ก่อนพักรับประทานอาหารกลางวัน ได้ไปยืนที่ห้องพักครูและมองลงไปนอกหน้าต่าง เห็นกองฟัก แฟง น้ำเต้าและบวบขนาดใหญ่ วางทับถมกันจำนวนมาก ขณะเดียวกันได้มีเด็กชายกลุ่มหนึ่งเดินมาใกล้ ๆ บริเวณนั้น บางคนใส่ชุดนักเรียน บางคนใส่ชุดชาวเขา
เมื่อบอกว่าอยากได้เมล็ดพันธุ์ทำให้นักเรียนกลุ่มนี้ช่วยกันแกะเมล็ดพันธุ์ให้ แต่เด็กชาย ๒ คนได้แกะเมล็ดฟัก พร้อมกับล้วงเมล็ดพันธุ์ออกมาดูเหมือนเป็นก้อนดินอยู่ด้วย ไม่ทราบว่าเขาส่งภาษาชาวเขาว่าอย่างไร ทำให้เพื่อนเดินไปที่ใต้ถุนบ้านพักครูและจับลูกไก่มาตัวหนึ่ง ฉันกำลังจะเตือนว่า "ไม่ควรนำลูกไก่มาเล่น" เพราะจะทำให้ลูกไก่ตายได้ เห็นว่าเด็กชายคนนั้นได้วางลูกไก่ลงให้จิกมดปลวกที่รวมมาในดินและเมล็ดพันธุ์ ทำให้นึกละอายใจที่ไม่เข้าใจว่าเด็กนำลูกไก่มาอุ้มเล่น "ทักษะชีวิต" เด็กกลุ่มนี้ดีกว่าฉันมาก
มีเด็กชายวัย ๓ ขวบจำนวน ๒ คนรวมอยู่ในกลุ่มด้วย แต่ไม่ได้แต่งกายชุดประจำเผ่า ฉันคิดว่าเป็นลูกชายของชาวบ้านแถวนั้น แต่เห็นเด็กน้อยสองคนมีน้ำใจช่วยพี่ ๆ แกะเมล็ดพันธุ์ด้วย จึงถามไถ่ดูได้ความว่า "เป็นน้องชายของเด็กลุ่มนั้น ลงมาจากเขาบ้านเข็กน้อย กำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาลและมาอยู่หอพักนอนประจำกับพี่ ๆ"
เด็กทั้งกลุ่มนำเมล็ดพันธุ์มาส่งให้และบอกเป็นภาษาม้งว่า "บวบ เรียกว่า เจ่ากะจึ๊ก และฟัก เรียกว่า เต้า" ฉันจึงมีความสนใจที่จะเรียนรู้บางอย่างจากเด็กกลุ่มนี้ทำให้ทราบว่า มีนักเรียนมาจากบนเขาตุบค้อจังหวัดเลย น้ำจวง อำเภอชาติตระการ เข้กน้อยและห้วยน้ำขาว จังหวัดเพชรบูรณ์ มาอยู่หอพักนอนจำนวน ๓๔ คน อายุตั้งแต่ ๓ ขวบถึง ๑๒ ขวบ เด็กที่อายุน้อยหรืออยู่ชั้นอนุบาลหากไม่มีพี่มาอยู่ด้วย จะไม่มีสิทธิ์มาตามลำพัง เด็กกลุ่มนี้พ่อแม่จะมารับกลับบ้านที่บนเขาภาคเรียนละ ๑ ครั้งเท่านั้น
เด็ก ๆ กลุ่มนี้สามารถตอบคำถามได้รวดเร็วอย่างมั่นใจ ไม่ทำท่าเหนียมอาย และได้ถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการรับผิดชอบและความขยันขันแข็งระหว่าง "เด็กดอยบนพื้นราบและเด็กดอยชาวไทยภูเขา" ว่ามีความแตกต่างกันอย่างไร ทำให้ได้คำตอบว่า "เด็กดอยบนพื้นราบมีความขยันและอดทนน้อยกว่าเด็กบนดอยสูงเช่นพวกเขา" เท่าที่สังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้และรับฟังจากคำบอกเล่าของคุณครูที่นั่น มีความคิดเห็นเช่นเดียวกัน แสดงถึงวัฒนธรรมการต่อสู้ชีวิตและสภาพแวดล้อมบริบทของครอบครัวและพื้นถิ่นที่อยู่อาศัยทำให้เป็นคนรับผิดชอบต่อความอยู่รอดของตนเอง
...อ่านเรื่องราว
...เห็นภาพเด็กๆ แล้วน่ารัก
...อยู่กับธรรมชาติ ทำให้รู้สึกสงบ
เข้ามาแลกเปลี่ยนด้วยครับ
วัฒนธรรมการต่อสู้ชีวิตและสภาพแวดล้อมบริบทของครอบครัวและพื้นถิ่นที่อยู่อาศัยทำให้เป็นคนรับผิดชอบต่อความอยู่รอดของตนเอง
จริงครับ ที่ตราด เด็กกัมพูชา มาเรียนกันมาก เด็กกัมพูชา จะขยัน อดทน และ มีความเป็นผู้นำ มากกว่าเด็กไทยครับ
มาติดตามกิจกรรมค่ายฯ ค่ะ
เป็นอย่างนั้นมานานแล้วค่ะ..เด็กพื้นราบจะขยัน อดทนน้อยกว่าเด็กบนดอย
เด็กบนดอยมีความหวัง ความฝันที่จะพัฒนาตัวเอง และบ้านเกิด..
