กิจกรรมจิตอาสาที่ ร.พ.หนองคาย สิ่นสุดราว ๑๕.๓๐ น. เลยเวลาที่กำหนดมาราวครึ่งชั่วโมง

      กว่าจะร่ำลากันเสร็จทั้งในห้องประชุมและด้านล่างอาคาร ก็ปาเข้าไปเกือบจะ ๑๖.๐๐ น.

      ผม พี่คิม และไก่ จะต้องเดินทางไปขอนแก่น สำหรับผมกับพี่คิมจะต่อรถกลับบ้าน ส่วนพี่ไก่ – ประกาย บ้านอยู่ที่นั่น

      มีรถที่จะผ่านไปทางขอนแก่นหลายคัน ทั้งรถมะเดี่ยว และรถตู้จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

      รถมะเดี่ยว เต็ม เพราะมีพี่ไก่ – กัญญา และกุ้งนางพร้อมลูกชายตัวโต รวมทั้งต้องแวะส่งพอลล่าที่สนามบินอุดรหลังจากพาช้อปปิ้งที่นาข่าซึ่งเป็นทางผ่าน

      ส่วนรถตูเจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ก็เกรงใจเพราะถ้าอาศัยรถไปด้วยเด็ก ๆ ที่นั่งรถมาไกลก็จะเสียโอกาสไปเยี่ยมชมสถานที่ต่าง ๆ

      เราสามคนจึงตัดสินใจนั่งรถพี่สุเข้าขอนแก่น ทั้งสี่คนนั่งเบียดกันอยู่ในรถจิ๊บคาริบเบียน โดยผมเป็นโชเฟอร์แทนเจ้าของรถ ตามคำบัญชาของพี่คิม

      ออกเดินทางจากหนองคายราว ๑๖.๐๐ น. ถึง ขอนแก่น ๑๘.๑๕ น. มีเวลาถมเถสำหรับการแวะกินข้าวเย็น ผมกระเซ้าพี่สุขอให้เลี้ยงข้าวเย็น ซึ่งก็ไม่ขัดข้อง จากนั้นแกค่อยดูตังค์ในกระเป๋าพบว่าพอมีเลี้ยงข้าวเย็นได้โดยไม่ต้องไปกดเอทีเอ็มเพิ่ม... ผมนั่งขำในใจ (กรู ทำบาปหรือเปล่านี่...)

      พี่คิมรู้ว่าพี่สุจะเลี้ยง ก็ขู่ว่าจะกินสักสามพัน...

      เราแวะกินข้าวเย็นที่ร้านแซบนัว

      โหย...อร่อย ทุกอย่างเลย สมชื่อร้าน “แซ่บนัว” จริง ๆ

      ปลาเผา+ผักดิบ ส้มตำไท-ปู ส้มตำลาว แกงเห็นเผาะ ลาบปลาคัง อ่อมปลาคัง และข้าวเหนียวสามกระติบ คือรายการอาหารที่สั่งมา

      ปลาเผา และก่อมปลาคังเหลือ พี่สุขอให้เด็กเสริฟนำไปใส่ถุง บอกว่าจะเอาไปให้หมา แล้วบอกเด็กว่าเอาน้ำจิ้มด้วย... (ฮิ ฮิ...)

      อิ่มแปล้จากร้านแซบนัวแล้ว พี่สุขับรถไปส่งที่สถานีขนส่งผู้โดยสารขอนแก่น ที่เดียวกันกับที่ที่ผมขึ้นรถเมื่อตอนตีสามกว่าไปหนองคาย

      ระหว่างนั่งรอรถผมนั่งอัพเดทเรื่องราวใน G2K กับพี่คิมเกือบสองชั่วโมง พี่คิมหมดไอศรีมไปโคนนึง ส่วนผมหมดไปสองแท่ง

      ผมกับพี่คิมนั่งรถทัวร์สายมุกดาหาร-แม่สอด ตอนสามทุ่ม พี่คิมลงรถที่พิษณุโลกตอนใกล้จะตีสาม ส่วนผมนั่งต่อมาลงปากทางเข้าบ้านที่ดอยมูเซอตอนตีห้าครึ่ง แล้วเดินเท้าต่ออีกราว ๑ ก.ม. เข้าบ้าน

      ระหว่างเดินเท้าเข้าบ้าบ แสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้า นกกาเริ่มโบยบินจากรังออกหากิน

      เหลือบมองไปฟากฟ้าด้านทิศตะวันออกเฉียงไปทางใต้ เห็นจันทร์เสี้ยวกับดาวดวงน้อยอยู่บนเหนือทิวไผ่ที่ล้อเล่มลมอ่อน งดงามเหลือจะเอ่ยคำบรรยายใด ๆ