ตามปกนิสัยของแต่ละคนที่เดินทางท่องเที่ยวหรือเดินทางไปต่างถิ่น  จุดประสงค์ของการแสวงก็ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนตัว  บางคนชอบทาน บางคนชอบของที่ระลึก บางคนชอบชมธรรมชาติ บางคนชอบถ่ายภาพ หรือบางคนชอบชมวัดวาอาราม หรือสถานที่สำคัญของบ้านเมืองนั้น ๆ 

            พี่ลีและน้องฝ้ายมารับไปชมตลาดอินโดจีนหรือท่าเสด็จ  มีสินค้ามากมาย  ตลาดแบบนี้ส่วนใหญ่มีแทบทุกจังหวัดที่เป็นชายแดน สิ่งของจะเหมือน ๆ กัน มุ่งขายให้กับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวต่างชาติ  พวกเราเดินผ่าน ๆ ไปอย่างรวดเร็วและมุ่งตรงไปที่ร้านขายเครื่องบินบังคับ ได้เลือกดูเพียง ๓ ร้านและกลับมาซื้อที่ร้านแรกเพราะมีให้เลือกมากกว่าร้านอื่น 

           ระหว่างนั้นจะเห็นขอทาน  ไม่ว่าใครที่บังเอิญเห็นก็จะคิดเหมือนกันคือ "สงสาร" มีคนเล่าว่า "หากเราให้เงินกับขอทานเป็นการทำร้ายสังคมทางอ้อม เพราะอาจเป็นขอทานที่ถูกบังคับมาหรือที่เรียกกันว่าแก้งค์ขอทาน" หากเราเห็นหน้าและดวงตาของเขาที่มองมายังเราแล้วทำให้ยากที่จะทำใจได้ 

          ฉันได้พบสิ่งแปลกไปกว่าที่เคยเห็นคือก้อนหินสวยงามหลากสีก้อนเล็ก ก้อนใหญ่หลายขนาดแช่อยู่ในอ่างน้ำ ลองจับดูแข็งเหมือนหินทั่วไป ผู้คนนิยมซื้อไปบูชาและประดับบ้าน เขาเรียกว่า "ไข่พญานาค"  เมื่อเดินทะลุไปริมฝั่งแม่น้ำโขงบริเวณท่าเสด็จได้พบร้านอาหาร ขนมและสิ่งของที่ระลึก   และร้านสินค้าโอท็อป  ส่วนใหญ่ขายผลิตภัณฑ์พื้นบ้านจริง ๆ แต่ราคาแพงลิบลิ่ว บางแห่งมีการจัดสร้างห้องพักให้เช่า  นับเป็นย่านธุรกิจที่สำคัญของจังหวัดหนองคาย 

           ด้านหลังของตลาดอินโดจีนคือแม่น้ำโขงและ"ท่าเสด็จ"  ซึ่งเคยเป็นด่านตอนที่ยังไม่มีสะพานมิตรภาพไทยลาวข้ามแม่น้ำโขง  พี่ลีไม่ลืมลุ้นให้ถ่ายภาพ  และเตือนว่า "หากพลาดการถ่ายภาพที่นี่ดูเหมือนยังไม่ได้ไปหนองคายนั่นเอง" 

           ออกจากตลาดอินโดจีน  พี่ลีพานั่งรถเลาะเลียบริมฝั่งโขงไปถึงอำเภอโพนพิสัย  ทำให้ทราบว่าแต่ละอำเภอของจังหวัดหนองคายเป็นแนวยาวตามฝั่งแม่น้ำโขง  ตลอดเส้นทางมีต้นไม้ร่มรื่นอุดมสมบูรณ์มีพืชพันธุ์ขึ้นงอกงาม  เขียวชะอุ่ม ไม่แห้งแล้งเหมือนหลายจังหวัดที่ผ่านมา  ฉันคิดในใจว่า "ชาวเมืองหนองคายคงอยู่ร่มเย็นเป็นสุข" กันทั่วหน้า

http://r05.ldd.go.th/Website_station/nki01/map3.GIF

เกี่ยวกับหนองคายเมืองน่าอยู่ http://goddessisis.exteen.com/20060719/entry