ขอเขียนบันทึกที่ต่อเนื่องมาจากการอ่านความคิดเห็นของคุณ"อาจารย์โรงเรียน ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต" ซึ่งไปให้ไว้ที่บันทึกข่าวประกาศฯของอ.จันทวรรณ เพราะเห็นว่าการมองโลกในแง่ไม่ค่อยดีนัก (ไม่อยากจะใช้คำว่าร้าย - pessimistic) แล้วแสดงออกมาเพื่อสื่อสารกับผู้อื่น ทำให้เกิดบรรยากาศของความอึดอัด และไม่สร้างสรรค์เป็นอย่างยิ่งค่ะ เรื่องนี้เห็นได้ด้วยเช่นกันจากบันทึกที่อ.ประพนธ์เล่าว่า

"มีท่านผู้เข้าร่วมประชุมท่านหนึ่งได้เอ่ยขึ้นว่า " . . . หลักการบริหารมากมายที่เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น สามารถนำไปใช้ขยายผลได้เป็นอย่างดีที่อเมริกา แต่พอมาถึงเมืองไทยก็ตายทุกที . . ." "

คุณ"อาจารย์โรงเรียน ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต" ได้สื่อสารในลักษณะที่ทำให้ตัวเองคิดว่า ท่านไม่ค่อยเชื่อว่าจะมีคนที่มีอุดมการณ์ ทำงานเพื่อชาติจริงๆ หรือมีก็มีน้อย และคงไม่จริงใจที่จะทำจริงๆ เช่นเดียวกับท่านผู้เข้าร่วมประชุมในบันทึกของอ.ประพนธ์ ที่สื่อคำพูดในทางที่ไม่ศรัทธาเชื่อมั่นใน"คน" ถ้าท่านอ่านหรือได้ยินคนพูดออกความคิดเห็นในลักษณะนี้ แล้วมีคนส่งเสริมให้ออกไปในทางเดียวกัน คือไม่เชื่อว่าจะมีคนดี ไม่เชื่อว่าสิ่งดีๆจะเกิดได้ ลองคิดดูสิคะว่าจะเกิดอะไรขึ้น นี่คือการคิดและพูดแบบ Pessimistic

ในทางตรงกันข้าม เราจะได้เห็นความเป็นไปและการปฏิสัมพันธ์แบบสร้างสรรค์ มองโลกในแง่ดี มีศรัทธาใน"คน" หรือแบบ Optimistic ใน GotoKnow อยู่เป็นประจำ และเราก็ได้เห็นแล้วว่าผลเป็นอย่างไร ในระยะเวลาเพียง 1 ปีที่ผ่านมา

เพราะฉะนั้น เรามาช่วยกันมองและคิดและสื่อสารแบบที่ก่อให้เกิดการพัฒนาไปในทางที่ดีเถิดค่ะ หากเราไม่สร้างศรัทธาใน"คน"ของเรา ทำตัวตนของเราให้เป็นตัวอย่าง ให้คนศรัทธา ใครจะเป็นคนทำ แล้วเราจะคาดหวังอะไร ถ้าหากเราไม่เริ่มที่ตัวเองก่อน ช่วยกันเถอะค่ะ