แรงผลักดันย่อมมากกว่า..เด็กพื้นราบที่เกิดมาค่อนข้างสะดวกสบาย..
เรียนพี่ครูคิม
เด็กๆน่ารักนะคะ อยากมีหลานเป็นของตัวเองจังเล้ย
สวัสดีค่ะพี่ครูคิม เด็กอยู่ดอยมีความอดทน มีสมาธิมากกว่าคนพื้นราบจริงค่ะ..พอมาอยู่ร่วมกับเด็กเรากลับเปลี่ยนไป๋นะคะ..อิอิ..
น่ารักจังค่ะพี่คิม
ครูบันเทิงก็ชอบกินบวบค่ะ
ยิ่งสดๆจากต้นเนี๊ยะ! สุดยอดค่ะ
แล้วนั่น หัวมัน รึค่ะ ..โอ้โห..เบ้อเริ่ม!! เล้ย..
น่ารักจังเลยค่ะครุคิม
อยากสัมผัสแบบนี้เหมือนที่ครูคิมได้รับค่ะ
สวัสดีครับ
ผมว่านี่แหละคือทักษะชีวิตที่จำเป็นของเด็ก ๆ
ที่ทุกคนควรหันมาใส่ใจและช่วยกันปลูกฝัง
จากที่เคยสัมผัสมา....เป็นจริงที่สุดอย่างพี่คิมว่า
อาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อม การเลี้ยงดูที่แตกต่างกัน
ทำให้การเอาตัวรอดหรือความอดทนต่างกัน
แต่....หากเอามาอยู่ร่วมกันเมื่อไหร่ คนที่จะถูกกลืนมากกว่าคือ...เด็กดอยค่ะ..hahaha
การเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการได้สัมผัสกับธรรมชาติ ได้รับรู้ร้อน หนาว ทุกข์ สุข ได้สังเกต ได้รับการถ่ายทอดความรู้จากผู้ใหญ่รอบตัวอย่างอบอุ่น คิด จดจำ ได้ลงมือทำเอง ทักษะชีวิตย่อมเพิ่มพูน เด็กที่อยู่ในที่สะดวกสบายจะไม่ได้รับการบ่มเพาะ และผู้ใหญ่ในชุมชนที่มีความเจริญทางวัตถุมากก็มักไม่เห็นความสำคัญของการบ่มเพาะทักษะชีวิตให้เด็กนะคะ เห็นมาเยอะที่คนเดี๋ยวนี้เลี้ยงลูกหลานให้เป็นคุณหนู คุณชาย ทำอะไรไม่เป็น สงสารทั้งเด็กที่โตขึ้นก็จะคิดอะไรได้แบบตื้นๆต้องการอะไรง่ายๆไม่มีความอดทน และ สงสารสังคมที่จะมีคนมากมายที่เห็นแก่ตัว ไม่ได้อะไรดังใจก็มักจะโทษคนอื่น
ถือโอกาสขอบคุณคุณครูคิมตรงนี้เลยค่ะ ได้รับน้ำพริกผัดเรียบร้อยเมื่อวานค่ะ ไปกรุงเทพมาทั้งวันกลับมาตอนเย็นพบกล่องพัสดุ รีบแกะดูเห็นหลายวันกลัวของจะเสีย ปรากฏว่าเป็นน้ำพริกสีแดงขึ้นเงาสวยและหอมมาก น้ำพริกอย่างนี้ไม่เสียง่ายอยู่แล้ว นึกถึงความมีน้ำใจของคุณครูคิมที่ใช้เวลาคั่วพริก โขลกเครื่องและผัดจนได้ที่ คงจามฉุนพริกกันน่าดูเลยนะคะ ^___^ จินตนาการมาก วันนี้จะเจียวไข่ร้อนๆ และหาผักหลายอย่างกินแกล้มเป็นอาหารกลางวัน ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
เป็นการเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยม นะคะ
พอลล่าไม่มีโอกาสได้เรียนรู้แบบนี้เลยค่ะ
มีโอกาสในการเรียนรู้กับธรรมชาติน้อยกว่าน้องๆ เยอะเลยค่ะ
ต้องหาโอกาสไปฝึกทักษะชีวิตตอนแก่ อิอิ
สวัสดีครับ พี่คิม
เด็กๆน่ารักจังค่า หนูอยากทำงานเหมือนพี่คิมจังค่ะ
หวังว่าอนาคตหนูคงได้ทำเหมือนพี่คิมค่ะ
สวัสดีค่ะท่านรองฯsmall man
สวัสดีค่ะน้องหมออนามัย
สวัสดีค่ะคุณยาย