตาแล้วดูเศร้าๆยังไงไม่รู้นะค่ะ
คุณนิดหน่อยครับ ลึกซึ้งดีจังครับ สังเกตแววตาด้วย เหมือนครูที่สอนเขาบอกเปี๊ยบเลย
ครูหยุยครับ
ดีนะครับครูยังมีภาพในอดีตให้ดู ผมซิไม่รู้แม้แต่ขั้นตอน ตอนเด็กไม่ใส่ใจตอนโตเลยอึน ๆ ผมว่าการวาดภาพก็เป็นการผ่อนคลายได้ดีเหมือนกันครับ
ครูหยุยวาดภาพนกอินทรีย์ได้อารมณ์ที่สุด...ค่ะ...โหวตให้นกอินทรีย์ค่า...
ไม่น่าเชื่อว่าครูมีเวลาวาดรูป ...... โหวตให้ภาพ นกอินทรีย์ และไก่แจ้ แต่นกฮูก ตายังไม่เหมือน ... สงสัยยังไม่เคยเป็นนกฮูก ... 5555555 ........... ฝึกวาดอีกสักพัก น่าจะออกงานได้ อ.เฉลิมชัย ช่วยครูหยุยด้วย...
ภาพงดงามมากๆ ค่ะคุณครู ชื่นชมงาน และเป็นกำลังใจด้วยจิตคารวะค่ะ
มาเป็นกำลังใจให้ครูหยุยค่ะ..ทุกรูปเกิดจากความพอใจและจินตนาการของผู้วาดนะคะ..เป็นความงามเฉพาะตัว..วาดแล้วมีความสุข เป็นการผ่อนคลายที่ดีอย่างหนึ่ง...
ขอบคุณครับ หมอสุข ที่แวะมาดูงานศิลป์สมัครเล่นของผม
คุณบ้านเอื้ออาทรคลองห้าครับ นอกจากภาดพวาดแล้ว ผมพยายามกลับไปบ้านที่สุรินทร์เก็บของใช้เก่าๆ ที่ผมเคยใช้ ได้มาตั้งหลายชิ้นนะครับ สักวันจะนำมาเผยแพร่กระตุ้นต่อมความอยาก ให้ทุกคนช่วยเก็บอดีตของตนไว้ให้ลุกหลานได้ดู
คุณอ้อยเล็กครับ ขอบคุณที่โหวตให้นกอินทรีย์นะครับ เชื่อหรือเปล่าครับว่าเคยมีเพื่อนขอประมูลไปติดที่บ้านให้ตั้งหลายตังส์ ผมไม่ให้เพราะเพื่อนพูดส่งท้ายไว้ว่า "รูปแกก็งั้นๆ แหละ ที่ซื้อให้ราคาสูงเพราะลายเซ็น" อื๋อ..หมดแรงเลย
คุณใยไหมครับ นกฮูกตาไม่เหมือน จริงครับ ตาเล็กไป คงเพราะเที่ยวกลางคืนไม่เก่งเลยวาดไม่เหมือน ฮิฮิฮิ
คุณ poo แอบมาชมให้ปลื้มอีกแล้ว ตัวงี้ลอยเลย สงสัยจะบ้า "ยอ" ตอนแก่
จริงครับคุณนงนาท แต่ละภาพเป็นไปตามจินตนาการและฝีมือ(ที่ไม่ค่อยมี)ครับ แต่จำได้ว่าเมื่อวาดเสร็จ รู้สึกภูมิใจว่าเราก็วาดได้เหมือนเช่นกัน แต่อาจจะไม่สวย
ขอบคุณที่แวะมานะครับ ความสามารถด้านนี้ผมยังมีน้อยมาก ที่สำคัญคือไม่ค่อยจะสนใจเอาดีด้านนี้ซะด้วยสิครับ แต่ยังจำได้ดีว่าช่วงสนใจงานศิลปะ ชีวิตสงบเงียบดีจัง
แวะมาชื่นชมความสามารถอีกมุมหนึ่งของครูหยุย
คนที่มีอารมณ์ศิลปินมักจะเป็นคนละเอียดอ่อนและอ่อนไหวง่าย
ชื่นชอบค่ะเพราะตัวเองไม่มีหัวทางด้านนี้....
มีความสุขกับค่ำคืนนี้นะคะ
ขอบคุณครับคุณ krugui ที่แวะมาชื่นชมนะครับ ภาพเหล่านี้ผมวาดไว้นานแล้วครับ กว่าจะหวนกลับมาวาดให้ได้แบบนี้คงต้องฟื้นอีกนาน สำคัญคือผมก็ยังไม่มีอารมณ์พอจะฟื้นความเป็นศิลปินขึ้นมาครับ
แป๋มว่าน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋มดี...
อาจารย์เต็มศักดิ์ครับ ความจริงไม่กล้านำภาพมาเผยแพร่หรอกครับ แต่ได้แรงบันดาลใจมาจาก "คุณณัฐรดา"ที่เธอวาดภาพดอกไม้สีน้ำได้งดงามมาก เห็นแล้วเลยคิดได้ว่าเคยวาดไว้ จึงแอบนำออกมาเผยแพร่แบบเขินๆ นะครับ ส่วนที่บอกว่าสีไม่ชุ่มน้ำแล้วจะเป็นผู้ชำนาญนั้นคงไม่จริงครับ เป็นเพราะผมใจร้อนมากกว่า ร่างแบบเสร็จก็ลงสีเลยครับ ครูที่สอนยังบอกว่าวาดภาพนั้นต้องใจเย็นๆ จะสวยกว่านี้มาก
คุณแป๋มครับ ภาพนกนี้ตอนวาดเสร็จ ยังจำได้ว่าดูแล้วขำ เพราะมันกลมอ้วนน่ารักดี ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะครับ
สวัสดีค่ะ
มาชมภาพอีกครั้งค่ะ (คราวก่อนมาชมแล้ว เม้นท์ไม่ทันค่ะ)
ชอบดวงตานกเหยี่ยวมากเลยค่ะ ดูคมกล้า ดูเหมือนกำลังจับจ้องอะไรอยู่ค่ะ
คุณณัฐรดาเป็นคนกระตุ้นให้ผมกล้านำภาพมาเสนอ มาเยี่ยมเยียนวิจารณ์แบบนี้ ค่อยหายเขินหน่อยครับ
ส่วนดวงตาเหยี่ยวนั้น วาดไปตามอารมณ์ช่วงนั้นครับ นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่า จ้องอะไรอยู่
นึกไม่ถึงจริงๆ ครูหยุยเก่งไปหมด เก่งรอบด้าน เป็นจิตรกรก็ได้ ภาพไก่แจ้ กับภาพนก แม้จะเป็นภาพเดี่ยว ก็ดูอบอุ่นนะคะ เพราะตัวอ้วนแน่เลย
ขอบคุณครับ krudara ที่มาเยี่ยมเยียน ผมไม่ได้เก่งรอบด้านหรอกครับ หลายอย่างก็ไม่ได้เรื่องเช่นกัน ที่วาดได้นั้นเพราะเรียนและฝึกครับ พอไปได้เท่านั้นเอง