หลง เลิกหลง ลงมือทำ อย่างมีสติ

บ่ายนี้เกือบทั้งบ่าย เปิดอ่านหนังสือ-ตำรา เพื่อศึกษา และเพื่อเขียนผลงาน

ทำงานไม่ได้เนื้อ ไม่ได้หนังนัก

ในใจมีแต่คำถามที่คิดวนเวียนถามตัวเองมาหลายครั้งคราว

 

เราชอบ รัก ที่จะทำ(หมายถึงเรียนรู้ลงลึกเป็นพิเศษ) เรื่องนี้จริง ๆ หรือ

 

หรือเพราะเป็นเรา ที่ถูกกำหนดด้วยอะไร สิ่งใด ให้ทำ

ตอบไม่ได้ เพราะเรามีโอกาสที่จะตอบปฏิเสธ พอ ๆ กับตอบรับ

และเราเลือก ตอบรับที่จะทำ

 

เป็นเรื่องที่ยุ่งยาก เรื่องที่ต้องเรียนกันใหม่เลยเชียว เพราะเราไม่เคยทำงานหรือเรียนรู้เรื่องนี้มา ตลอดระยะเวลาแห่งการเป็นนักเรียนกระทั่งมาเป็นครู

 

มีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนรัก

คุยยาว แต่สรุปสั้น ๆ ว่า

 

"เธอมีโอกาสที่ดีนะ"

"เป็นเรื่องยาก จะได้เป็นโอกาสดีในการฝึกฝนสมองในวัยขนาดนี้ ป้องกันสมองฝ่อ"

"คนไข้เหล่านี้เป็นโรคเรื้อรัง โรคทางพันธุกรรม โรคทาง...."

"เธอมีโอกาสทำความดี"

"ถึงจะยาก แต่อาจเป็นเราที่ ทำประโยชน์ต่อคนอื่น ๆ" -คนไข้

"เธอจงมีความเพียร"

"เธอจงสู้"

"เราอาจถูกกำหนดให้ทำอะไรบางอย่าง แม้ไม่ใช่สิ่งที่ชอบ รัก แต่มีคุณค่า"

 

ขอบคุณมาก คุณเพื่อนรักแห่งชีวิต ดุจ"ครูแห่งชีวิต"

เรา หลง อีกแล้ว

หลงคิดแต่แง่มุมเรื่องส่วนตัว

มองตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง

 

หลง

เลิกหลง

 

และ

ลงมือทำอย่างมีสติ